NESIOHAN

Altera die iteruꝫ ſtabat iohannes et exdiſcipulis eius duo.Et reſpiciens iheſumambulantem dicit.Ecce agnus dei.

Et audiueruūt eumduo diſcipuli loquentem et ſecuti ſunt iheſum. Conuerſus autēiheſus. ⁊ videns eosſequentes ſe dicit eisQuid queritis. Quidixer̄t ei Rabi quoddr̄ interp̄tatum ingr̄vbi hītas. Dicit eis.Venite ⁊ vidēte. Venerūt ⁊ viderunt vbimaneret. ⁊ remanſe.runt ibi die illo. Hora aūt erat quaſi decima Erat autem Andreas frater ſimonispetri vnꝰ ex duobꝰ qͥaudierant a iohannē⁊ ſecuti fuerūt eum.

in credulitatem. Quidam vero dicūt non onniēsvidiſſe ſpiritū. ſꝫ ſolū iohannē ⁊ eos qui deuocius diſpoſiti erant. Et ſi em̄ ſenſibilibus oculispoſſibile erat videre in ſpecie columbe ſpm̄ deſcendentē. nō tn̄ ꝓpter hoc nec eſſe eſt omnibushoc fuiſſe manifeſtū Etem̄ Zacharias in ſpecieſēſibili multa conſiderauit. et daniel et ezechielSed et n̄ oyſes multa vidit. qͣlia alioꝝ nullus.Vnde ſubdit Iohamēs. Et ego vidi et teſtimonium ꝑhibui. quia hic eſt filius dei. Agnū quidem eū vocauerat. ⁊ qm̄ in ſpū baptizare debebat dixit. filiuꝫ aūt ē ante hoc nuſqͣꝫ Auguꝰ.Oportebat em̄ vt ille baptizaret. qui eſt filiusdei vnicus. nō adoptatus. Adoptati filij miniſtri ſunt vnici. vnicus autē poteſtatē habet adoptati miniſteriū.Criſo. Quia multihiſ quē a principioiohannes dicebat.nō attēdebant. Secūda rurſus eos excitat vocē. Vnde dr̄Altera die iteꝝ ſtabat iohannes ⁊ exdiſcipulis eiꝰ duo.Beda. Stabat quidem quia illam virtutū arcem cōſcenderat. a qua nullis temptatōnum poſſet improbitatibus deijci. Stabat cumillo diſcipuli. quia magiſteriū illius corde ſeq̄bant̉ immobili Criſo. Sed quare nō totū mudum circuiuit in omni loco iudee p̄dicans eum.ſꝫ ſtabat circa flumen expectās eū venire et oſtēdere venientē. quia ſcꝫ ꝑ oꝑa xp̄i hoc fieri volebat. Vide etiā qualiter hoc maioris edificatōnis fuit. quia em̄ prauā immiſit ſcintillam. repēte flamma in altum eleuata eſt. Aliter autē et ſicircuiens hoc dixiſſet. videret̉ ex ſtudio quodaꝫhumano fieri que fiebant. et ſuſpicione plenumeſſet eius p̄coniū. Igit̉ ꝓphete quidam et apoſtoli. omnes abſentem xp̄m p̄dicauerūt. hi quidem ante p̄ſenciaꝫ ſcd̓m carnem. Ni vero poſtaſſumptōnem. Vn̄ vt oſtendat̉ ꝙ nō voce ſoluꝫſed et oculis eū oſtēdebat. ſubdit̉. Et reſpiciēsiheſum ambulantē dicit. Ecce agnꝰ dei Theophilꝰ. Reſpiciens inquit. quaſi oculis innuensgraciam et admiracionē quaꝫ habebat in xp̄o.Augū. Iohānes quidem amicus ſponſi erat nōquerebat gloriaꝫ ſuā. ſed teſtimoniū ꝑhibebatꝟitati. n̄ em̄ voluit apd̓ ſe r̓māere diſcipl̓os ſuoſvt nō ſequerent̉ dn̄m. ſed magis oſtendit quemſequerent̉ dicens. Ecce agnus dei Criſoſto.Nō lōgū facit ſermōꝫ qm̄ vnū ſolū in ſtudio habebat adducere eos ⁊ coniūgere criſto. ſciebatem̄ qm̄ de reliquo non indigerent eo teſtante.Non autē ſingulariter diſcipulis loquit̉ de hijsIohannes. ſed eis publice cum omnibꝰ. qꝛ excōmuni doctrina ſuſcipiētes ſeq̄lā criſti firmid̓reliquo ꝑmanſerūt. non ꝓpter graciam criſti ſequentes. ſꝫ ꝓpter ſuū lucrum. ⁊ non facit ſermonem ſuū dep̄catiuū. ſed admirat̉ ſolum p̄ſentemet demōſtrat eis p̄paracionē ꝓpter quam venit⁊ modum p̄paratōnis. Agnus em̄ vtrūqꝫ inſinu

