..CB.

Et ait ad illos quisvr̄m habebit amicū⁊ ibit ad illum medianocte ⁊ dicit illi Amice cōmoda mihi trespanes quoniā amicꝰmeus venit dē via adme et nō habeo quodpona ante illum Et iſle deintus reſpondesdicat noli mihi moleſtus eſſe. iam hoſtiumclauſum eſt. et puerimei mecum ſunt in cūbili. non poſſum ſurgere et dare tibiEt ille ſi ꝑſeuer̓ueritpulſās Dico vobis ⁊ſi nō dabit illi ſurgēseo ꝙ amicus eius ſit.ꝓpter imꝓbitatem tn̄eius ſurgēt et dabitilli quotquot habꝫ neceſſarios.

eiborum diuerſitates. et vina odorifera et ceteraque delectant guttur. Onerant autem ventrem?mentem perturbāt. Sed panis qui p̄t ſubſtanciam corporis ſuſtentare. et illum qui nobis hodietantūmodo ſufficit. vt de craſtino non cogit emusvnā autem ſolam peticōnem ſenſibileꝫ q̄rimus vtp̄ſentibus non affigamur. Greg̓. inſenus Poſtꝙ autem ꝑ bona opera fiduciā ſume̓docuit conſeqͥnt̓ r̓miſſiōꝫ reatuū docꝫ īplorare Seqͥt̉ em̄ Et dimitte nobis peccata noſtra. Titus. Hoc auteꝫadditū eſt neceſſario. ꝓ eo ꝙ nullus ſine peccatoreꝑitur ne impediamur a ſacra participacōne ꝓpter humana peccata Cum em̄ teneamur exhiberexp̄o omnimodā ſanctitatē qui ſpiritumſanctū habitare facit in nobis redarguēdi ſumus. ſi non obſeruemus ei templū mundum Huic autē defectuiſubuenitur ꝑ dei bonitateꝫ indulgenteꝫ humanefragilitati peccatoꝝ punicōneꝫ. Hoc auteꝫ ip̄miuſte fit a iuſto deo quādo nos quaſi debitoribusrelaxamus his .ſ. qui nobis nocuerūt et debita nōexhibuerūt vnde ſubdit̉. Siquideꝫ et ip̄i dimittimus omni debenti nobis. Ciriſlꝰ. Vult enim vtita loquar paciēcie quā homines colūt. imitatoeem fieri deū. vt qualem ip̄i exhibuerūt cōſeruisbonitateꝫ. talē pari lance recipere petāt a deo qͥiuſta recompenſat et nouit omnium miſereri Hecigit̉ aduertentes gͣtes agende ſūt debitoribꝰ noſtris. fiūt em̄ nobis ſi ſapimus cauſa indulgenciemaxime et ꝑ auca exhibentes plurima reꝑiemus.nam et nos multa debemus et magna debita dn̄oquoꝝ ſi minimā partem a nobis vellet exigere iāꝑiſſemus Auguſti. de verbis do. Debitū auteꝫquid eſt niſi peccatū Ergo ſi non accepiſſes alienifenoris pecuniā non deberes. Et ideo peccatū tibi imputat̉. Habuiſti em̄ pecuniā. cū qua diuesnaſcereris ad imagineꝫ et ſimilitudinē factus deiSed ꝑdidiſti quod habebas ſicut arroganciā defideras vendicare p̄didiſti humilitatis pecuniamaccepiſti a diabolo debitū qd̓ non erat / neceſſariūcauconem tuā tenebat inimicus. ſed eam dominꝰcrucifixit et ſuo cruore deleuit Potēs eſt autē dn̄squi abſtulit peccatū et debita noſtra donauit cuſtodire nos aduerſus diaboli inſidias qui culpamgenerare ꝯſueuit vn̄ ſeqͥt̉ Et ne nos īducas ī tēptacōnē. quā .ſ. tferre non poſſumꝰ Sed qͣſi athletatalem vult temptaconem quā ferre poſſit humana condicō. Titus Adiabolo enim temptari ēimpoſſibile. ſed ne a deo relīquamur ad temptacōnes hec dep̄camur Quod autem ex ꝑmiſſione diuina cōtingit illud deus qn̄qꝫ facere dicit̉ inſcriptura et ſcd̓m hoc niſi ꝓhibeat temptaconis inualeſcenciā que ſupͣ nos eſt tūc nos in temptacōnēinducit. Maxi. Vel mandat dominꝰ vt petamꝰne nos inducas intemptacōneꝫ id eſt nō ꝑmittasvoluptuoſaꝝ et ſpontanearū temptacōnum nosexperienciā pati Iacobus autem docet ꝓ veritate certantes non remitti temptacōnibus inuoluntarijs et cauſatiuis laborū dicens omnē gaudiumexiſtimate fratres mei cum in temptacōnes varias incideritis Baſi. Non tamen decet nos orando petere afflictōnes corples Vniuerſalit̓ enimp̄cepit orare non ſubire temptacōneꝫ. ſed poſtꝙͣ

