IOHANNESę
Deū nemo vidit vnꝙͣvnigēitꝰ qui ē in ſinupatris ipſe enarrauit
ſed diſcipuli. Quaſi dicerꝫ. Eciā nos omnes duodecim et omnis plenitudo fideliū. ⁊ qui nuncſūt et futuroꝝ de plenitudine eius accepimus.Aug. Quid at̄ accepiſtis? Et graciā ꝓ graciavt neſcio quidnos voluerit intelligere de plenitudine eius accepiſſe. et inſuꝑ graciā ꝓ gracia. Accepimus em̄ de plenitudine eius pͥmo gͣciam et rurius accepimus graciam ꝓ gr̄a. Quaꝫgrāꝫ pͥmo accepimꝰ. fidē. Vocat̉ em̄ gracia. qꝛgratis datur. Hanc gͦ accepit graciā pͥmam peccator vt eius peccata dimitterent̉. et iteꝝ gͣciāꝓgr̄a in qͣ ex fide viuimꝰ recepturi ſumꝰ aliā ideſt vitam et ernā. Vita em̄ et̓na quaſi merces ēfidei. Sed quia ipſa fides gracia eſt. vitā eterna graciā eſt ꝓ gracia. Non erat iſta gracia inveteri teſtamento. quia lex niiabat̉. nō opitulabatur. iubebat. non ſanabat languoreꝫ oſtendebat. non auferebat. ſed p̄parabat medico venturocuꝫ gracia et veritatē. Vnde ſequit̉. Quia lexꝑ moyſen data eſt. gracia et veritas ꝑ ihēſumcriſtum facta eſt. Mortē em̄ temporalem et eternam occidit mors dn̄i tui. Ipſa eſt gracia q̄ ꝓmiſſa et non habita erat in lege. Criſo. Velaccepimus graciā ꝓ gracia. id eſt ꝓ veteri nouam Sic̄ em̄ eſt iuſticia ⁊ iuſticia. adoptio et adopcō. circūciſio ⁊ circūciſio. ita gr̄a et gr̄a. ſꝫ illaquidem vt typus. hec vero vt veritas. Hoc aūtinduxit oſtendens. qm̄ et iudei gracia ſaluabātur. ſꝫ et nos om̄s gracia ſalui ſumꝰ. Miſericordie autem et gracie fuit legem ſuſcipere. Propterea cum dixiſſet. graciam ꝓ gracia. oſtendenſmagnitudinē eoꝝ q̄ data ſūt. ſubdit. Quia lexꝑ moyſendata eſt. gracia et veritas ꝑ iheſumcriſtū facta eſt. Et ſupra quid̓ iohannes ad ſeipſum comparans criſtū ait. Ante me factꝰ eſt.Hic autē euāgeliſta ad eū qͥ illo tempore magiſin admiratione apud iudeos erat ꝙͣ iohannes.Criſti comꝑatōnem facit ſcꝫ ad moyſen. Et cōſidera prudenciā non ꝑſonaꝝ. ſed reꝝ comꝑatōnem facit. graciā ⁊ veritateꝫ legi opponens. ethuic addit. data eſt. quod mīſtrantis erat. huicautem facta eſt. qd̓ eſt regis cum poteſtate omma oꝑantis. cum gratia quideꝫ quia cum pt̄ateomnia dimittebat peccata. Et gͣtiam quid̓ eiusbaptiſmatis donum. et adoptio que nobis perſpiritum datur. et alia multa oſtendunt. veritatem aūt pleniꝰ ſciemus. ſi figuras veteris legisdidicerimꝰ. Ea em̄ que in nouo teſtamēto ꝑficienda erant. in veteri teſtamēto figuris p̄ſcripſerunt. quas xp̄ūs veniēs adimpleuit. Vnde figura data eſt ꝑ moyſen. veritas per xpm̄ factaeſt. Augū. xiij. de trinitate. Vel gͣtiam referamus ad ſcienciaꝫ. veritatē ad ſapienciam. In rebus em̄ per tempꝰ ortis. illa ſūma gratia eſt. ꝙhomo in vnitate ꝑſone coniūctus eſt deo. In rebus vero eternis ſūma veritaſ recte tribuit̉ deiverbo.Origē. Incōgrue eradius aſſerit hoc ꝓnulgatū fuiſſe nōbaptiſta. ſed adiſcipulo. Nam ſi illud de plenitudine
