CAPI.

XII.

rere quid manducetisaūt quid bibatis et nolite in ſublime tolli.Hec em̄ omnia genteſmundi querunt paterautem veſter ſcit quōꝫhis indigētis. Verūtamen querite regnū deiet hec omnia adijcient̉vobis.

cogltacōnem Euſe. Siqͥs auteꝫ vultmortaliū decorari p̄cioſo veſtitu videatoculate ꝙ deuſeciāvſqꝫ ad flores qͥ exterra oriuntur multiplicē ſui ſapienciāꝓpagāſ ornauit hoſdiuerſis coloribꝰ tenuibus membranisflorum auro longemeliores tincturasaccōmodās adeo ꝙnec penes aliquemregem delicioſum nec eciam ip̄m ſalomone qui apud antiquos tam in diuicijs et in delicijs celeberfuit tam precioſum opus fuerit inuentum. Vndeſequitur. Dico auteꝫ vobiſ quia nec ſalomō in omni gloria ſua veſtiebatur ſicut vnum ex iſtis.Chriẜ. Non vtitur hic volatilium exemplo cignūꝯmemorans aut pauonem ſꝫ lilia. Vult enim vtrinqꝫ declarare hyperbolem ſcꝫ ab infirmitate reruꝫque tantum ſūt ſortite decorem et a p̄ciō decorisqui conceſſus eſt lilijs. Vnde poſtmod̓ non vocatea lilia ſꝫ fenum cum ſubditur. Si auteꝫ fenū qd̓ inagro eſt hodie nec dicit cras non encia ſꝫ ſubdit.Sꝫ cras īclibanū mittet̉ neqꝫ dicit ſimpl̓r deꝰ veſtit ſꝫ dicit deꝰ ſic veſtit qd̓ ml̓taꝫ hꝫ exp̄ſſioneꝫ etſubdit. Qn̄tomagīs vos qd̓ ē expͥmētis p̄cōſitatēet prudenciam humani generis. Deniqꝫ cuꝫ increpare deceret vtitur et hic moderancia non infidelitatis ſꝫ paucitatis fidei arguens cum ſubdit. Puſille fidei ut ꝑ hoc magis excitet nos ad dictorumꝑ ſuaſionem ut non ſolum non cogitemꝰ d̓ veſtibꝰſꝫ nec affectemus veſtimentoꝝ decorem CirilluſSufficit enim prudentibꝰ ſolius cauſa neceſſitatisaptum habere veſtitum et ciborum modeſtiam nōexcedentem qd̓ ſatis eſt ſufficiūt eciā ſanctis queſūt i xp̄o ſpiritaleſ delicie et ſubſequens gloria.Amb̓. Non ocioſum autem videt̉ ꝙ flos vel homini confertur vel certe plus pene ꝙͣ homībꝰ inſalomone p̄fertur ut pre claritate coloris angelorum celeſtium gloriam putemꝰ exp̄ſſam qui veremundi iſtius flores ſūt ꝙ eorum claritatibꝰ mundus ornatur et bonum odorem ſanctificaconis aſpirant qui nulla ſollicitudine prepediti nullo vſu laboris exerciti diuine in ſe liberalitatis graciāet celeſtis ẜuant dona nature. Vnde bene et hic veſtitus gloria ſua. Salomon et alibi cooꝑtus oſtēditur ꝙ infirmitatem corporee nature velut virtute quadam mentis ad oꝑtam oꝑum gloriam veſtiebat. Angeli vero qͦruꝫ natura diuinior expersmanꝫ īiurie corꝑalis recte licet maximo viro ꝑferuntur. Nec tamen in nobiſ miſericordiā dei deſperare debemus quibus ꝑ reſurrectionis gr̄am dn̄sſimilem angeloꝝ ſpeciem pollicetur Ciril. Abſonum autem erat diſcipulos debentes normam etexemplar conuerſacōnis honeſte alijs tradere inea incidere a quibus diſcedendū eſſe oꝑtebat eosconſulere. Et ideo dn̄s ſubdit. Et vos nolite querere quid manducētis aūt quid bibatis. In hoc e-

