Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vobis vt gaudiū meum ſit in vobis. ⁊ gaudium veſtꝝ impleat̉

In hoc clarificatꝰ eſtpater meus vt plurimū fructum afferatiset efficiamī mei diſcipuli. ſicut dilexit mepater ⁊ ego dilexi vosManēte in dilectōnemea. Si p̄cepta meaſeruaueritis manebitis in dilectōne mea.Sicut ⁊ ego precepta patris mei ſeruauiet maneo in eiꝰ dilectione. Hec locutus ſum

Augu. Sedne quiſꝙͣ putaret ſaltem paruunaliquem fructum poſſe a ſemetipſo palmitē ferreſubdit. Quia ſine me nihil poteſtis facere. nō aitpaꝝ poteſtis facere. qꝛ niſi palmes in vite manſerit. ⁊ uixerit de radice ꝙͣtunlibꝫ fructū a ſemꝫipſo nō poteſt ferre. ꝙͣuis aūt xp̄s vitis non eſſetniſi homo eſſet. tn̄ iſtam graciam palmitibus nōpreberet niſi ec̄ deus eſſꝫ. Chriẜ. Vide gͦ filiuꝫnō minꝰ patre conferentē ad diſcipuloꝝ ꝓcuracionē. Nam pater quidem purgat. ip̄e vero in ſetenet. ꝙ facit palmites fructificare. ſꝫ tam̄ ⁊ purgare filij monſtratū eſt eſſe ⁊ manere in radice ēpatris. qui radicem genuit. jgit̉ magnum quideꝫdamnum eſt nihil poſſe facere. Veꝝ non vſqꝫ adhoc ſiſtit. ſꝫ vlterius ꝓducit ẜmonem dicens. Siquis in me nō māſerit. mittet̉ foras ſicut palmesid eſt agricole non pocietur manu. ⁊ areſcet. hoceſt. n̄quid habebat a radice. amittet denudatuseius auxilio ⁊ vita. ⁊ colligent eum AlchuinꝰMeſſores angeli ⁊ in ignem eternū ſcꝫ mittēt etardet. Aug. Ligna em̄ vitis tanto ſūt ꝯtemptibiliorā ſi in vite non manſerint. qͣnto glorioſioraſi manſerint. vnum ex duobus palmiti congruit.aut vitis aūt ignis. ſi in vite non eſt. in igne eritChriẜ. Deinde oſtendens qͥd eſt manere in eo.ſubdit. Si manſeritis in me ⁊ verba mea in vob̓manſerint. qd̓cūqꝫ volueritis petētis ⁊ fiet vob̓.Eam em̄ que ꝑ oꝑa oſtenſionem querit. Augͥ.Tūc em̄ ſunt dicenda uerba eius in nobis mane.qn̄ facimo q̄ precepit. ⁊ diligimus que promiſit.Qn̄ aūt verba eius manent in memoria. nec inuemūtur in vita. non computat̉ palmes in vite. qͥ avitam non attrahit ex radice. Quid autem vellepoſſunt manendo in ſaluatore. niſi qd̓ non alienūeſt a ſalute. Aliud quippe volumus. qꝛ ſumus inxp̄o. ⁊ aliud volumus. qꝛ ſumus adhuc in hoc ſeculo. De manſione aūt huiꝰ ſeculi nobis aliqn̄ ſ b̓reꝑit vt hoc petamus. qd̓ nob̓ n̄ expedire neſcimꝰSed abſit vt faciat nobis ſi maneamꝰ in xp̄o qͥ n̄facit qn̄ petimus. niſi qd̓ expedit nobis. Ad v̓baautem eius ꝑtinet or̄o pater noſter. ab huiꝰ or̄onis verbis ⁊ ſēſibus n̄ recedamus in peticōnibꝫnoſtris ⁊ quicqͥd petimus fiet nobis.Chriẜ. Oſtendit ſupra dn̄s. qm̄ qͥ eis ī fidiabant̉. ardebunt n̄manentes in chriſtoDeinde oſtendens qͦniam ip̄i inexpugnabiles erūt. ita ſcilicꝫvt multum fructificent. ait. In hoc clarificatus eſt pr̄ meꝰvt pl̓imum fructumafferatis. qͣſi diceretSi ad gl̓iam patrisꝑtinet ꝙ vos fructificētis non cōtemnetgloriam ſuā. qui ātfructum facit ille eſtdiſcipulus xp̄i. vndeſubdit. Et efficiamī