eiꝰ nos om̄s accepimus a baptiſta ꝓlatū eſt. qͦmodo non eſt ſequens ipſū de gracia criſti ſuſcipientē. et ſecūdā ꝓ pͥma gr̄a. Cōfitentemqꝫ legēꝑ moyſen fore datam. graciā vero et veritateꝫꝑ iheſum xp̄m ꝓdiſſe. intellexiſſe qualiter d̓ eūnemo vidit vnꝙͣ ꝙͣꝙͣ vnigenitus cuꝫ in patrisgremio reqͥeſcat interp̄tatōnem ipſi ioham necnon omnibꝰ his qui de perfectōne guſtauerintconceſſerit. Non enim nunc primitus annunciauit. Nam priuſqͣꝫ abraham fieret. docet nosAbraam exultaſſe. vt videat eius gloriam.Criſo. Vel aliter euāgeliſta oſtendens multameminētiā donoꝝ xp̄i ad ea que per moyſē diſpēſata ſūt vult de reliquo cauſam racionalem differentie dicere Nam ille quidem famulus exiſtēsminoꝝ reꝝ factus eſt miniſter hic vero dominator ⁊ regis filius exiſtēs. multa māiora nobisattulit coexiſtens ſꝑ patri et videns eum. Propter hoc ita intulit dicens. Deū nemo vidit vnꝙͣAuguſti. ad paulinā. Quid ergo eſt quod iacobdicit. Vidi dominū facie ad faciem. Et quod demoyſe ſtriptum eſt. qꝛ loquebat̉ cū deo facie adfaciem. Et illud qd̓ ꝓphetayſaias loquēs de ſeip̄o ait. Vidi dominū ſabaoth ſedentē ī throno.Gregꝰ. xvij. morali. Sed patēter dat̉ intelligi.ꝙ ꝙͣdiu hic mortaliter viu t̉. videri ꝑquaſdamymagīes pōt eſt deꝰ. ſed ꝑ ipſā nature ſue ſpecienon poteſt. vt anima gracia ſpiritus afflata perfiguras qͣſdam deum videat. ſed ad ipſam vimeius eſſencie non ꝑtingat. hinc eſt em̄ ꝙ iacobqui deum ſe vidiſſe teſtat̉ non niſi angelum vidit. Hinc eſt ꝙ moyſes qui cum deo facie ad faciem loquit̉ dicit. Oſtende mihi temetipſū manifeſte. vt videam te. Ex qua eius peticōne col ilgitur quia eū ficiebat ꝑ incircumſcripte aturenſue claritatem cernere. quem iam ceperat ꝑ qualdamamagines videre. Criſo. Si aūt antiquipatres ipſam viderūt naturam. nequaꝙͣ differēter conſideraſſent. Simplex em̄ quedam eſt etinfigurabilis. nō ſedet. neqꝫ ſtat. neqꝫ ambulathec em̄ corpoꝝ ſunt. Vnde ⁊ ꝑ ꝓphetam dicit.Ego viſione multiplicaui eis. et in manibus ꝓphetaꝝ aſſimilatus ſum. hoc eſt cōdeſcendi eisnon quod eram apparui. Quia em̄ filius dei ꝑ veram carnem appariturus erat nobis. Primo exercitauit eos videre deū. ſicut poſſibile erat eis videre. Augu. ad paulinā. Sed cū ſcriptum ſit.Beati mūdo corde. qm̄ ipſi deū videbūt. Et iterum cum apparuerit ſimiles eis erimus. qm̄ videbimus eum ſicuti eſt. Quid eſt ꝙ hic dicit̉. Deūnemo vidit vniꝙͣ? an fortaſſe reſpondet̉ ꝙ illateſtimonia de videndo deo ſūt. non de viſo. Ipſiem̄ deū videbūt dictū eſt. nō viderūt. ⁊ non vidimꝰ. ſꝫ videbimꝰ eū ſicuti eſt. Deū em̄ nenio vidit vniꝙͣ. vel ī hac vita ſicuti ipſe eſt. vel etiā īāgeloꝝ vitā ſicuti viſibilia iſta q̄ corꝑali viſiōecernūt̉ Gre. xvij. mō. Si vero a qͥbuſdā poteſtī hac corruptibili carne viuentibꝰ. Sed tam̄ ineſtimabili virtute creſcētibꝰ. quodā contēplatōnis acumine et̓na claritas dei videri. hͦ ab hacſentencia non abhorret. qm̄ quiſquis ſapiēciamque deus eſt videt huic vite funditꝰ morit̉ ne iā