xlix

Contra opiōnē neſtorij cap̄. xixOc ỉ declinare volēs neſtoriꝰꝑtim quidē a fotini errore diſceſſit qꝛ poſuit xp̄m filiū dei dici nō ſolum ꝑ adoptōis grām ſed etiā ꝑ naturam diuinā in qͣ patri exiſtit coeternꝰPartim v̓o cū fotino ꝯcordat dicensfiliū dei nō ſic eē vnitū hōi vt vna ꝑſona fieret dei ⁊ hōis ſed ꝑ ſolā inhabitationē ⁊ ſic hō ille ſicut ſcd̓m fotinuꝫꝑ ſolam grām deꝰ dʳ ſic ⁊ ſcd̓m neſtorium dei filiꝰ dicitur nō qꝛ ip̄e v̓e ſit deꝰſed ꝓpter filij dei inhabitationē in ip̄oq̄ eſt ꝑ grām Hic etiā error ſacre ſcripture auctoritati repugnat hāc em̄ vnionem dei ⁊ hōis apl̓s exinanitionemnoīāt dicens phil̓ ij. de filio d̓i Qui cūin forma dei eēt nō rapinā arbitratuseſt eē ſe eqͣlem deo ſꝫ ſeip̄m exinaniuitformā ẜui accipiens. non ē ex manitiodei ꝙ rōnalem creaturā inhabitat pergrām alioqͥn ⁊ pr̄ et ſpūs ſanctꝰ exinanirentur qꝛ ⁊ ip̄i creaturā rōnalem inhabitāt ꝑ grām dicente dn̄o de ſe ⁊ depatre ioh̓. xiiij. ad eū veniemꝰ ⁊ manſionē apud eū faciemꝰ Et apl̓s dicᵗ deſpū ſcō jͣ coꝝ iij. ſpūs dei habitat in vobis Item nō conueniret hōi illi vocesdīnitatis emittere ſi ꝑſonalit̓ deꝰ noneēt p̄ſumptuoſiſſime igitur dixiſſꝫ ego⁊ pr̄ vnū ſumꝰ Et an̄qͣm abrahā fieretego ſum ego em̄ ꝑſonam loquētꝭ demōſtrat hō aūt erat qui loq̄batur Eſtỉ eadē ꝑſona dei ⁊ hōis Ad hos igiturerrores excludendos in ſymbolo tamapl̓orū qͣꝫ patrū fcā reſponſione de ꝑſona filij ſubditur qui cōceptꝰ eſt ⁊ natus paſſus mortuꝰ ⁊ reſurrexit Nonem̄ ea q̄ ſunt hōis de filio dei p̄dicarentur niſi eēt eadē perſona filij dei ⁊ hominis qꝛ q̄ vni ꝑſone cōueniunt nō exhoc ip̄o de altero p̄dicātur ſicut q̄ cōueniunt paulo nō ex hoc ip̄o de petrodicātur ¶ Contra opinionē arrij deincarnationē xp̄i. xxT igitur vnitatē dei ⁊ hōis cōfiterentur quidā heretici in ꝑtē cōtrariam diu̓terūt dicētes dei et hōis vnāeē nō ſolū perſonā ſed etiā naturā Cꝰquidē erroris primū principiū fuit abarrio qui vt ea q̄ in ſcripturis dicūtur

de xp̄o quibꝫ on̄ditur minor prē nō nͥad ip̄m dei filiū poſſet referri ſcd̓m aſſumentē naturā poſuit in xp̄o aliā humanam aiām nō eē qͣꝫ dei v̓bum quoddixit in corꝑe criſti fuiſſe ꝓ aiā ⁊ ſic cūdicit pater maior me ē l̓ cū oraſſe legitur aut triſtatus ad ip̄am naturā filijdei ſit referendū hoc aūt poſito ſequitur ꝙ vnio fili dei ad hoīēm facta fit n̄ſolū in ꝑſona ſed etiā in natura Manifeſtū ē em̄ ꝙ ex aiā ⁊ corꝑe cōſtituit̉vnitas hūāne nature Et hꝰ quidē poſitionis falſitas qͣꝫtū ad id ꝙ filiū minorem prē aſſerit eē ſupͣ declarata eſtcū oſtendimꝰ filium prī eē eqͣlē Quātum v̓o ad id ꝙ dicit v̓bū dei xp̄o fuiſſe ꝓ aiā hꝰ erroris ex p̄miſſis falſitason̄di p̄t on̄ſum eſt em̄ ſupͣ aiām corꝑivniri vt formā deū aūt impoſſibile eſtformā corꝑis eē ſicut sͣ on̄ſum ē Et neforte arriꝰ diceret hoc de ſummo deoprē intelligendū idē et de angel̓ oſtēdip̄t ꝙ ẜm ſuā naͣm corꝑi nō pn̄t vniri ꝑmodū forme cū ſint ẜm ſuā naͣm a corporibꝫ ſeꝑati ml̓to ergo minꝰ filiꝰ deiꝑ quē facti ſunt angeli vt etiā arriꝰ cōfitetur corꝑis forma eē nō p̄t Prete̓afiliꝰ dei etiā ſi ſit creaturā dei vt arriꝰmētitur tn̄ ẜm ip̄m in beatitudīē p̄cedit oēs ſpūs creatos Eſt aūt tanta angeloꝝ beatitudo ꝙ triſticiā hrē n̄ poſſunt nō em̄ v̓a eēt ⁊ plena felicitas ſi aliquid eoꝝ votis defice̓t Eſt em̄ de roēbeatitudinis vt ſit finale ⁊ ꝑfectū bonum totaliter appetitū qͥetans Muſto ergo minꝰ dei filiꝰ triſtari p̄t aut timere ẜm naturā ſuā. legitur āt triſtatus cū d̉ Cepit ih̓s pauere ⁊ tedere ⁊meſtus eē ⁊ ip̄e etiā ſuā cōfitetur triſticiam cū dicᵗ triſtis ē aiā mea vſqꝫ admortē Manifeſtū ē āt triſticiā corporis nō eē ſed alicꝰ apprehenſiue ſb̓ſtātie Oꝑtꝫ ỉ p̄ter v̓bum et corpꝰ in xp̄oaliā fuiſſe ſb̓ſtātiā q̄ triſticiā pati poſſꝫ⁊ hāc dicimꝰ aiāꝫ Rurſus ſi xp̄s ꝓpterea aſſumpſit q̄ nrā ſt̓ vt nos a peccatꝭmūdaret magꝭ aūt nccāriū erat nobismūdari ẜm aiām a qua origo pccī ꝓceſſerat ⁊ q̄ eſt ſb̓iectū pccī Nō ỉ corpus aſſumpſit ſine aiā ſed principaliꝰaiām ⁊ corpus cū anima