XII.

Ille autem ſeruus quicognouit voluntatemdomini ſui et non preparauit et non fecit ſecundum voluntate eiꝰvapulabit multiſ. Quiautem non cognouitet fecit digna plagisvapulabit paucis.Omni autem cui datūeſt multum. ml̓tuꝫ queretur ab eo et cui ꝯmedauerunt multum plꝰpetent ab eo.

ſicut enim in diſpenſacōnibꝰ facultatū ſiue aliquiſincautus ſit fidelis dn̄o exiſtens ſiue eciam prudēsſit et infidelis diſperiunt res domī. Sic et in rebuſdiuinis opus eſt fidelitate et prudencia. Noui em̄multos deum colentes et fideles quia vero nō poterant prudenter eccleſiaſtica tractare negocia n̄ſolum poſſeſſiones ſꝫ eciam animas deſtruebāt vtentes in peccatores indiſcreta virtute ꝑ immoderata pͥme mandata vel importunam māſuetudinem Chriẜ. Querit autem h̓ dn̄s non quaſi fidelem et prudentē diſpenſatorem ignorans ſꝫ volēsinnuere raritatem rei et hm̄ōi preſulatus mag̓tudine Theo. Quiſquis ergo fidelis fuerit inuentus et prudens ꝑſideat familie domiūt ſingul̓ temporibꝰdet tritici menſuram vel ẜmonem doctrinequo paſcunt̉ anime vel opeꝝ exēpluꝫ quo vitamformetur Augꝰ. de queſti euā. Menſuram auteꝫdicit ꝓpter modum capacitatis qͦruincūqꝫ audiencium Iſidorus. Additu eſt eciaꝫ in temꝑe ꝙ beneficium nō ſuo temꝑe datum reddit̉ caſſum et nomen beneficij ꝑdit. Idem eſt panis eſurienti quidēappetibiliſ ſacīato autē non multū. De his autē ſerui diſpenſatoris p̄mio ſubdit dicēs. Beatus ille ẜuus quem cū venerit dn̄s inuenerit ſic facientē.Baſi. non dicit agentē a caſu ſꝫ ſic facientē non em̄vincere ſolum ꝯuenit ſꝫ eciā certare legittime hocautem̄ eſt ſic ſingl̓a exequi ſicut recipimꝰ in mandatis Ciril. Sic ergo fidelis ẜuus et prudens opportuno temꝑe diſtribuēs prudent̓ cibaria famūlis hoc eſt ſpiritales eſcas beatus erit iuxta dictuꝫſaluatoris in hoc ſcꝫ ꝙ obtinebit adhuc maiora etmerebitur p̄mia familiaribꝰ debita. Vnde ſequit̉.Vere dico vobis quia ſuꝑ omīa que poſſidet conſtituet illū Beda. Quanta em̄ inter bonos auditores et bonos doctores eſt meritoꝝ diſtāciā tanta eſt eciam p̄mioꝝ hos em̄ adueniens cum vigilantes inuenerit faciet diſcūbere illos autem cū fideliter ꝑeudent̓qꝫ diſpenſantes inuenerit ſuꝑ omma que poſſidet conſtituet id eſt ſuꝑ omīa celeſtisregni gaudia non vtiqꝫ ut hoꝝ dominiū teneāt ſꝫut eorum habūdancius ceteris ſanctis eterna poſſeſſione fruant̉ Theo. Vel ſuꝑ omīa bona ſua cōſtituet eum non ſoluꝫ ſuꝑ ſuam familiam ſꝫ ut tamterrena ꝙͣ celeſtia ei obediant qualis fuit jheſuſ naue et helias alter ſoli alter nubibꝰ mandās. Et omnes ſancti quaſi dei amici rebus dei vtunt̉. Quicūqꝫ eciam vitam virtuoſe ꝑagit et ẜuos ſuos id eſtiram et concupiſcenciā recte diſpoſuit exhibēs tēporibus ſingulis menſuram frumēti ire quideꝫ utafficiatur in habentes odio deum concupiſcēcie vero ut neceſſaria vtatur carnis ꝓuiſionē ordinanseam in deum. Talis inꝙͣ conſtituet̉ ſuꝑ omīa quepoſſidet dn̄s dignꝰ omīa ꝑ ſpeculatiuū nitellectūintueri Chriẜ. dn̄s autem non ſoluꝫ ex honorē bonis reẜuato ſꝫ exminis pene in malos corrigit auditorem. Vn̄ ſequit̉. Qd̓ ſi dixerit ẜuus ille in corde ſuo moram facit dn̄s meus venire Beda Notainter vicia ẜui mali aſcriptū ꝙ tardū domī ſui reditum putauerit. Non autem int̓ boni virtutes annumeratū ꝙ hunc citum ſperauerit ſꝫ ꝙ tantū fideliter miniſtrauerit. Nil ergo melius eſt ꝙͣ ut paciēter ſuſtineamꝰ ignorare qd̓ ſciri non poteſt ſꝫ tan-