at. et dicit agnus cum articuli adiectōne. excellenciā eius oſtendens. Augꝰ. Iſte em̄ ſingulariter dicit̉ agnus ſolus. ſine macula ſine peccato. non cuiꝰ macule abſterſe ſūt. ſꝫ cuiꝰ maculanulla fuerit. ſingulariter hic eſt agnus dei quiaſingulariter huius agni ſanguine ſolo homīesredemi potuerūt. hic eſt agnus quē lupi timētqui leonem occiſus occidit. Beda. Ideo etiamagnū vocat. quia dona ſui velleris ſponte largiturum. ex quo veſtem nobis nupcialem facere poſſimuſ. id eſt exēpla viuēdi nobis relictuꝝp̄uidit. quibus in dilectōne calefieri deberemꝰAlchuinus. Miſtice auteꝫ ſtat iohannes. ceſſatlex ⁊ venit iheſus. id eſt gracia euangelij. cuiipſa lex ꝑhibet teſtimoniū. Ambulat iheſus diſcipulos collecturus. Beda. Amibulatō etiamiheſu diſpenſacōnem incarnacōnis. quā ad nosvenire ac nobis exēpla p̄bere dignatꝰ ē īſinuatAlchuinus. Iohāne ꝑhibente teſtimoniū. quia iheſuseſſet agnus dei. diſcipuli qui pͥus erātcum iohanne magiſtri imperiū implētes ſecuti ſūt iheſū.Vnde dicit̉. Et audierūt eū duo diſcipuli loquentem. etſecuti ſunt iheſum.Criſo. Cōſidera autem qꝛ qn̄ dixit pꝰme venies. ante mefactus eſt. ⁊ qm̄ nōſum dignus ſoluerecorrigiam calciamēti eius. nullū cepitSed qn̄ de diſpēſacione locutus eſt. ⁊humiliꝰ ẜmoneꝫdūxit. dicens. Ecce agnus dei. Tunc ſecūti ſūt eum diſcipuliml̓ti. n. n̄ ita adducūtur cum aliquid excelſū d̓ deo dicaturſicut cum benignuꝫet amicum hominē audiuit. ⁊ aliquid ad ſalutēhominū ꝑtinens. Conſiderandum autem ꝙ Iohannes dicit. Ecce agnus dei. ⁊ criſtus nihilloquitur. Nam ⁊ ſponſus cum ſilencio ad eſt. alijeum inducūt. ⁊ ſponſamin manu eiꝰ ponūt. quācū acceꝑit. de ea diſponit. Ita xp̄s veīt cōpulaturus ſibi eccleſiam. nihil ip̄e dixit. ſed acceſſitſolum amicꝰ eius iohānes. dexterā ei ſponſe impoſuit per ſermones ſuos. animas hominum inmanus eī ponens. qd̓ accipiens ita diſpoſuit vtvltra ad iohannem non redirent. Sed aliud hicobſeruandum. ſicut em̄ in nupcijs. nō puella adſponſū vadit. ſed ip̄e ad eā feſtinat. Ita hic contingit. Non em̄ ī celum aſcendit hominū natura.ſed ad eam filius dei acceſſit. ⁊ ad domuꝫ duxit