mei diſcipl̓i. Theophi. ffructus autemapl̓oꝝ ſunt gentesque ꝑ eoꝝ doctrināaſtricte ſūt fidei. necn̄ ad dei redacte ſūt gloriā. Aug̓. Siue eī clarificatꝰ ſiue gl̓ificatꝰ dicat̉ ex vno v̓bo greco vtꝝqꝫ trāſlatū ē. doxā gͦ grece d̓r. latinē gloria ē qd̓iō ꝯmeōrandū putaui. ne hͦ nr̄e glorie tribuamustanꝙͣ ex nobiſipſis habeamus. eius eſt em̄ hͨ gracia. Et ideo in hoc non noſtra ſꝫ eius eſt gloria. aquo em̄ faciemus fructum. niſi ab illo cuius miſericordia ꝑ̄uenit nos. Vnde ſubdit̉. Sicut dilexitme pater ⁊ ego dilexi vos. Ecce vnde ſunt nobisopera bona. Nam vnde nobis eſſent. niſi quia fideſꝑ dilectōne operatur. vnde autem diligeremusniſi prius dilige̓mur. Qd̓ auteꝫ ait. Sicut dilexitme pater. ⁊ ego dilexi vos. non equalitatē nat̉eoſtendit noſtre ⁊ ſue. ſicut eſt patris et ipſius. ſꝫgraciā qua mediator eſt dei ⁊ hominū homo xp̄usiheſus. Mediator quippe monſtrat̉ cū dicit. pat̓dilexit me ⁊ ego vos. Nam pater vtiqꝫ diligit etnos. ſed in ipſo. Chriſo. Si igitur pater amatnos. cōfidite. ſi patris eſt gloria. fructificate. Deinde vt non pigros eos faciat. ſubdit. Manēte indilectōne mea Qualiter aūt hoc erit oſtendit ſubdens. Si p̄cepta mea ẜuaueritis manebitis in dilectōne mea. Augꝰ. Quis ambigat ꝙ dilectiop̄cedat obẜuantiam preceptoꝝ. vnde eī p̄ceptaſeruet non habet. qui non diligit. Qd̓ ergo hͦ ait.oſtendit. non vnde dilectio generet̉. ſed vn̄ monſtretur vt nemo ſe fallat dicendo ꝙ eum diligat.ſi eius precepta non ſeruat. ꝙͣuis ꝙ dicit Manētein dilectōne mea. nō apparet quā dixerit dilectōnem. vtꝝ qua eum diligimo an qua ip̄e nos diligit. ſed ex verbo ſuꝑiori dinoſcit̉. Dixerat quippeego dilexi vos. ⁊ ꝯtinuo ſubiecit. Manet e in dilectione mea. illa ergo qua dilexit eos. Quid ē ergomanēte in dilectōne mea. niſi manēte in gra mea.Et quid eſt ſi p̄cepta mea ſeruaueritis manebitisin dilectōne mea. niſi ex hoc ſciētis ꝙ in dilectōnemea quā vos diligo manētis. ſi mea p̄cepta ſeruatis. Non ergo vt nos diligat. prius p̄cepta eiusẜuamus. ſed niſi nos diligat. p̄cepta eius ẜuarenon poſſumus. hec eſt gracia que humilibꝫ patetſuꝑbos latet. Sed qͥd illud eſt qd̓ adiūgit. Sicutet ego p̄cepta patris mei ẜuaui. ⁊ maneo in eiusdilectōne. vtiqꝫ eam hic dilectōnem patris intelligi voluit. qua eum diligit pater. Sed nunquidet hec gracia intelligenda eſt. quā pater diligitfiliū. ſicut gracia eſt qua nos diligit filius. cum ſimus nos filij. gracia non natura. vnigenitus autēnatura non gracia. An hoc etiā in ipſo filio ad hominē referendum eſt. ita ſane. Nam dicendo. ſicutdilexit me pater. ⁊ ego dilexi vos. graciā mediatoris oſtendit. Mediator aūt dei ⁊ hoīmn̄ inqͣtūdeus ſed inqͣntū homo eſt xp̄s Igit̉ hoc recte poſſumus dicere. ꝙ cū ad naturā dei non ꝑtineat humana natura. ad ꝑſonam tamen filij dei ꝑ graciaꝫꝑtinet. qua nulla eſt maior. nulla prorſus equalisNeqꝫ em̄ illam ſuſcepcōnē vlla homīs merita preceſſerūt ſed ab illa ſuſcepcōne merita eius cuncta