aliquis ſubijt expedit a domino petere virtutemꝑferēdi vt conſumet̉ in nobis illud. Qui ſuſtinētvſqꝫ ad finem ſaluus erit Aug. in ench. At ve̓oquod matheus in vltimo poſuit Sed libera nos amalo iſte nō poſuit vt intelligamus ad illud ſuꝑerius quod de temptacōne dictum eſt ꝑtinere Ideꝫquimē ait ſed libera nō ait et libera tanꝙͣ vnampeticōneꝫ demonſtrās. noli hoc. ſed hoc. ſed ſciat vnuſquiſqꝫ in eo ſe liberari a malo ꝙ non infertur in temptacōnem. Augu. de verb̓ do. Vnꝰquiſqꝫ em̄ petit vt a malo hoc ē ab inimico ⁊ peccato liberetur. Sed qui ſe deo cōmittit diaboluꝫnon timet Si em̄ deus ꝓ nobis quis cōtra nos.Cir. Docuerat ſupͣſaluator ad peticōꝫapoſtolorū qualiteroportet orare. Poterat autem cōtingereeos qui hoc ſalutaredocumentum receperāt effundere quidēp̄ces iuxta traditamformā ſed negligenter et r̓miſſe hoc facere denide cum nonexaudirent̉ ꝑ pͥmamvel ſecundā oracōnēdeſiſtere ab oracōnibus itaqꝫ ne hoc paterem̉ ꝑ modū parabole maīfeſtat ꝙ puſillamītas in oracōnibꝰ damnoſa. ē Vtiliſſimum vero eſt ineis paciēciā habere.Vnde dicit̉ Et ait adillos. Quis veſtrumhabebit amicum.Theop. Amicus iſtedeus eſt. qui omnesamat. et omnes vultſaluos fieri Ambr.Cuis etiā eſt nob̓ aīcicior ꝙͣ qui ꝓ nob̓corpus ſuū tradidit.Dat̉ autem nobis h̓alius p̄cepti modus vt omnibus momētis non ſolum diebus ſed etiā noctibus oracō deferat̉. Seqͥtur em̄ Et ibit ad illum media nocte. Sicut petijtdauid quādo dixit Media nocte ſurgebam ad cōfitendū tibi neqꝫ enim timuit excitare dormienteꝫquē ſcit ſemper eſſe vigilātem. Nam ſi ille tam ſāctus ⁊ qui regn erat neceſſitatibus occi patus ſepcies in die laudem dn̄o dicebat quid nos facere d̓bemus qui eo ampliꝰ rogare debemus quo frequēcius carnis ac mentis fragilitate delīquimus. ꝙdiligendo dominū deum tuum non ſolū tibi ſꝫ etiāalijs poteris emereri ſequit̉ enim Et dicet illi Aīce commoda mihi tres panes. quōꝫ amicus meusvenit ad me de via et non habeo quod ponaꝫ anteillum. Auguſti. de verb̓ do. Qui auteꝫ ſunt iſtitres panes niſi miſterij celeſtis alimentū. fieri em̄