XV.
Hoc eſt preceptū meum. vt diligatis īuicēſicut dilexi vos. maiorem hac dilectōnemnemo habet ꝙͣ vt aīaꝫſuam ponat quis proamicis ſuis. Vos amici mei eſtis ſi feceritisque precipio vobis.Iam non dicam vosſeruos. qꝛ ſeruꝰ neſcitquid faciat dn̄s eius.Vos aūt dixi amicosqꝛ omnia quecūqꝫ aīdiui a patre meo nota feci vobis. Nō vosme elegiſtis. ſed egovos elegi. et poſui voſvt eatis ⁊ fructū afferatis. ⁊ fructꝰ veſtermaneat. ⁊ qd̓cunqꝫ pecieritis patrem in nomine meo det vobis.
ceperūt. Aug̓. Que autem precepta dixerit exponit apl̓us dicens. Xp̄us factus eſt obediens pr̄ivſqꝫ ad mortem. mortem auteꝫ crucis. Chriſo.Deinde qꝛ futura paſſio ⁊ triſtia verba interruptura erant eoꝝ leticiā. ſubiūgit. Hec locuto ſumvobis vt gaudium meum in vobis ſit. et gaudiuꝫveſtrum impleatur. Quaſi diceret. Et ſi incidattriſticia hanc auferam vt ad finem veniat gaudiū. Aug̓. Qd̓ eſt aūt gaudiū xp̄i in nobis. niſiꝙ dignatur gaudere de nobis. Et qd̓ eſt gaudiuꝫnoſtꝝ qd̓ dicit implēdū. niſi eius habere ꝯſorciūGaudiū aūt iam ipſe ꝑfectum de nobis habebat.qn̄ nos preſciendo ⁊ predeſtinando gaudebat ſedillud gaudiū in nobis non erat. qꝛ nec nos in qͥbꝫeſſe poſſet. eramus. Cepit aūt eſſe in nobis qn̄ vocauit nos. Et hoc gaudiū noſtꝝ merito dicimus.quo nos beati futuri ſumus. qd̓ inchoatur in fiderenaſcentiū. implebitur in premio reſurgentiuꝫ.Theo. Quia p̄dixerat. ꝙͣſi mādata meacuſtodieritis tunc inme ꝑmanebit is. hicoſtendit que mandata obſeruare oporteat dicens. hoc eſt p̄cept̉ m. vt diligatisinuicem. Grego.in omē. Cum autemcūcta ſacͣ eloqͥa dn̄icis ſit plena p̄ceptisQuid eſt qd̓ de dilectione qͣſi de ſpecialimandato hic dicit.niſi qꝛ omne mandatum de ſola dilectōeeſt. ⁊ omnia p̄ceptūvnū ſunt. qꝛ quidqͥdprecipit̉. in ſol a caritate ſolidatur. Vt eīmulti arboris ramiex vna radice prodeunt. ſic multe virtutes ex vnā caritategenerant̉. nec habꝫa liquid viriditatisramus boni operis.ſi non manet in radice caritatis. Aug̓Vbi ergo caritas ēquid eſt quod poſſit deeſſe. vbi autemn̄ eſt qͥd ē qd̓ poſſit prodeſſe. Diſcernit̉ aūt iſta dilectio ab ea qua ſeinuicem diligūt homines ſic̄ homines. Vnde adiūctum eſt. Sicut dilexi vos. vtquid em̄ nos dilexit xp̄s niſi vt poſſimꝰ regnarecum xp̄o. Ad hoc ergo ⁊ nos inuicem diligamusvt dilectōnem nr̄am diſcernamꝰ a ceteris. qui nōad hoc ſeinuicem diligūt. vt deus diligat̉. qꝛ necvere diligūt. Qui autem ſe ꝓpter habendum deūdiligūt. ip̄i ſe diligūt. Greg̓. Vna aūt ⁊ ſūmaeſt probacō caritatis. ſi ⁊ ipſe diligat̉. qͥ aduerſatur. Nam ⁊ ip̄a veritas ⁊ crucis patibulum ſuſti-
