me. ſaluam faciet illāQuid enim proficithomī. ſi lucretur vniuerſum mundum ſeipſum autem ꝑdat. et d̓trimentum ſui faciatNam qui me erubuerit et ſermones meoshunc filius hominiserubeſcet cum venerit in maieſtate ſua ⁊patris et ſanctorumangelorum. Dico atvobis vere. ſunt aliqͥhic ſtantes qui nonguſtabunt mortem.donec videat reg̓. d̓i
Dicebat aūt ad oēsSSiquis vult poſt mevenire abneget ſemꝫipſum. ⁊ tollat cruceſuam quotidie et ſeqͣtur me. Qui enim voluerit animā ſuam ſaluam facere. perdet ilam. naꝫ qui perdid̓itanimam ſuam ꝓpter
in ſentencijs cum matheo qui narrauit petrumdixiſſe. Tu es criſtꝰ filius dei viui. ſed vtens breuiloquio ait eum dixiſſe criſtum dei. Ambro.In vno enim hoc nomine et diuinitatis et incatnacōnis expreſſio ⁊ fides eſt paſſionis. Complexus eſt itaqꝫ omnia qui et naturā et nomen expſſit. in quo ſūma virtutum eſt. Ciril. Sed notādum ꝙ vnum ꝯfeſſus eſt eſſe criſtū prudētiſſimꝰpetrꝰ. ꝯtra p̄ſumētes emanuelē in duos criſtosdiuidere. Neqꝫ em̄ ſciſſitatus eſt eos dicēs. quemdicūt homines eſſe diuinū verbum. ſꝫ filiuꝫ hoīsquem petrꝰ confeſſus eſt eſſe filium dei. In hocergo admirandꝰ eſt et dignus factus tam precipuis honoribꝰ. qꝛ quē admiratꝰ eſt in formā nōſtra hunc credidit eſſe criſtum patris ſcꝫ homīeꝫfactum verbum qd̓ proceſſit de patris ſubſtāciāAmbro. Dn̄s autem iheſus criſtus predicari ſeprimo noluit. ne vllus ſt repitus naſceret̉. Vndeſequit̉. At ille increpans eos p̄cepit ne cui dicerent. Multis ex cauſis iubet tacere diſcipl̓os. vtfallat principem mundi. vt declinet iactantiam.doceat humilitatem gͦ criſtus noluit gloriari. ettu qui ignobilis natus es gloriaris. Simul ne rudes et imꝑfecti adhuc diſcipuli maxime p̄dicacōnis mollibꝫ opprimant̉. Prohibent̉ ergo euāgelizare eum dei filiū. vt euangelizarēt poſtea crucifixum. Criẜ. Oportune etiā dn̄s tunc vetuitnulli dicere ꝙ ipſe eſſet criſtus. qͣtinus ſublatisde medio ſcandalis et crucis ꝯſumato patibulo.hītualiter impͥmeret̉ audientiū menti cōueniensde eo opinio. Nam radicatū ſemel et poſtmodumeuulſum vix vnꝙͣ denuo inſitum retinebit̉. Quodaūt ſemel inſitum ꝑſeuerat īmobile defacili cōcreſcit. Nam ſi petrus ex ſolo auditū ſcandalizatꝰ eſtquid ꝙͣ pl̓es paterent̉. cū audiſſent filium d̓i eē.luderent autem crucifixum et cōſputum Ciril.Oporcebat ergo diſcipulos eum vbiqꝫ terrarump̄dicare. hoc em̄ erat opus electorum ab eo ad apoſtolatꝰ officiū. Sed vt ſacra ſcripturā teſtat̉tempus eſt vnicuiqꝫ rei. Dicebat ei vt crux ⁊ reſurrectio impleret̉. et ſic ſeq̄retur apl̓orum predicacō. Vnde ſequit̉. Hec dicens quia oportꝫ filiū homīs multa pati et reprobari a ſemo. et princiꝑibꝫ ſacerdotū et ſcribis et occidi. et terciā diereſurgere. Ambro. Fortaſſe