tum laboremꝰ ut idonei inueniam̉ Theo. Ex eo autem ꝙ non ꝯſiderat̉ hora finis multa peccata eueniunt nam ſi cogitaremꝰ dominū venire et preſtoeſſe terminū vite nr̄e minꝰ vtiqꝫ peccaremꝰ. Vndeſequit̉. Et ceperit ꝑcutere pueros et ancillas et edere et bibere et mebriari Beda. In hoc ſeruocunctoꝝ p̄ſulum maloꝝ narrat̉ damnacō qui neglecto domī timore non modo ip̄i luxurie vacant ſꝫeciam ſubditos iniurijs ſtimulant ꝙͣuis et tipicepoſſit intelligi pueros et ancillas ꝑcutere cordainfirmorum pͥuo exemplo viciare. Edere auteꝫ. bibere et inebriari facinoribꝰ et ſeculi illecebris q̄hominē dement ant occupari de eius autem penaſubditur. Veniet dn̄s ẜui illius die qua non ſperatſcꝫ iudicij. Et diuidet eum Baſi. Non quidē diuidetur corpus ut hoc quidem exponat̉ tormentis.illud vero dimittat̉ nam fabuloſū eſt hoc neqꝫ iuſti iudicij cum deliquerit totum dimidiū pati penam. Nec anima ſecatur tota crimmoſam conſcienciam poſſidens et cum corꝑe mala cooꝑans. Sꝫ diuiſio eius eſt ꝑpetua alienacō anime a ſpū. Nunc eīet ſi non ſit gracia ſpiritus indignis videt̉ tamenvt cumqꝫ adeſſe conuerſioneꝫ eorum expectans adſalutem. Tunc vero totalit̓ amputabit̉ ab anima.Spiritus ergo ſanctus et brauium eſt iuſtoꝝ etpͥma condemnacō peccatoꝝ qm̄ cuꝫ indigni amittent Beda. Vel diuidet eum a fidelium conſorcōſegregando et eis qui nunquā ad fidem ꝑ tinuerātſociando. Vnde ſequit̉. Partemqꝫ eius cum infidelibꝰ ponet quia qui ſuoꝝ et domeſticoꝝ curam n̄habet fidem negauit et eſt infideli deterior ut aitapl̓us Theo. Recte eciam infidelis diſpenſatorcum infidelibꝰ ꝑteꝫ accipiet quia vera caruit fideTheo. Hic nobisdn̄s maius aliqͥd etterribilius oſtenditNon .n. ſolum diſpēſator infidel̓ accepta pͥuabitur graciaut nihil eū iuuet advitandum ſupͣpliciaſꝫ magis fiet ei damnacōnis cauſa digͥtatis immēſitaſ. Vnde d̓r. Ille autē ſeruus qͥ cognouit voluntatem domī ſui.Et non fecit ẜm voluntatem eius vapulabit ml̓tis ChriNon. n. ſimiliter inomnibꝰ omnia iudicantur ſꝫ maior cognicō fit maioris pene materia. Vnd̓ ſacerdos eadem peccans cum populo multa grauiora paciet̉ Ciril. Homo em̄ ꝑſpicax qui turpioribꝰ ſuam voluntatē inclinauit.mexcuſabile peccatū ꝯmiſit quaſi ꝓpter maliciā recedens a domī voluntate ſꝫ homo ruſticanus racionabilius implorabit veniam vnidicantis. Vn̄ ſubditur. Qui autem non cognouit et fecit digna plagis vapulabit paucis Theo. Hic obiciūt aliqui