IOHANNES.
Et nunc vado ad euꝫqui me miſit. ⁊ nemoex vobis interrogatme quo vadis. Sꝫ qꝛhec locutꝰ ſum vobistriſticia impleuit corveſtrū. Sed ego veritate dico vobis expedit vobis vt ego vadam. Si enim non abiero. Paraclitus nonveniet ad vos. ſi autēabiero. mittam eū advos. Et cum venerit.ille arguet mundū depeccato. de iuſticia. ⁊iuditio. De peccato.quidē quia non crediderunt in me. De iuſticia vero qꝛ ad patreꝫvado ⁊ iam non videbitis me. De iuditioautem quia princepsmundi huiꝰ iam iudicatus eſt.
ſi cognoſcerent xp̄m. non alie fierent eccleſie xp̄i.alie ſinagoge iudeoꝝ. Qd̓ qꝛ noluerunt quid reſtabat niſi vt remanētes extra xp̄m extra ſinagogam facerent eos qui non reliquerūt xp̄m. deidecū hoc eis dixiſſet. adiecit. Sed venit hora vt oīsqui interficit vos arbitret̉ obſequiū ſe preſtaredeo. Que verba ita ſubiecit tanꝙͣ ex hoc ꝯſolaret̉eos. qui de ſinagogis iudaicis pelletent̉. an fortede ſinagogis illa ſeꝑacō ſic eos fuerat turbaturavt mori vellent pocius ꝙͣ ī hac vita ſine iudeorūcongregacōnibꝫ morari. abſit vt ſic turbarent̉.qui dei non hoīm gloriam reqͥrebant. Iſte itaqꝫſenſus eſt in his verbis. Extra ſinagogā facientvos. ſꝫ nolite ſolitudineꝫ formidare. Seꝑati qͥppea congregacōnibus eoꝝ. tam multos in nominemeo cōgregabitis vt illi metuētes. ne templumqd̓ erat apud eos ⁊ omnia legis veteris ſacramēta deſerant̉. ſic interficient vos vt deo arbitrent̉ſe preſtate obſequiuꝫ. zelum dei habentes. ſꝫ nonVm ſcīam. Hoc em̄ de iudeis dictum debemus accipere de quibꝫ dix rat. extra ſinagogaꝫ faciēt voſNam teſtes id eſt martires xp̄i. etiam ſi occiſi ſunta gentilibus. non tamen illi arbitrati ſunt deo. ſꝫdijs ſuis falſis obſequiū ſe preſtare. iudeoꝝ auteꝫomnis qui occidit p̄dicatores xp̄i. deo ſe putauitpreſtare obſequium credens ꝙ deſererent deumiſrael. quicūqꝫ cōuerterent̉ ad xp̄m. Hinc ergoaccenſi ⁊ zelum dei habentes. ſed non ẜm ſcī aꝫ obſequiū ſe deo preſtare credentes occidebāt eosChriẜ. Deinde cōſolacōnem inducit dicens Ethec omnia facient vobis. qꝛ non nouerunt patreꝫneqꝫ me. qͣſi diceret. Sufficit vobis in cōſolacōeꝫꝓpter me ⁊ patrem hec pati. Aug̓. Ne āt ignaros atqꝫ imperitos animos mala improuiſa. ꝙͣuiscito tranſitura turbarent hāc fuiſſe cauſam vt hͨeis p̄nunciaret. oſtendit ſubdens. Hec locutꝰ ſuꝫvobis vt cum venerit hora eoꝝ remīſcamī qꝛ dixi vobis. Hora eoꝝ hora tenebroſa. hora noct̉naSed nox iudeoꝝ ſeꝑatum a ſe diem xp̄ianorum.nulla confuſione fuſcauit. Chriẜ. Sed ⁊ ꝓpteraliam cauſam hoc p̄dixit. vt non dicerent. qͦmamnon preuidit futura. ⁊ hoc ſignificat. cū dicit. reminiſcamī qꝛ ego dixi vobis ⁊ vt nō poſſent dice̓qm̄ blandiens nobis ea quē ad gr̄am dicebat ſolūCuiꝰ aūt gracia hoc a principio non dixit. oſtēdit dicens. Hec aūt ab inicō vob̓ n̄ dixi. qꝛ vobiſcum