Afferebant auteꝫ adillum infantes vt eostangeret. Quod cumviderent diſcipuli increpabant illos. jh̓sautem conuocas eosdixit. Sinite ꝑuulosvenire ad me. ⁊ nolitevetare eos. talium eīꝫeſt regnum dei. Amēdico vobis quicunqꝫnon acceperit regnūdei ſicut puer non nit̉bit in illud

Et interrogauit eumquidam princeps dicens. magiſter bonequid faciendo. vitameternaꝫ poſſidebo. dxit autem ei iheſus.Quid me dicis bonūNemo bonus niſi ſolꝰdeus. Mandata noſtinon occides. non mechaberis. non furtumfacies. non falſuꝫ teſtſtimonium dicēs. Honora patrem tuum etmatreꝫ. Qui ait. Hecomnia cuſtodiui a iuuentute mea. Quo auditō iheſꝰ ait illi. Adhūc vnū tibi d̓eſt Omnia quecunqꝫ habesvende et dā pauperibus. et habebis theſaurum in celo. et veīſequere me. His illeauditis contriſtatuseſt. quia diues eratvalde

ingreſſa eſt poteſtatem. Ceterum ſi iuxta delictahumilitas tam facile currit vt ſuperbiam iuſticietranſeat. ſi iuſticie coniunxeris eam quo non ibit.aſſiſtet ipſa tribunali diuino in medio angelorumcum fiducia multa. Aurſus ſi faſtus coniūctus iuſtitie eam deprimere potuit ſi coniunctus ſit peccato. inqͣntam gehennam detrudet. hoc dico nonvt negligamus iuſticiam ſed vt faſtum vitemusTheophilus. Sed forſitan mirabitur aliquisquomodo phariſeus cum pauca verba ſue laudisprotulerit condemnatur. Iob vero cum plurimafuderit coronatur. eo ſcilicet ꝙ phariſeꝰ talia dicebat criminando alios nulla racōne cogēte. jobvero vrgentibus eum amicis et preſſuris premētibus coactus eſt ꝓprias virtutes referre ad deigloriam. ne homines deſiſterent a profectū virtutis. Beda. Tipice autem phariſeus eſt populus iudeorum qui ex iuſtificacōnibꝰ ſuis extollitmerita ſua. publicanus vero gentilis eſt qui longea deo poſitus confitetur peccata ſua. quorumvnus ſuperbiendo receſſit humiliatus. alter lam̄tando appropinquare meruit exaltatus.Theophilus. Poſtedictam humilitain dominus doceter ea que fecit nonepellēs ſed gratanter paruulos admittens. vnde dicitur.Afferebant autē adiſtum infātes vt eoſangeret. Auguſtiius de verbis domī.ui afferuntur tanendi niſi ſaluatori.d ſi ſaluator eſt ſalandi offeruntur illiui venit ſaluum facere quod perierat.Vbi iſti perierāt qͣnbtum ad ipſos pertinꝫdinnocentes. Sed ẜmapoſtolum per vnū homineꝫ itrauit peccatum īorbem terrarum. Veniant ergo paruuli vt langͥdi ad medicum. perditi ad redemptorem. Ambroſius. Durum autem aliquibus videri poteſt ꝙdiſcipuli dominum infantulos adire prohibebatSequitur enim. Quod cum vidiſſent diſcipuli increꝑabant illos. vbi vel miſterium intelligas velaffectum. Neqꝫ enim hoc inuidie aūt ī pueros mētis aſperitate faciebant. ſed ſedule ſeruitutis obſequia domino deferebant. ne comprimeret̉ a turbis. Reſpuenda quippe eſt vtilitas noſtra vbi diuinitatis in iuria eſt. in miſterio autem. quia priꝰſaluari populum iudeorum ex qūo ẜm carnem natifuerant. geſtiebant. Sciebant quidem miſteriumꝙ vtriſqꝫ populis vocacō deberetur. Nam et ꝓchananea muliere ſupplicarunt ſed fortaſſe adhucordinem neſciebāt. vn̄ ſequit̉. ih̓s autē cōuocanseos dixit. Sinite ꝑuulos venire ad me. et nolitevetare eos. taliū eſt enim regnum dei. non etas pfertur etati. alioquin obeſſet adoleſce̓. Cur ergo

pueros dicit aptos eſſe regno celoꝝ. fortaſſe qͥamaliciam neſciant. fraudare non nouerint. referrenon audeant. ſcrutari ignorent. opes. honorem.ambicōnem non appetant. ſed nō ignorare iſta ꝟtus eſt. ſed contemnere. Non em̄ virtus eſt n̄ poſſe peccare ſed nolle. Non igitur puericia ſed emula puerilis etatis bonitas deſignatur. Beda. vn̄ſignanter dixit talium. non iſtorum. vt oſtende̓tnon etatem regnare ſed mores. et his qui ſimileꝫhaberent innocentiam. et ſimplicitateꝫ premia repromitti. Ambroſius. Demnqꝫ hoc ſaluator expreſſit dicens. Amen dico vobis quicunqꝫ non acceperit regnum dei ſicut puer. non intrabit ī illd̓;Quis puer imitandus eſt apl̓is xpriſti. niſi d̓ quoyſaias dicit. Puer natus eſt nobis qui cuꝫ malediceretur non maledixit. jtaqꝫ in puericia eſt q̄damvenerabilis morum ſenectus. et in ſenectute innocens puericia. Baſilius. Suſcipiemus autem regnum dei vt puer ſi diſpoſiti fuerimus erga doct̓nam domini vt puer in diſciplina nequaꝙͣ contradicens. nec diſputans cum magiſtris. ſed credibiliter et obedienter in bibens documenta Theophilus Gentiliū gͦ ſapiētes q̄rentes ſapiētiaꝫ inmiſterio quod eſt regnum dei. nec volentes hͦ abſqꝫ fide ſilogiſtice probacōnis admittere. meritoexcluſi ſunt ab hoc regno.Beda. Audierat prīceps quidam a dominō tantum eos qͥ puerorum vellent eſſe ſimiles. regnum derintraturos. atqꝫ ideopoſcit ſibi non parabolam. ſed palam qͥbus operum meritisvitam eternam conſequatur exponi. vn̄dicitur. Et int̓rogauit eū quidem princeps dicens. mgr̄ bone qͥd faciendo vitaꝫeternā poſſidebo.Ambro. Temptator princeps iſte magiſtꝝ bonuꝫ dixit. qͥdeū bonū dice̓ d̓buiſſet. Nam licet in diuinitate bonitas ſit etin bonitate diuinitaſtn̄ addēdo magiſterbone. in porcōne bonū dixit. nec in vniu̓ſitate. Nā deꝰ in vniuerſitate bonus. hōex ꝑte. Ciril. Putauitat̉ ſe xp̄ꝫ caꝑe. dūvituperaret moſaicūpreceptuꝫ introduce̓t ꝟo ſua ſtatuta.Accedit gͦ ad mgr̄met bonū eū nūcupāsdicit ſe velle doceri.