qꝛ ſciebat dominꝰdifficile paſſionis et reſurrectōnis miſteriū etiādiſcipulos credituros. ipſe voluit eſſe ſue paſſionis et reſurrectionis aſſertor.Ciril. Cum magnanimi ſtrēnuos in armis ad audaciā prouocant. non ſolū eishonores pollicendovictorie. ſed etiā ipſum pati generoſuꝫeſſe fatentes. tl̓e qͥdvidemꝰ docere dn̄miheſum criſtum. Predixerat em̄ apl̓is ꝙoporteret euꝫ ppetiiudeoꝝ calumas occidi. et terciā die re-
ſurgere. Ne igit̉ putarent criſtum qͥdeꝫpaſſurum ꝑſecūcōeſpro vita mundi. eisvero liceret lentamvitam ducere. oſtendit neceſſario ꝙ perequa certamina gradi decet cupientes ēius gloriam obtine̓.vnde dicit̉. Dicebataūt ad omnes. Beda. Pulcre poſuitad omnes qui ſuꝑiora que ad fidem dn̄ice natītatis vel paſſionis ꝑtinent cū ſolis diſcipulis ſeorſūegit. Criẜ. Cumaūt ſaluator ſit piꝰet benignus. nulluminuitum aut coactuꝫhabere vult famulūſed ſpontaneos ⁊ gͣcias agentes ei ꝓ famulatū. Et ideo neminem cogendo aut neceſſitatē imponendo. ſꝫ perſuadēdoet benefaciendo vniuerſos volentes attrahit. dicens. Siquis vult. Baſi. Vitam autem ꝓpriamin formam optime ꝯuerſacōnis tradidit volentibus eī obedire. cū dicit. poſt me venire. non obſecucōnem corporalem inſinuans. eſſet em̄ in omibus impoſſibilis domino iam in celis exiſtente. ſꝫdebitam ꝯuerſacōnis ꝓ poſſe imitacōnē. BedaNiſi autem quis a ſemetipſo deficiat ad eum quiſupra ipſum eſt non appropinquat. Vnde dicit̉.Abneget ſemetipſum. Baſi. Abnegacō qͥdemſuiipſiꝰ eſt toͣlis p̄teritoꝝ obliuio. et receſſus aꝓprijs volūtatibꝫ. Origē. Abnegat etiā aliqͥsſeip̄m dum vitam prius in malicia conſuetaꝫ alteracōne debita cōmutat. puta qui dudum in laſciuia vixerat. abneg t ſemetipſū laſciuiū cuꝫ ſitcaſtus. et ſil̓iter abſtinentia cuiꝰ libet crimīs ſuiipſiꝰ abnegacō eſt. Baſi. Appetitus autē mortis tolerāde ꝓ criſto et mortificacō mēbrorumque ſūt ſuper terrā. et viriliter diſponi ad omneꝑiculum ſuſtinendū ꝓ criſto. et non affici quenꝙͣad vitam pn̄tem hoc eſt tollere crucem ſuaꝫ. Vn̄ſubdit̉. Et tollat crucem ſuam quotidie. Theo.Crucem hic dicit. mortem exprobrabilē īnuens.ꝙ ſiquis vult criſtum ſequi. non debet effugereꝓpter ipſū etiam exprobrabilē mortē. Greg̓in omē. Duobus etiā modis crux tollit̉. dum aūtper abſtinentiā affligitur corpꝰ. aut ꝑ cōpaſſionem afficit̉ animꝰ. Grecꝰ. Recte aūt cōiungithec duo. abneget ſemetipſū et tollat crucē ſuaꝫ.Sicut em̄ qui ꝑatus eſt aſcendere crucem ſumitin mente ſua mortis intencōnem. ſicqꝫ vadit vt n̄eſtimans amplius hanc vitam ꝑticipare. ita quiſequi vult dn̄m. pͥmo debet abnegare ſeipſū. etſic tollere crucem vt eius voluntas ſit promptaad omnem miſeriam ſuſtinendam. Baſi. In hocigitur cōſiſtit ꝑfectio vt īpoſſibiliter ſe habeat