Contra opinionē appollinaris de incarnatione. cxxiX quo etiā excluditur error apollinaris qui pͥmo qͥdem arriū ſecūtꝰ eſt in xp̄o aliā aiām eē nō poſuit qͣꝫip̄m dei v̓bū Sed qꝛ nō ſeq̄batur in hͦarriū ꝙ filiū dei dice̓t creaturā Ml̓taāt dicūtur de xp̄o q̄ nec corꝑi attribuipn̄t nec creatori ꝯuenire vt triſticia ettimor ⁊ hūiuſmōi coactꝰ tn̄ tādem fuitpone̓ qͥdē aliqͣꝫ aiāꝫ ī xp̄o q̄ corpꝰ ſenfificae̓t ⁊ haꝝ etiā paſſionū poſſꝫ eē ſb̓iectū q̄ tn̄ roē ⁊ ītellectu careret ip̄ꝫ ātv̓bum hōi xp̄o ꝓ intellectu ⁊ roē fuiſſe hoc aūt multipl̓r falſum eē on̄diturPrimo qͥdem qꝛ hoc ē cōtra nature rationem vt aiā nō rōnalis locuꝫ formecorꝑis hūāni habeat cū nichil mōſtruoſum et īnaturale in xp̄i incarnationefuiſſe putandū ē Scd̓o qꝛ hͦ fuiſſet cōtra incarnationis finē qͥ ē reꝑatio huāne nature q̄ quidē pͥncipaliꝰ incipit reꝑari qͣꝫtū ad intellectiua ꝑtē q̄ ꝑticepspccī eē p̄t vn̄ p̄cipue ꝯueniens fuit vt ītellectiuā hōis ꝑtem aſſumeret Legit̉etiā xp̄s āmiratꝰ fuiſſe āmirari āt noneſt niſi aiē rōnalis deo v̓o ōnino ꝯuenire nō p̄t Sic ỉ ſicut triſticia cogit inxp̄o ponere ꝑtē ſenfitiuā aiē ſic āmiratio cogit ponere in xp̄o ꝑtem aiē intel¶ Cōtr a euticen de incarnalectiuātione. xjOs aūt qͣꝫtum ad aliqͥd ſecutuſeſt eutices poſuit em̄ vnā naturā fuiſſe dei et hoīs poſt incarnationē nō tn̄poſuit ꝙ xp̄o deeſſet l̓ aiā l̓ intellectusl̓ aliqͥd eoꝝ q̄ ad integritatē ſpectāt nature Sed ⁊ hꝰ opiōnis falſitas manifeſte apparet Diuina em̄ naͣ in ſe ꝑfcāeſt ⁊ īꝯmutabilis. natura āt in ſe ꝑfcācū altera nō p̄t in vnā naturā ꝯuenirenl̓ ip̄a ꝯutatur in alterā ſicut cibꝫ in cibatum l̓ alterū ꝯuertaʳ in ip̄m ſicut ī ignem lignal̓ vtrūqꝫ trāſmutetur in terciū ſicut elemēta in corpꝰ mixtū Hecaūt oīā remouet diuina īmutabilitasnō em̄ mutabilis ē neqꝫ ẜm qd̓ in alterū ꝯuertatur neqꝫ ſcd̓m ꝙ alterū ꝯuertatur in ip̄m̄ neqꝫ ſcd̓m qd̓ vtrūqꝫ trāſit in terciū Cū igỉ natura diuina in ſeſit ꝑfcā nullo mō p̄t eē ꝙ ſil̓ cū aliqͣ na-

tura in vnā naturā ꝯueniat Rurſus fiqͥs rerū ordinē ꝯſideret additio maioris ꝑfcōis variat nature ſpēm Alteriꝰem̄ ſpēi ē qd̓ eſt ⁊ viuit qͣꝫ qd̓ eſt tm̄ qd̓aūt ē ⁊ viuit ⁊ ſentit vt aial̓ ē alteriusſpēi qͣꝫ qd̓ eſt ⁊ viuit tm̄ vt plāta Itemqd̓ eſt ⁊ viuit ⁊ ſentit et intelligit vt hōē alterius ſpēi qͣꝫ qd̓ eſt ⁊ viuit ⁊ ſentittm̄ vt aīal̓ brutū Si ỉ illa vna naͣ q̄ ponitur eē xp̄i ſupͣ hͦ oīā habuit qd̓ diuinūeſt ꝯn̄s eſt ꝙ illa natura fuerit alteriꝰſpēi a natur a hūāna ſicut natura hūāna a natura bruti aiālis ergo xp̄ūs nōfuit hō eiuſdeꝫ nature nobiſcū qd̓ fl̓meē on̄ditur ex hoc ꝙ ab abrahā ẜm carnem p̄mogenitꝰ fuit ſicut matheꝰ oſtendit in pͥnº euāgelij ſui dicēs lib̓ gnationis ihū xp̄i filij dauid filij abrahamCōtra manicheū de incarnatioē. xxiijIcut āt fotinꝰ euacuauit incarnationis miſteriū diuinā naturam in xp̄o auferendo ita manicheusauferēdo huānam Quia em̄ ponebattotā creaturā corꝑeam a dyabolo fuiſſe creatā nec erat ꝯueniens vt dei filius aſſumeret dyaboli creaturā iō poſuit xp̄m nō habuiſſe verā carnē ſꝫ fantaſticā tm̄ ⁊ oīā q̄ in euāgelio de criſtonarrātur ad huānam naturā ꝑtinētiain fantaſia ⁊ nō in v̓itate fcā fuiſſe aſſerebat Hec āt poſitio manifeſte ſacreſcripture ꝯͣdicit q̄ xp̄m aſſerit de v̓ginenatū circūciſum eſuriſſe ꝯmediſſe ⁊ alia ꝑtuliſſe q̄ ꝑtinēt ad hūane carnis naturam Falſa ỉ eēt euāgelioꝝ ſcriptura hͦ narrās de xp̄o Rurſus ip̄e xp̄ūsde ſe dicit In hͦ natꝰ ſum ⁊ ad hͦ veni īmūdum vt teſtimoniū ꝑhibeā v̓itatinō fuiſſet āt v̓itatis teſtis ſed magꝭ falſitatis ſi in ſe demōſtraſſet qd̓ nō eratp̄ſertim cū p̄dixerit ſe paſſuꝝ q̄ ſine v̓acarne pati nō potuiſſet ſcꝫ ꝙ traderet̉in manꝰ hōim ꝙ ꝯſpueretur flagellaretur ⁊ crucifigeretur Dicere gͦ xp̄ꝫ veram carnē nō habuiſſe nec huiuſmodiin v̓tate ſed ſolū in fantaſia eum fuiſſepaſſum ē īponere xp̄o falſitatē Adhucverā opinionē a cordibꝫ hōim remouere ē hōis fallacis xp̄s āt hāc opiōnēa cordibꝫ diſcipuloꝝ amouit Cū eī pꝰreſurrectionē diſcipul̓ appareret qui