Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
XLv
Einzelbild herunterladen
 

Manifeſtū ē igiʳ ꝙ vltima ꝯſummatio hōis ī ꝑfcā qͣetatione l̓ īmobilitateꝯſiſtit ⁊ qͣꝫtū ad intellectū ⁊ qͣꝫtū ad voluntatem Nꝭ in ꝯſummatioē vltima hoīēs ꝯſequūtur et̓nitatē ⁊ īmobilitatem. cliijStenſum ē in p̄miſſis ꝙ et̓nitatis rō ex īmobilitate ꝯſeʳ Sicut em̄ exmotu cauſat̉ tēpus in qͦ priꝰ ⁊ poſterius inuenit̉ ita oꝫ ꝙ remoto motu ceſſet prius ⁊ poſteriꝰ et ſic rō eternitatꝭrelinquitur q̄ eſt tota ſil̓ In vltima ergo ſua ꝯſummatione hō eternitatē vite cōſeqͥtur nō ſolū qͣꝫtum ad hͦ ꝙ hō īmortaliter qͣꝫtū ad aiām viuat qd̓ habꝫaiā rōnalis ex ſui naͣ vt sͣ oſtēſum ē ſedetiā qͣꝫtum ad hͦ qd̓ ad ꝑfcām īmobilitatem ꝑduciturQ ad vltimā hōis beatitudinē requiritur vt aiā rurſus corꝑi vniat̉. cliiij.Onſiderādum ē aūt ꝙ non p̄teſſe ōnimoda īmobilitas volūtatis niſi naͣle deſideriū toͣliter impleatur Quecūqꝫ āt nata ſunt vniri ſcd̓ꝫ ſuam naturā naͣliter ſibi vniri appetuntUnūqd̓qꝫ em̄ appetit qd̓ eſt ſibi cōueniens ſcd̓m ſuā naturā Cū igit̉ aiā humana naturaliter corꝑi vniat̉ vts on̄ſum eſt naturale em̄ deſideriū ineſt adcorꝑis vnionē nō poterit igitur ꝑfcāeē qͥetatio volūtatis n̄ iterato aiā corpori ꝯiūgatur qd̓ ē hoīēm a morte reſurgere Item final̓ ꝑfectio reqͥrit perfectionē pͥmā Prima āt ꝑfectio vniuſcuiuſqꝫ rei ē vt ſit ꝑfectū in ſua natur afinalis v̓o ꝑfectio ꝯſiſtit in ꝯſecutioēvltimi finis Ad hͦ igitur ꝙ aiā humanaōino ꝑficiatur in finē nccē eſt ꝙ ſit ꝑfecta in ſua natura qd̓ nō p̄t eē niſi ſitcorꝑi vnita Natura em̄ aiē ē ꝙ ſit ꝑshōis vt forma nulla aūt ꝑs ꝑfcā eſt inſua natura niſi ſit in ſuo toto Reqͥritigitur ad vltimā hōis beatitudinē vt anima rurſus corꝑi vniatur Adhuc qd̓eſt ꝑ accn̄s ⁊ ꝯͣ naturā nō p̄t eē ſempit̓num nccē ē aūt hoc ꝙ eſt aiām a corꝑeſeꝑatā eē ꝑ accn̄s eſſe ⁊ ꝯtra naturamſi hͦ ꝑ ſe ⁊ naturaliter ineſt aiē vt corꝑivniatur nō igitur imꝑpetuū a corꝑe anima erit ſeꝑata Cū ī eiꝰ ſb̓a ſit incorporalis vts on̄ſum ē relinqͥt̉ ꝙ ſit ite-

rato corꝑi vniendaQꝭ ſeꝑatio aiē a corꝑe ſit naͣlis et quōeſt cōtra naturā. c lyIdetur tn̄ aiām a corꝑe ſeꝑarinon eē per accn̄s ſed ſcd̓m naturā Corpꝰ em̄ hōis ex ꝯͣrijs ꝯpoſitūeſt Oē aūt huiuſmōi naturaliter corruptibile ē corpꝰ gͦ huānū natūralitercorruptibile ē Corrupto aūt corꝑe neceſſe ē aiām ſeꝑatam remane̓ ſi aīā inmortalis eſt vtsͣ on̄ſum eſt videtur ỉaiām a corꝑe ſeꝑari eē ẜm naturā Cōfiderādum ē igitur quō ſit ſcd̓m naturam ⁊ ꝯͣ naturā on̄ſum eſt em̄ ſupͣ ꝙ anima rōnalis p̄ter modū aliaꝝ formarum excedit tociꝰ corꝑal̓ materie facultatem qd̓ eiꝰ oꝑatio intellectualisdemrāt quā fine corꝑe hꝫ Ad hoc ỉ qmateria corꝑalis ꝯuenienter ei aptata fuerit ncc̄e fuit vt aliqͣ diſpō huānocorꝑi ſuꝑadderetur ꝑ quā fieret ꝯueniens materia tl̓is forme Et ſi hͦ forma a ſolo deo exijt in eē ꝑ creationeꝫita illa diſpō naturā corꝑeam excedēsa ſolo deo corꝑi huāno attributa fuitqd̓ videlꝫ ip̄m corpꝰ incorruptū ꝯſeruaret vt ſic perpetuitati aiē ꝯueniretEt hec diſpō in corꝑe hōis manſit Auſa aūt aiā hōis per pccm̄ a deo ꝯueniēter ⁊ corpꝰ huānū illā ſuꝑnaturalē diſpoſitionem ꝑdidit ꝑ qua īmobilit̓ aiēſb̓debatur ⁊ ſic hō neceſſitatem moriēdi incurrit Si igitur ad naturā corꝑisreſpiciatur mors natural̓ eſt ſi v̓o adnaturā aiē ⁊ ad diſpoēm q̄ ꝓpter aiāmſuꝑnaturaliter corꝑi hūāno a principio indita fuit ē per accn̄s ⁊ ꝯͣ naturā cūnaturale ſit aīe corpꝰ eē vnitumQ corꝑa quibꝰ aiē iterato vnient̓ſt̓eiuſdem nature ⁊ ſpēicū corꝑibꝫ quedepoſuerūt. clviOm auteꝫ aiā corꝑi vniatur vtforma vnicuiqꝫ aūt forme ꝓpria materia rn̄deat nccē eſt ꝙ corpꝰ cui iterato aiā vnietur ſit eiuſdē rōis ⁊ ſpēi cūcorꝑe qd̓ deponit per mortem Non ỉreſumit aiā in reſurrectione corpꝰ celeſte l̓ aereum l̓ corpꝰ alicꝰ alteriꝰ aiālis vt quidā fabulātur ſed corpꝰ huānum ex carnibꝫ ⁊ oſſibꝰ ꝯpoſitū ⁊ organiſatum ex eiſdeꝫ organis ex quibꝫ