xiiij
¶ N ex eo n̄ ſeqͥtur incōueniēs ꝙ dicimꝰ dei verbum mortuum.Xꝯſideratiōe igit̉ p̄miſſoꝝ ſatisappare̓ iā p̄t nichil incōueiēs ſequi ex hͦ ꝙ vnigenitū dei v̓bū paſſuꝫ ⁊mortuū ꝯfitemʳ n̄ em̄ hͦ ei att̓ buiꝰ ẜᵐ d̓uiāꝫ naturā ſꝫ ẜᵐ hūāna quā ꝓ nr̄a ſalute ī vnitatē ꝑſoē aſſūpſit Si qͥs āt obiciat ꝙ d̓s cū ſit potētiſſiꝰ aºº pot̓at genꝰ hūanum ſaluae̓ qͣꝫ ꝑ vnigēiti filij ſuimortē. ꝯfiderae̓ dēt qͥ hͦ obicit ꝙ in factis dei ꝯſiderae̓ ē qͥd ꝯuēiēt̓ fieri potuit Ecꝭ ſi alio mō illd̓ d̓s face̓ potuiſſꝫ alioqͥn oīā eꝰ oꝑa ſil̓ is rō irritabᵗ Si ātꝯfide̓t̉ qͣre d̓s fecerit celū tāte quātitatꝭ qͣre cōdiderit in tali mō ſtellas ſapiēter cogitāti occurrit ſ ꝙ ficꝯuēiēt̓ fieripotuit dico aūt hͦ ẜm ꝙ crediꝰ totā neꝰdiſpōnē ⁊ hūānos actꝰ diuiē ꝓuidētieēe ſb̓iectos Hac em̄ credulitate ſb̓lataoīs diuītatꝭ cultꝰ excludit̉ Suſcepiꝰ ātpn̄tē diſputatioēꝫ ad eos qͥ ſe d̓i cultores dicūt ſiue ſint xp̄i ani ſiue iud̓i ſiueſarracēi Ad eos āt qͥ oīa ex nccītate ꝓuēiſſe dicūt a d̓o oꝑonꝰ a nob̓ alibi diſputatū ē Si qͥs āt ꝯuēiētiā paſſiōis xp̄i⁊ mortꝭ pīa ītētiōe ꝯſide̓t tāte ſapiē ꝓfūditatē īuēiet vt ſꝑ aqͣ cogitatiōi plura ⁊ maioā occurrāt Ita ꝙ exꝑiri poſſit veꝝ ēē ꝙ apl̓s d nos predicaꝰ xp̄mcrucifixū ⁊c̄. ⁊ it̓m ꝙ ſtultū ē d̓i ſapientiꝰ ē hōibꝰ ¶ De ꝯgruitate paſſiōisRimo ī ꝯſiderādū occurrit ꝙ cūip̄e naturā hūānā aſſumpſerit adIapſuꝫ hōis r̄ꝑādū vt sͣ iā dixiꝰ. ea oꝑtuit xp̄m pati ⁊ age̓ ẜm huāꝫ naᵉꝫ per q̄r̄mediū adhiberi poſſit ꝯͣ pccm̄ Occm̄āt hōis p̄cipue in hͦ ꝯſiſtit ꝙ hō corꝑalibꝰ īherēdo ſpūaª bōa p̄t̓ mittit Hocigit̉ decuit dei filiū ī aſſumpta hōis naᶻꝑ ea q̄ fecit ⁊ paſſus ē vt hoīēs tēporalia bōa l̓ mala ꝓ nichilo ducerēt ne abeoꝝ īordiāto affcū īpediti ſpūalibꝰ minꝰ dediti eēnt Un̄ xp̄s pauꝑes parēteſelegᵗ ⁊ tn̄ v̓tute ꝑfcōs ne qͥs de ſola carnis nobilitate ⁊ parētū dīcijs gl̓etur.pauꝑē vitā geſſit vt dītias docet ꝯtēpne̓. puatꝰ abſqꝫ dignitate vixit vt hoīeſab iordīāto appetitu tꝑaliū dignitatū⁊ bonoꝝ r̄uocae̓t Laborē ſitim famē⁊ corꝑis flagella ſuſtinuit ne hoīes vo