eram. qꝛ ſcꝫ in cuſtodia mea eratis. ⁊ licituꝫerat interrogare qn̄ volebatis ⁊ ſuꝑ me totumprelium vertebat̉. Vnde ſuꝑfluū erat hoc a pnͥcipio vobis dicere. non qꝛ hec tunc non noueramꝓpterea non dixi. Aug. Sed alij tres euangeliſte eum predixiſſe iſta demonſtrāt. anteꝙͣ ventuꝫeſſet ad cenam. Qua pacta ẜm johannem iſta locutus eſt. An forte hinc iſta ſoluit̉ queſtio. qꝛ etilli eum narrant proximum fuiſſe paſſioni cū hocdiceret. non ergo ab inicō qn̄ cū illis erat. Sꝫ matheus non ſolum īminente paſſione. veꝝ etiaꝫ abmicō hec denunciata eſſe cōmemorat. Quid ſibi gͦvult ꝙ hic dicit. hec autem ab inicō non dixi. niſiqui a ea que hic dicit de ſpirituſancto ꝙ ſit venturus ad eos ⁊ teſtimonium ꝑhibiturus qn̄ mala paſſuri ſunt. hec eis ab inicō non dixit. quoniaꝫ
tum ipſis erat. et eius preſētia conſolabant̉. Abſceſſurus aūt oportebat vt diceret illum eſſe venturum. ꝑ quem caritate diffuſa in cordibus ſuisverbum dei cum fiducia predicarent. Chriſo.Vel predixit quidem qm̄ flagella pacient̉. nō aūtꝙ mors eorum reputaretur vt dei cultura. quodmaxime poterat eos attonitos facere. Vel qꝛ illicea que a gentibus debebant pati dixit. hic autemet iudaica adiecit.Chriẜ. Quia diſcipulos nonduꝫ ꝑfectostriſticia impugͣbat.eos dn̄s increpandodirigit̉ dicens. Etnunc vado ad eū quime miſit ⁊ nemo exvobis īterrogat mequo vadis. Audientes em̄ qm̄ qui interficiet vos opinabit̉ſe obſequiū preſtaredeo. ita ceciderūt vtnihil ei loq̄rent̉. Etideo ſubdit̉. Sed qͥahec locutus ſū vobistriſticia impleuit corveſtꝝ. Non ꝑua aūtet hec mit igaco ſcie̓eos qm̄ ſciuerat dn̄striſticie eoꝝ ſuꝑ abundantiā. et ꝓpterdeſercōnem eius. etꝓpter mala quē didicerant ſe paſſuros. ⁊neſciebant ſi poſſentvirilit̓ ferre. Aug̓.Vel qꝛ ſuꝑ ius int̓rozauerūt eum quo eſſet iturus. et reſponderat eis ſe iturum qͦipſi tunc venire nonpoſſent. nūc ita ſe ꝓmittit ituruꝫ. vt nullus eoꝝ quō vadat.interroget. Et hoc ē qd̓ dicit. Et nemo ex vob̓ interrogat me quo vadis. Eūtem em̄ in celum nonverbis queſierunt. ſed oculis deduxerūt Videbatautem dn̄s quid ſua verba in eoꝝ cordibus agerent. Spiritualem quippe nonduꝫ interius hn̄tesconſolaconē. quā ꝑ ſpiritū ſāctum fuerāt hīturi.id quod exterius in xp̄o videbāt amittere metuebant. et qꝛ ſe amiſſuros eſſe illo vera denunciantedubitare non poterant. cōtriſtabatur humanusaffectus. qꝛ carnalis deſolabatur aſpectus. vn̄ ſequitur. Sed qꝛ hec locutus ſum vobis triſticia īpleuit cor veſtꝝ. Nouerat autem ille quid eis pocius expediret. qꝛ viſus interio:. ipſe eſt melior qͦeos cōſolaturus erat ſpūſſanctus. Vnde ſubdit. ſꝫego veritatem dico vobis. expedit vobis vt egovadam. Chriẜ. qͣſi di. Et ſi milies contriſtemmioportet vos audire. qꝛ me recedere vobis cōfertQuid autem conferat. oſtendit ſubdens. Si enim