Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cꝛ S.IV

ꝑ filiū te redemit patreꝫ dicas quaſi filius. Sednoli tibi aliquid ſpecialit̓ vendicare ſolius xp̄i ſpecialis eſt pater nobis eſt pater omnibus ī cōmuniquia illum ſolum genuit nos aūt creauit. Et ideoſecūdum ma heū dicit̉ pater noſter. et addit̉ quics ī celis. In illis .ſ. celis de quibus dictum ē. Celi enarrāt gloriā dei. Celuꝫ eſt vbi culpā ceſſauitvbi nullū mortis eſt vulnus. Theo. Non auteꝫdicit. qui es in celis tanꝙͣ ibi circumſcribat̉ ſed vtad celos erigat auditore et abſtrahat a terrenis.Gre. niſe: ius. Vide autem quāte preparacōnisopꝰ eſt vt audacter poſſis deo dicere pater quiaſi ad res mūdanas intuitū dirigis. aut humanamgloriam ambis aut ſordes paſſibilis appetitus ethāc oracōnem enūcies. Audire mihi videor deumdicentē Cū corrupte fueris vite ſi patre vocas īcorruptibilitatis genitorē feda voceīqͥnas incorruptibile nomē. Naꝫ qui patrē mādauit vocare ꝓferre mēdaciū non cōceſſit. Omniū vero bonoruꝫexordiū eſt glorificari nomē dei in vita noſtra vnde ſb̓dit Sanctificet̉ nomē tuū. Quis em̄ eſt adeobeſtialis qui videns in credētibus vitam purā nōglorificet nomē inuocatū ī tali vita Igit̉ qui dic̄in oracōne ſāctificet̉ in me inuocatū nomen tuumhoc orat noīs tui cōturrente ſubſidio iuſtus abſtinens eſt a quolibet malo. Chriẜ. Sicut em̄ cūquis celi pulchritudineꝫ aſpicit dicit. gloria tibideꝰ ſic eciam aſpicit alicuiꝰ virtute qꝛ homīs virtus multomagis ꝙͣ celū glorificat deum Augu.de verb̓ do. Vel dicit̉. Sanctificet̉ nomen tuuꝫ mnnobis vt ad nos poſſit eius ſanctificacō ꝑuenire.Titus Vel dicit Sanctificet̉ nomē tuū id eſt nōta ſit tua ſāctitas toti mūdo et laudet te decenterRectos autē decet collaudacō. Iuſſit igit̉ orare ꝓemēdacione mūdi tocius Ciril. Quōꝫ penes eosad quos nō dū ꝑuenit fides contemnit̉ adhuc nomen dei. ſed vbi iubar veritatis ſuꝑ eos illuxeriteum fatebunt̉ ſāctū ſanctoꝝ. Titus. Et quia īnomine ih̓u eſt gloria dei patris tūc nomē patrisſanctificabit̉. qn̄ xp̄s erit notus. Ori. Vel quianomen dei ab errantibus attribuit̉ culturis ⁊ creaturis non dū eſt ſanctificatum vt ſit ſeparatum aquibus debuit ſeꝑarari. Decet ergo nos orare vtnomē dei adaptētur ſoli vero deo Cui adaptaturquod ſubdit̉ Adueniat regnū tuum vt ſcilicet euacuetur principatus et poteſtas et virtus et regnum mūdi qui eciā pctm̄ qd̓ regnat in mōrtalibꝫnoſtris corꝑibus. Greg̓. nſenus. Imploramuseciā a domino liberari a corrupcōne. eximi a morte Vel ſecundū quoſdam Adueniat regnū tuū ideſt veniat ſuper nos ſpirituſſanctus tuus et purificet nos. Auguſti. de verb̓ do. Tunc em̄ venitregnū dei quādo eius ſumus graciā cōſecuti. ip̄eem̄ ait. Regnū dei intra vos eſt. Ciril. Vel quihoc dicūt vident̉ optare rurſū refulgentē in mūdo omniū ſaluatoreꝫ. Mādauit auteꝫ in oracōnepetere illud tempꝰ reuera terribile vt ſciant. ꝙviuere decet eos non lente vel remiſſe vt illud tēpus ron paret eis flammā et vindictā. ſed magishoneſte ſcd̓m voluntateꝫ ip̄ius vt eis tempꝰ illudnectat coronas. Vnde ſcd̓m matheū ſequitur fiatvolūtas tua ſicut in celo et interra Chriſoſto.