luptatibꝰ ⁊ delicijs intēti ꝓpt̓ aſꝑitateſhꝰ vite r̄trahāt̉ a bono v̓tutꝭ l̓ v̓itatis.Ad extremū ſuſtinuit mortē ne ꝓptermortꝭ tiōrē qͥs v̓itatē deſere̓t. ⁊ ne aqͥsꝓpt̓ v̓itatē vituꝑabilē mortē timēt exꝓbratiſſim̄ mortꝭ genꝰ elegᵗ ſcꝫ morteꝫcrucꝭ Sic qͦqꝫ ꝯuēiēs fuit fiᵐ d̓i ſcm̄ homīeꝫ mortē pati vt ſuo exº hoīes ꝓuocae̓t ad v̓tutē vt ſic veꝝ ſit qd̓ petrꝰ dixit xˢ paſſus ē ꝓ nob̓ vob̓ relinquēs exemplū ¶ De v̓itate doct̓ne xp̄i.Ein̄ qꝛ hōibꝰ nccē ē ad ſalutē n̄ ſolū ꝯu̓ſaº rcā ꝑ quā vitāᵉ pccā ſed ⁊cogniº v̓itatꝭ ꝑ quā vitāᵉ erroes ad reꝑatioēꝫ hūani generꝭ nccāriuꝫ fuit vtvnigēitū d̓i v̓ᵐ naᵉꝫ hūanā aſſumēs homiēs in certaꝯgnitiōis v̓itate firmaētVeritati āt q̄ docẻ ꝑ hoīēꝫ n̄ oīo firmacredulitas adhibẻ qꝛ hō decipi ⁊ decīpe̓ p̄t ſꝫ a ſolo d̓o abſqꝫ ōi dubitationev̓itatꝭ ꝯgniº ꝯfirmat̉. Sic iᶻ oꝑtuit deifiᵐ hoīēꝫ factū doct̓nā diuīe v̓itatꝭ hōibꝰ ꝓpone̓ vt on̄de̓t ⁊ hāc diuītꝰ n̄ hūāitꝰ eſſe ⁊ hͦ qͥdē on̄dit in miaculoꝝ ml̓titudine. oꝑanti em̄ ea q̄ ſolꝰ deꝰ face̓ p̄tputa mortuos ſuſcitādo cecos illuīnādo ⁊ cetea hꝰ oī faciēdo credēdū eat inhijs q̄ de deo dicebꝫ. qͥ em̄ ꝑ deū oꝑabatur ꝯn̄s erat vt ꝑ deū loq̄ret̉ Sꝫ ꝗͥa mirabiª eꝰ pn̄tes qͥ aderāt vide̓ n̄ potuer̄tne a poſteris potuiſſꝫ credi cōfictaDe verītate miraculorumOntra hͦ diuīa ſapiā remediū adhibuit ꝑ xp̄i īfirmitatē ſi em̄ vixiſſꝫ in mūdo diues potēs ⁊ in aliqͣ magna dignitate conſtitutus credi potuiſſet ꝙ eius doctrina et miracula fauoē̓hominū ⁊ poteſtate humana fuiſſentaccepta. ⁊ ideo vt manifeſtū fie̓t opꝰdiuine v̓tutꝭ ōnia obiecta ⁊ infirma inmūdo elegit. pauperem matrem īopēvitā. diſcipl̓os ⁊ nūcios ydeotas. reprobari ⁊ cōtēpni etiā vſqꝫ ad mortēa mgrātibus vl̓ magnatibꝰ mundi vtmanifeſte appare̓t ꝙ ſuſcepº miracl̓orū eiꝰ ⁊ doct̓ne n̄ fuit hūane potentieſꝫ diuine. Vnde ⁊ in hijs que fecit vel q̄paſſus eſt ſimul coniungebantur ⁊ humana infirmitas ⁊ diuina ptās In natiuitate em̄ pannis inuoluit̉ in p̄ſepioponitur ſed ab angelis collaudatur.