Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CAPI.

non abiero ꝑaclitus non veniet ad vos. Augu.primo de trin. Hec autem dixit non ꝓpter inequalitatē verbi dei et ſpūſſancti ſed tanꝙͣ īpedimētoeſſet preſētia filij homīs apud eos. quo minꝰ veniret ille qui minor nō eſſet. qꝛ n̄ ſemetipſū exinaniuit ſicut filius formam ſerui accipiens. Oportebat ergo vt auferet̉ ab eoꝝ oculis forma ſerui.quā intuentes hoc ſolū xp̄m eſſe putabāt qd̓ videbant. vnde ſequit̉. Sꝫ aūt abiero mittā eū ad voſAug̓. Nunquid autē hic poſitus. eum non poterat mittere. quē ſcimus ſuper eum baptizatum veniſſe atqꝫ manſiſſe. ȳmo vero a quo ſcimus eum nūꝙͣ ſeꝑabilem fuiſſe. Quid eſt ergo ſi non abieropaclitus non veniet ad vos. niſi non poteſtis capere ſpiritum qͣndiū ẜm carnem noſſe ꝑſiſtitis criſtum. Xp̄o aūt diſcedente corporaliter non ſolumſpūſſanctus. ſed ⁊ pater ⁊ filius illis affuit ſpiritualiter. Greg̓. viij. mora. acſi aꝑte diceret. ſiab intencōnis vr̄e oculis corpus nō ſubtraho adintellectum vos inuiſibilem ꝑ cōſolatoreꝫ ſpiritūnon perduco. Aug̓. de ver. dn̄i. Hāc aūt habitudinē ſpūſſanctus paclitus attulit. vt ab oculiscarnis forma ẜui remota. quā de virginis vteroaccepit. in ipſa dei forma in qua patri equalis. eēcū in carne dignatus eſt apparere ꝑmanſit. purgata mentis acie oſtenderet̉. Chriẜ. Quid autēhic dicunt. qui nō ꝯuenient ē de ſpūſancto habentopinionē. nūquid expedit dn̄atorem abire. ⁊ ẜuūaccedere. Que autē ſit vtilitas adueniētis ſpiritooſtendit. cū ſubdit̉. Et cū venerit ille arguet mudum de peccato. de iuſticia. ⁊ de iudicō. Augꝰ.Nunqͥd aūt xp̄s nō arguit mūdū. an forte qꝛ xp̄sin iudeoꝝ tm̄ gente locutus eſt. mundū nō videt̉arguiſſe. Spus autem ſāctus in diſcipulis eiꝰ toto orbe diffuſis. non vnā gentem intelligitur arguiſſe ſed mundū. Sed quis audeat dicere ꝙ ꝑ diſcipulos xp̄i arguat mundū ſpūſſanctus. ⁊ nō argͣuat xp̄s. cū clamet apl̓us. an exꝑimentuꝫ q̄ritiseiꝰ qͥ ī me loqͥt̉ xp̄s. qͦs utiqꝫ arguit xp̄s. ſꝫ dixit.Ille arguet mundum. qͣſi diceret. ille diffundet īcordibus veſtris caritatem. Sic em timore depuſo arguendi habebitis libertateꝫ. Exponit deindequid dixerit dicens. De peccato quidem quia noncrediderūt in me. hoc em̄ peccatū qͣſi ſolum p̄ ceteris poſuit. qꝛ hoc manente cetera detinent̉. ⁊ hͦdiſcedente cetera dimittunt̉. Augͥ. de ver. dn̄i.Sed inultū intereſt. vtꝝ quiſqꝫ credat ipſuꝫ eſſexp̄m. ⁊ vtꝝ credat in xp̄m. Nam ipſū eſſe xp̄m etdemones crediderūt. Ille vero credit in xp̄m quiet ſperat in xp̄m. ⁊ diligit xp̄m Aug̓. ſuꝑ joh̓Arguit̉ gͦ mundus de peccato quia in xp̄m nō credit. ⁊ arguit̉ de iuſticia eoꝝ qui credūt. Ip̄a qͥppe fideliū comꝑacō infideliū eſt vitupacō. de iuſticia vero qꝛ ad pr̄em vado. Et qm̄ iſta vox infideliū eſſe conſueuit. quō credimus qd̓ nō videmꝰIdeo credentiū iuſticiaꝫ ſic oportuit definiri. quiaad pr̄em vado. ⁊ iam non videbitis me. Beati em̄qui nō uident ⁊ credunt Nam ⁊ qui viderūt xp̄mnō in eo laudata eſt fides eoꝝ. quia credebāt qd̓videbāt. id eſt filiū hominis. ſꝫ quia credebāt qd̓nō videbant. id eſt filiū dei. Cum vero ⁊ ipſa forma ſerui ſubtracta eoꝝ eſſet aſpectibus. tunc ex-