quaſi diceret p̄ſta nobis domīe cōuerſacōnem imitari celeſtem. qͣtinus q̄cunqꝫ tu vis nos eciā velimus. Gre. Quōꝫ em̄ vitam humanā poſt reſurrectōnem ſimilē dicit eſſe venturā vite angelice.cōſequens eſt vitā mundanā ad vitam que poſtmodū ſperat̉ diſponi. vt ī carne viuētes carnaliter non viuamus. Per hoc autem verus medicꝰanime ſoluit morbi naturā. vt quos occupauit infirmitas ꝑ hoc ꝙ a voluntate diuina receſſerant amorbo denuo liberēt cōpulacō ad voluntatem diuinam Eſt enim ſanitas anime execucō debita voluntatis diuine. Augu. in euch. Apud euangeliſtam igit̉ matheū ſeptem peticōnes cōtinere videtur dominica oraco Euangeliſta vero lucas inoracōne domīca peticōnes non ſeptem. ſed quīqꝫcomplexus eſt nec ab illo vtiqꝫ diſcrepauit. Sedqͦmodo illa ſeptem ſunt ītelligēda ip̄e ſub breuitate conmmouit. Nomē quippe dei ſanctificat̉ inſpiritu dei autem regnū ī reſurrectōne futurum ēOſtendens ergo lucas terciā peticōnem duaꝝ fuperiorū eſſe quodāmodo repeticōnem magis eaꝫꝑtermittendo voluit ītelligi. Deinde tres aliasadiūxit Et primo de pane quottidiano dicens Panem noſtrum quottidia da. no. ho. Augu. de ꝟ.do. In greco dicit̉ epiuſion. hoc eſt ſuper ſubſtancialem non iſte eſt panis qui vadit īcorpus. ſꝫ ille panis vite eterne qui anime noſtre ſubſtanciaꝫfulcit. Latinus autem hūc panem quottidianū dicit quē greci dicūt aduenientem Si quottidianusille eſt panis. cur poſt annū illum ſumas. quēadmodum greci ī oriente facere cōſueuerūt Accipequottidie. quod quottidie tibi ꝓſit ſic viue ꝙ qͦttidie merearis acciꝑe. Mors domī ſignificat̉ et r̓miſſio peccatoꝝ Qui vulnus habet medicinā querit vulnꝰ eſt quia ſub peccato ſumꝰ. medicina eſtceleſte et venerabile ſacramētuꝫ. Si quottidie accipis. quottidie tibi eſt hodie Xp̄us tibi quottidie r̓ſurgit hodie em̄ eſt quando xp̄s reſurgit.Titus. Vel panis animarū diuina eſt virtus afferens futuram vitam phennem ſicut panis ex terra ꝓdiens vitam temporalem cōſeruat Cum aūtquottidianum dixiſſet. diuinū qui aduenit et futurus eſt ſignificat quem nobis hodie p̄ſtari requirimus. poſcentes quoddam eius principium atqꝫguſtum quādo ſpiritus in nobis in hābitās virtutē operat̉. q̄ ſuperat omneꝫ virtutē humanā putacaſtitatem. humilitatem. Ciril. Putant autemforſan aliqui indecens omnia ſanctos a deo querere corporalia. et ob hanc cauſam applicant quoddicit̉ ad ſpiritalem ꝓfeſſionem. Ego autem concedam. ꝙ oporteat ſanctos p̄cipue ſatage̓ ad obtinenda ſpiritalia dona. Illud tamen decet inſpicerequod irrep̄henſibiliter petūt domīo p̄cipiente panem conmunē Ex eo ꝙ panem iuſſit querere id eſtquottidianū alimentū videt̉ ꝙ nihil cōcedat eoshabere ſed magis honeſtam colere paupertatemNon em̄ eſt habenciū panem petere ſed op̄p̄ſſoꝝpenuria. Baſi. Quaſi diceret. panem quottidianum qui noſtre ſubſtanciecompētit ad vitam diuenam. non tibiipi cōmēdes ſed ad deū cauſa eius refugias. exponens ei neceſſitatem nature Chri.poſtulanda ergo ſūt diuinitus neceſſaria vite nō