net. ⁊ tamen ipſis ſuis ꝑſecutoribꝫ affectum dilectionis impendit dicens. Pater ignoſce illis quianeſciūt. quid faciūt. cuio dilectōnis ſūmam exprimit cū ſubiūgit. Maiorem hac dilectōnem nemohabet ꝙͣ vt animā ſuā ponat quis ꝓ amicis ſuis.ori ꝓ inimicis dn̄s venerat. ⁊ tamen poſituruꝫſe animā ꝓ amicis dicebat. vt nobis oſtenderꝫ qꝛcū diligendo lucrum facere de inimicis poſſumus.et iam ipſi amici ſunt qui ꝑſequūtur Aug̓. Quiaergo ſuꝑius dixerat. hoc eſt p̄ceptum meū vt diligatis inuicem ſicut dilexi vos. fit ex hoc ꝯſeq̄nsqd̓ idem johannes in epiſtola ſua dicit. vt quē admodū xp̄s ꝓ nobis animā ſuā poſuit. ſic ⁊ nos debemus animas ꝓ fratribꝫ ponere. hoc martiresardenti dilectō ne fecerūt. jdeo ad menſā xp̄i nonſic eos cōmemoramus quēadmodū alios. vt etiaꝫꝓ eis oremus. ſed magis vt eoꝝ veſtigijs hereamus. Talia em̄ ſuis fratribꝫ exhibuerūt qͣlia d̓ domini menſa pariter acceperūt. Greg̓. Qui verotranqͥllitatis tempore non dat ꝓ eo tunicā ſuam.qͣlit ex in ꝑſecucone daturus eſt animā ſuā. virtꝰergo caritatis vt inuicta ſit in ꝑturbacōe. nut̓at̉ꝑ mīam intranquillitate. Augͥ. viij. de trini. exvna autem eademqꝫ caritatē deū proximūqꝫ diligimꝰ. ſed deum ꝓpter deū. nos autē ⁊ proximumꝓpter deum. Cū ergo duo ſint precepta caritatisin quibꝫ tota lex pendet ⁊ ꝓphete. dilectō dei ⁊ ꝓximi nō īmerito pleꝝqꝫ ſcriptura ꝓ vtroqꝫ vnūponit. qꝛ qui diligit deū ꝯſequens eſt vt faciat q̄precepit deus. Cōſequens ergo eſt vt proximuꝫdiligat. qꝛ et hoc precepit deus. Vnde ⁊ hic ſeqͥtur. Vos amici mei eſtis. ſi feceritis que precipiovobis. Greg̓. xxvij. mora. Amicus quippe qͣſi aīecuſtos dicit̉. Vnde non īmerito qui volūtatem deicuſtodire in preceptis illiꝰ dicitur. eius amicꝰ vocatur. Aug̓. Magna dignacō cum ſeruus bonꝰeſſe non poſſit. ſi precepta domini ſui non fecerit.hinc amicos ſuos voluit intelligi. vnde boni ſeruipoſſunt probari. Poteſt igit̉ eſſe ⁊ ſeruus ⁊ amicus qui ẜuus eſt bonus. Quō aūt intellecturi ſumus ⁊ ſeruū ⁊ amicū eſſe ſeruum bonum. declaratcū ſubdit. iam non dicam vos ſeruos qꝛ ẜuus neſcit quid faciat dn̄s eius. jtaqꝫ tūc ſerui nō erimꝰquando boni ſerui fuerinius. Nūquid ſeruo bono ⁊probato dn̄s eius non etiaꝫ ſua ſecreta ꝯmittit. ſꝫſicut ſunt duo timores. ſic ſunt due ſeruitutes. eſttimor quē ꝑfecta caritas mittit foras. ī quo etiaꝫeſt ſeruitus ſimul foras cū ipſo timore mittenda.Et eſt alius timor. caſtus ꝑmanens in ſeculū ſecl̓i.Ad primā ergo ſeruitutem ẜuos ꝑtinētes intuebatur dn̄s dicens. jam non dicam vos ſeruos. qͥaẜuus neſcit quid faciat dominus eius. Non ille vtiqꝫ ſeruus ad timorem ꝑtinens caſtum. cui diciturEuge ſerue bone. intra in gaudiū domini tui. ſedille ẜuus ꝑtinens ad timorem foras a caritate mittēdū. d̓ qͦ alibi d̓r. ẜuꝰ n̄ manꝫ ī domo īet̓nū. filioāt manet inet̓nū. Qm̄ itaqꝫ d̓dit nob̓ pt̓atē filiosdei fieri. vt miro modo ẜui non ſerui eſſe poſſimushoc dominū facer eſcimus. hoc ſeruus ille neſcit. qͥneſcit quid faciat dn̄s eius. ⁊ cū aliquid boī facit.ſic extollitur. qͣſi hocipſe faciat. ⁊ nondn̄s eiꝰ. ⁊ īſe et non in domino gl̓iatur. Sequit̉. Vos aut em̄