id qd̓ in p̄s d̉. nūquid vane cōſtituiſtifilios hōiꝫ eſſetqꝫ deſideriū īane nec qͦhoīēs naturalit̓ ꝯgnoſcere aliqͥd de diuinis deſiderāt Eſt em̄ tā arduū vt ōnem huānam facultatem excedat ẜmillud iob xxxvi. Ecce deꝰ magnꝰ vīcesſciām nrām vn̄ ꝯgnitio diuine magnitudinis ⁊ bōitatis hōibꝫ ꝑuenire n̄ p̄tn̄ per grām reuelationis dīne ẜm illudmath̓. xi. Nemo nouit filiū n̄ pr̄ nꝫ patrem qͥs nouit n̄ filiꝰ ⁊ cui voluerit filius reuelare vn̄ augꝰ ſuꝑ ioh̓. deū nullus ꝯgnoſcit ſi nō ſe indicat ip̄e qui nouit indicauit quippe ſe deꝰ aliqͣlit̓ hōibus naturali qͣdam ꝯgnitionē ad cognoſcendū ꝑ hͦ hōibꝫ lumē rōis infudit⁊ creaturas viſibiles ꝯdidit in quibusbonitatis ⁊ ſapīe ip̄iꝰ aliqͣliter relucetveſtigia ſcd̓m illud roͣs pº Qd̓ natū ēdei id ē qd̓ ꝯgnoſcibile ē de deo ꝑ roēꝫnaͣlem manifeſtū ē ill̓ ſcꝫ gentibꝫ hōibꝫdeꝰ em̄ ill̓ reuelauit ꝑ lumē rōis ⁊ percreaturas qͦs ꝯdidit vn̄ ſubdit inuiſibilia em̄ ip̄iꝰ a creatura mūdi ꝑ ea q̄ facta ſunt intellcā ꝯſpiciūtur. iſta tn̄ cognitio imꝑfcā ē qꝛ nec ip̄a creatur a perſcē ab hoīe ꝯſpici p̄t Et etꝭ creatura deficit a ꝑfcā diuina ꝑfectione qꝛ vtꝰ hꝰcauſe in īfinitū excedit vnde diʳ iob xi.Forſitan veſtigia ꝯphendens et ōip̄otentē vſqꝫ ad ꝓfectū reꝑies Et iob xiijpoſt qͣꝫ dixit oēs hoīes vident eū ſubdit vnuſqͥſqꝫ intuetur ꝓcul Ex huiꝰ ātꝯgnitionis īperfectionē cōſecutū ē vthoīēs a v̓itate diſcedentes diu̓ſimodecirca dei ꝯgnitionē errarēt in tm̄ ꝙ ſicut apl̓s dicit ad ro. x. Quidā euanuerunt in cogitationibꝫ ſuis ⁊ obſcuratū eſt infipiēs cor eoꝝ et mutaueruntgl̓am incorruptibil̓ dei in ſil̓itudinemymaginis hōis ⁊ volucrū ⁊ qͣdrupēdū⁊ ſerpentū Et iō vt ab hͦ errore deꝰ homines reuocaret exp̄ſſius ſuā noticiādedit hōibꝫ in veteri lege ꝑ quā hoīesad cultū vniꝰ dei reuocarētur ẜm illd̓deū. vi. Audi iſrl̓ dn̄s deꝰ. t. vnꝰ ē Sꝫdei ꝯgnitio figurarū obſcuritatibꝫ eātimplicata ⁊ a iudayce gentis ppl̓o tm̄noſcebatur ẜm illud p̄s. Notꝰ in iud̓adeꝰ in iſrl̓ magnum non eiꝰ Ut gͦ totohūāno gn̓i v̓a dei ꝯgnitio ꝓueniret v̓
bis ſue v̓itatis vnigenitū deꝰ pr̄ miſitin mūdum vt ꝑ eū totꝰ mūdꝰ ad verāꝯgnitionē diuini nōis ꝓueniret Et hͦquidē ip̄e dn̄s facere inchoauit in ſuisdiſcipul̓ ẜm illud ioh̓. vi. Manifeſtaui nomē tuū hōibꝫ qͣs dediſtimͥ de mūdo nec in hͦ opꝰ t̓minabo intētū vt illiſoli habeat diuinitatis noticiā Sed vtꝑ eos diuulgarẻ in mūdū vniu̓ſuꝫ vn̄poſtea ſubd̓ vt mūdꝰ credat qꝛ tumēmiſiſti qd̓ quidē ꝑ apl̓os ⁊ eoꝝ ſucceſſores cōtinue agitur dū ad dei noticiāꝑ eos hoīes adducūtur quouſqꝫ ꝑ totum mūdū nomē dei ſcm̄ et celebre habeatur Sicut p̄dictū ē malachie pͥº Aſolis ortū vſqꝫ ad occaſuꝫ magnū ē nomen tuū in gentibꝫ vt ergo id qd̓ īchoatum ē ad ꝯſummatione ꝓueniat petimꝰ dicētes ſanctificetur nomē tuuꝫQd̓ vt augꝰ dicit nō ſic petitur qͣſi nōſit ſanctū dei nomē ſed vt ſanctū habeatur ab hōibꝫ id ē ita īnoteſcat deꝰ vtnō eſtimetur aliqͥd ſanctiꝰ Int̓ alia vero indicia quibꝫ dei ſanctitas manifeſtatur hōibus euidentiſſimū nōis ē ſcītas naͣm vt gr̄e. nicenꝰ dicit Quis em̄tā beſtial̓ qͥ videns īter ducētibꝫ vitaꝫpurā non glorificet nomē inuocatū intali vita ẜm illd̓ qd̓ apl̓s dicit j ad coꝝ.xiiij. Si oēs ꝓphetet ītret aūt qͣs infidelis l̓ ydeota ꝯuincitur ab hōibus Etpoſtea ſubdit Et ita cadens in faciemadorabit deū ꝓnūcians ꝙ v̓e deus innobis ſit Et iō ſicut criẜ. dicit In hocſancti nomē tuū rogare ⁊ iubet oroēꝫnrām glorificari vita Ac ſi dicat ita facnos viuere vt ꝑ nos vniu̓ſite glorificent Sicut aūt deꝰ ꝑ nos glorificaturin mentibꝫ alioꝝ ſanctificatur inqͣꝫtuꝫnos ſanctificamur ꝑ ip̄m Quia ỉ ipſedixit ſancti eſt otē ⁊ ego ſanctꝰ ſum illud petimꝰ ꝙ in baptiſmo ſanctificatiſumꝰ cōtidie etiā dep̄camur vt ſanctificemur vt qͥ cōtidie delinquimꝰ delicta nrā ſanctificatione aſſidua purgemus Iō aūt hec petitio p̄ponitur qꝛ ſicut criẜ dicit digna eſt dn̄o dep̄cantisorō nichil aūt patris gl̓am petere ſedoīā laudi eiꝰ poſtponereAdueniat regnū tuūOſt deſideriuꝫ diuine gl̓e ꝯn̄s