ciam dn̄s ꝯſuluit non modicū ſtudio ſacrarum p̄dicacōnum monens diſcipulos ſollicitudinē humanam abijcere. Beda. Notand̓ tamen eſt ꝙ non aitNolite quere̓ aut ſolliciti eſſe de cibo aūt potū aūtindumento ſꝫ quid manducetis aut bibatis vbi mihi videntur argui qui ſpreto victū vel veſtitu cōmuni lauciora ſibi vel auſteriora p̄ his cum quibꝰvitam ducunt alimenta vel indumenta requirunt.Greg̓. Niſenns. Sed dicetur aliqui obtinueruntdn̄ia honoreſ et diuicias cum oraſſent qualiter ergo ꝓhibens nos talia orando querere. Et quideꝫꝙ omīa hec ad diuinū conſilium ꝑtineant omnibꝰpatet hec tamen a deo conferunt̉ petentibꝰ ut diſcentes deum nos exaudire in minoribꝰ peticionibus eleuem̉ ad alciorem affectum. Sicut in puerisvidemus qui mox nati maternis adherent vberibus. Si vero pubuerit ꝑuulus ſpernit māmas q̄rit aut monile aūt aliquid taliū quibus oculus delectatur. Poſtꝙͣ autem mens cum corꝑe creueritcedens cunctis puerilibꝰ deſiderijs querit a ꝑntibus que ꝯueniunt vite perfecte Augꝰ. de queſti. euan. Prohibita autem ſollicitudinē de alimētis conſequenter ne extollantur admonuit dicensNolite in ſublime tolli. Primo em̄ hoc ad neceſſitatem complendam homo querit. Cum autem hishabundauerit incipit de talibꝰ ſuꝑbire. Tale eſthoc ac ſi ſe vulneratus aliquis iactet quia habeatmulta emplaſtra in domo cum hoc illi bonum eſſetut vulnera non haberet et ne vno quidem indigeret emplaſtro Theo. Vel eleuacōnem nihil aliud vocat ꝙͣ vagummentis motum alias aliud meditantis et ex hoc ſalientis ad aliud et ſublimia cōgitantis Baſil. Et ut intelligas hm̄oi eleuacionem memēto vanitatis ꝓprie iuuentutis ſi qn̄ manens ſolus cogitaſti de vita et ꝓmocōnibꝰ diſcurrens a principatu in principatuꝫ amplexus es diuicias edificaſti palacia amicis bene feciſti vltꝰ esinimicos eſt autem peccatum talis abſtractio. Intenta enim circa ſuꝑ flua delectacō a veītate ſeducit. Vnde ꝯuenienter ſubdit. Hec .n. omīa gentesmundi querunt ſcꝫ voluptatem diuicias et hm̄oi.Greg̓. Niſenus. Adhibere em̄ ſollicitudinem rebus apparentibꝰ ꝓp̓um eſt eoꝝ qui nullam ſupponunt ſpem futuri ſeculi neqꝫ mētum iudicij. Baſi. Sed de neceſſarijs vite ſubdit. Pater auteꝫ veſter ſcit qm̄ his indigētis Chriẜ. Non dixit deꝰſꝫ pater ut ipſos ad maiorem ꝓmoueret fiduciam.Quis enim eſt pater qui paciatur neceſſaria filijsnon miniſtrare ſꝫ et aliud adijcit. Non enim poteris dicere ꝙ pater quidē eſt ignorat tamē hiſ noſindigere. Nam qui naturam creauit eius indigenciam nouit Amb̓. Oſtendit autem conſequenternec ad pn̄s nec in reliquum fidelibus graciā defuturam ſi modo qui diuina deſiderant terrena nonquerant. Indecoꝝ quippe eſt homines curare decibo qui militant ꝓ regno. Nouit rex quēadmodūfamiliam ſuam paſcat alat et veſtiat. Vnde ſequitur. Veruntamen querite pͥmum regnum dei et hͨomīa adijcient̉ vobis Chriẜ. Non regnum ſꝫ eciam opes xp̄us pollicetur cum eo. Si enim nos eosa curis eripimꝰ qui p̄termittentes ſua nr̄oꝝ diijgenciam habent ml̓tomagis deꝰ Beda Indicat