Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
LXVr
Einzelbild herunterladen
 

lxv

bulū eꝰ nec nr̄a cōfiderat circa cardiēsceli ꝑābulat. eze. ix. Dereliquit dn̄s terrā nō videt Cōtrariū paulꝰ apud atheniēſes p̄dicās on̄t dicēs Nō longe eſtab vnoqͦꝫ nr̄m in ip̄o em̄ viuimꝰ mouemur et ſumꝰ. Quia .ſ. ꝑ ip̄m eſſe nr̄mcōẜuat̉ vita gub̓nat̉ motꝰ dirigit̉ ẜ illud ſapīē xij. Tu aūt pr̄ gub̓nas oīā ꝓuidētia tua ita ꝙ nec mīma aiālia ſubtrahātur ẜm illud mathex Nōne duepaſſeres veneūt dipōdeo ⁊ vnꝰ ex illis nō cadet ſuꝑ terrā fine pr̄e vrō Ettn̄ excellētiori mō ccͣ dīna hōies potiūtur vt eorū cōꝑatioē dicat apl̓s Nōē deo cura de bobꝰ nō qꝛ eoꝝ cura oīonō heāt ſed qꝛ nō ſic eoꝝ curā hꝫ vt hominū qͦs punit ā r̄munerat ꝓ bonis ⁊malis Et eos ad eternitatē p̄ordinatvn̄ ⁊ poſt p̄miſſa v̓ba dn̄s ſb̓dit vr̄i ātetꝭ capilli capitꝭ oēs numerati ſt̄ tqͣꝫ totū qd̓ ē hōis ī r̄ſurrectioē r̄ꝑādū Et exhoc oīs diffidētia a nobis debꝫ excludivn̄ et ſb̓dit Nolite gͦ timere. Multispaſſeribꝰ pluris eſtꝭ vos ⁊ ſupra hoc īps d̉ filij hōim in tegmīe alaꝝ tuarumſperabūt Et qͣꝫuis ꝓpter ſpeālē curamōibꝰ hoībꝰ deꝰ dicả eē ꝓpinquꝰ ſpeāliſſime tn̄ d̉ ꝓpinquꝰ donis qui ei fide⁊ dilectoē ꝓpinquae̓ nitūtur ẜm illudiacobi. iiij. appropinqͣte deo ⁊ appropinquabit vobis vn̄ ⁊ in p̄s d̉ ꝓpe eſtdn̄s ōibꝰ inuocātibꝰ eū ī veritate Itēnō ſolū eis appropinquat ſed etꝭ eosinhabitat ꝑ grām ẜm illud ihereᵉ tu innobis es dn̄e Et ideo ad ſcōrū ſpem diquies in celis .i. in ſcīs vt augꝭ expoītNā vt ip̄e ayt ſpūalit̓ magis intereſſevidetur int̓ iuſtos ⁊ pccōres qͣꝫ corporalit̓ inter celū ⁊ terrā Hꝰ mōi gͦ fignādo orātes ad orientē v̓tim̉ vn̄ celūſurgit ex quo etꝭ ſpes ſcīs augetur etorādi fiducia nō ſolū ex ꝓpinquitatediuina ſꝫ etiā dignitate quā ſt̓ cōſecutia deo qui eos ꝑ xp̄m celos fecit ẜm illud yſaᵉ liº vt plātes celos ⁊ fūdes terrā Qui em̄ eos celos fecit bona eis celeſtia nō denegabitSactificetur nomē tuūIijs gͦ p̄miſẜ ex quibꝰ hoīēs ſpēde deo cōcipiūt oꝫ cōfiderare q̄ ſt̓ ea q̄

ē ꝙ ſit qͥd deſiderādū q̄ eī nō deſiderātur ſꝑari nō dicūʳ. ſecūdo oꝫ ꝙ illud qd̓ſꝑatur poſſibile eē eſtimet̉ ad cōſequēdū ⁊ ſic ſpes addit ſupͣ deſideriū. Poteſt em̄ hō deſiderae̓ ea q̄ nō exiſtiāt ſepoſſe adipiſci ſed taliū ſpēs eē non p̄t3º requiritur vt id qd̓ ſperandū ē ſit aliqd̓ arduū Nā ea q̄ ꝑua ſt̓ magꝭ deſpicimꝰ qͣꝫ ſꝑemꝰ vl̓ ſi ea deſideramꝰ qͣſi inꝓmptū ea hn̄tes non videm̉ ea ſꝑae̓qͣſi futura ſed hr̄e qͣi pn̄tia Vlteriꝰ aūtcōſiderandū ꝙ arduū qd̓ quis ſe ſꝑatadeptuꝝ aliqd̓ ſꝑat ſe adepturū ꝑ aliūaliud āt ꝑ ſeip̄m Inter que hoc differre vidẻ ꝙ ad ea obtinēda Que ꝑ ſe hōcōſequi ſꝑat cōatū ꝓprie v̓tutis adhibꝫ Ad ea vero optinēda que ſe ab aliocōſequi ſꝑat interponit petitioēꝫ Et fiquidē ab hoīē illud ſe adipiſci ſꝑat vocatur ſimplex petitio Si aūt ſe ſꝑat illud optinē a deo vocả orō q̄ vt dam̄ dꝰē petitio decētiū a deo Nō aūt ad virtutē ſpei ꝑtinꝫ ſpes qͣꝫ hꝫ aliqͥs de ſeip̄onec etꝭ ſpes quā hꝫ de alio hoīē ſꝫ ſolūſpes quam habet de deo Vn̄ ihe̓. xviijmaledictꝰ hō qui cōfidit in hoīē ⁊ ponit carnē brachiū ſuū Et pꝰ ſubdiʳ benedictꝰ vir qͥ cōfidit in dn̄o ⁊ erit dn̄sfiducia eiꝰ Sic igitur q̄ dn̄s in orōe petēda eē docuit on̄dūtur hōi eē deſiderāda poſſibilia ⁊ tā ardua vt ea nō humana v̓tute ſꝫ diuina ꝑuenitur Oꝑtetigit̉ cōſiderare defiderij ordinē ex caritate ꝓdeūtē vt .ſ. ſꝑādorū ⁊ petēdorūa deo ordo accipi poſſit hꝫ aūt hͦ caritatis ordo vt deꝰ ſuꝑ ōnia diligatur etideo poſt deſideriū nr̄m mouꝫ caritasad ea q̄ ſt̓ dei ſꝫ cū deſideriū ſit boni futuri deo aūt ẜm ꝙ in ſe cōſideratur nl̓ī futuꝝ adueniat ſꝫ et̓naliter eodē mōſe hꝫ deſideriū nr̄m nō p̄t ferri ad ea q̄dei ſṫ ꝓut in ſe ip̄is cōſiderā̉ vt .ſ. deꝰaliqͣ bona optineat q̄ nō hꝫ Sic aūt adip̄a fertur nr̄a dilciō vt ea tqͣꝫ ex natuāameꝰ patꝫ em̄ hoc deſiderari de d̓o vtopinioē ⁊ reuerētia oīm magnificẻ qͥin ſe ip̄o ſꝑ mgͣnꝰ exiſtit hoc aūt nō eſttqͣꝫ īpoſſibile reputādū Cū em̄ ad hocſcūs ſit hō vt diuinā magnitudinē cōgnoſcat ſi ad ea ꝑcipiēda ꝑuenie nō poſſet videreʳ in vanū cōſtitutꝰ eē cōtra