omni ꝑte impletum eſt. iuſtus ex fide viuit. Erititaqꝫ noſtra iuſticia de qua mundus arguit̉. qͦmāin me quem non videbitis credetis. ⁊ qn̄ me videbitis. qd̓ tūc ero videbitis me. non qd̓ ſū vobiſcūmodo. non videbitis mortalem. ſed ſempiternum.Dicendo em̄. jam non videbitis me velut nunqͣmeos de cetero viſuros xp̄m p̄nunciauit. Aug̓. dever. dn̄i. Vel aliter illi non crediderūt ipſe ad patrem vadit. Illoꝝ gͦ peccatū. ipſius aūt iuſticiaQd̓ em̄ a patre ad nos venit. mīa eſt. juſticia ꝟoꝙ ad pr̄em vadit ẜm illud apl̓i. ꝓpter qd̓ et deusexaltauit illum. Sed ſi ſolus vadit ad patrē quidnobis prodeſt Anideo ſolus qꝛ xp̄s vnus eſt cumomnibꝫ mēbris ſuis. tanꝙͣ caput cū corpore ſuo.Arguitur gͦ mundus de peccato in eis qui nō credunt in xp̄m. ⁊ de iuſticia in eis qui reſurgunt inmēbris xp̄i. Sequit̉ de iudicō autem qꝛ princepsmundi huiꝰ iam iudicatus eſt. id eſt diabolus pnͥceps iniquoꝝ qui corde non habitant niſi in hocmundo quem diligūt. hoc aūt ipſo quo foris miſſus eſt iudicatus eſt. ⁊ de hoc iudico mundus arguit̉. qꝛ fruſtra d̓ diabolo querit̉ qui nō vult credere in xp̄m quē iudicatum id eſt foras miſſum. ⁊ꝓpter nr̄am exercitacōnem forinſecꝰ expugnareꝑmiſſum. non ſolum viri ſꝫ etiā ml̓ieres ⁊ puerietpuelle martires vicerūt. Aug̓. ſuꝑ johannem.Vel iudicatus eſt. qm̄ iudicō ignis eterni irreuocabilit̓ deſtinatus eſt. ⁊ de hoc iudicō mundus arguit̉. qm̄ cum ſuo principe iudicatur. quē ſuꝑbūatqꝫ impium imitat̉. Credant itaqꝫ homīes ī xp̄mne arguant̉ de peccato infidelitatis ſue. quō pct̄aomīa detinent̉. tranſeāt in numeꝝ fideliū. ne arguant̉ de iuſticia eoꝝ ꝙ iuſtificatos nō imitant̉.Caueant futuꝝ iudiciū. ne cū mundi principe indicent̉ quē iudicatū imitant̉ Chriẜ. Vel aliterarguet mundū de pct̄o id eſt omnē eoꝝ excuſacōnem abſcidet. ⁊ oſtendet eos peccaſſe non credentes in me. dum videbūt ſpūſſancti donacōnem ineffabilem inuocatōꝫ me fieri Aug̓. de queſtionino. ⁊ vete. teſtamenti Hoc etiaꝫ modo ſpūſſanctode peccato arguit mundum. quia in nomine ſaluatoris qui reprobatus eſt amundo virtutes operatus eſt. Saluator autem ſeruata iuſticia nō trepidauit reuerti ad euꝫ qui ſe miſerat. ⁊ per id quodregreſſus eſt probauit ſe inde veniſſe. Vnde ſeqͥtur. Et de iuſticia. quia ad patrem vado ChriſId eſt ire ad patrem erit argumnentū ꝙ irreprehenſibilem agebam vitam. vt non poſſint adhucdicere. quoniam hic homo peccator eſt. ⁊ non eſtex deo. Rurſus quoniam expugnauit aduerſariūNequaꝙͣ autem peccator exīs expugnaſſet. n̄ poſſunt dicere ꝙ demonium habeo. ⁊ ꝙ ſeductor ſū.Quonam autem condemnatus eſt ꝓpter me. ſciētꝙ conculcabunt eum poſtea. ⁊ ꝙ reſurrectōnemmeam manifeſte ſcient. non enim me valēt detine̓Aug̓. de que. ve. ⁊ noui teſta. Videntes etiamdemiones animas de inferis ire ad celos. cognouerunt adiudicatum eſſe principem huius mundi vtreus factus in cauſa ſaluatoris que tenebat amitterēt. Hec quidem aſcendente ſaluatore viſa ſuntſed ſuperueniente in diſcipulos ſpirituſancto palam aperteqꝫ manifeſta ſunt.