mon petrus dixit. criſtum dei. At ille īcrepans eos precepit necui dicerent. hec dicens. quia oportet filium hominis multapati. et reprobari a ſenioribus et a principibus ſacerdotum etſcribis ⁊ occidi. ⁊ tercia die reſurgere.
Et factum eſt cum ſolus eſſet orans. erantcum illo et diſcipuli.et interrogauit illosdicens. Quem me dicunt eſſe turbe. At illi reſponderūt. et dixerunt johanne baptiſtam. alij aūt heliaꝫAlij quia ꝓpheta vnꝰde prioribus ſurrexitDixit autem illis. voſautem quem me eſſedicitis. reſpōdens ſi-
eſſe gratuitas Bed̓. Nondū aūt erāt apl̓is niſiquinqꝫ panes moyſaice legis. et duo piſces vtriuſqꝫ teſtamenti. que in abdito miſterioꝝ latenciū quaſi aquis abiſſi regebant̉. Quia vero qͥnͥqꝫſūt exterioris hominis ſenſus. quinqꝫ milia viridn̄m ſequuti. deſignant eos qui in ſeculari adhuchabitu poſiti exterioribꝫ que poſſident bene vtinouerunt. Qui quīqꝫ panibꝫ aluntur qꝛ tales neceſſe eſt legalibꝫ adhuc p̄ceptis inſtrui. Nam qͥmundo ad integrum renūciant euangelica refectione ſublimes ſunt. Diuerſi aūt ꝯuiuantium diſcubitꝰ deſignant diuerſos ꝑ orbeꝫ terraꝝ eccleſiarum ꝯuentus. qui vnam catholicam faciūt.Ambro. Hic vero panis quem frangit iheſꝰmiſtice quidem dei verbū eſt et ſermo de criſto. qͥcum diuidit̉ augetur. de paucis enim ẜmonibus.populis redundanteꝫ alimoniam mīſtrauit. Dedit ẜmones nobis velut panes qui noſtro duꝫ libantur ore geminantur. Beda. Turbis auteꝫeſurientibus ſaluator non noua creat cibaria. ſedacceptis his que habuerūt diſcipuli. benedicit.quia veniens in carne. non alia qͣꝫ p̄dicta ſunt p̄dicat. ſed ꝓphecie dicta miſterijs gracie grauidademonſtrat. reſpicit in celum. vt illuc dirigēdaꝫmentis aciem ibi lucem ſcīe doceat eſſe querendafrangit et ante turbas ponenda diſtribuit diſcipulis. quia legis et ꝓphecie ſacram eis vt ꝑ mundum p̄dicent patefecit. Ambro. Non ocioſe ātque turbe ſuperſūt a diſcipulis colligunt̉. qꝛ eaque diuina ſunt apud electos facilius poſſis ꝙͣ apud ppl̓os reꝑire. Beatus ille qui poteſt collige̓que etiam doctis ſuperſūt. Quā rōne aūt cōphinos criſtus xij. impleuit. niſi vt illud ppl̓i iudaiciſoluerēt. qͥa manus eius in cōphino ẜuierūt. hiceſt ppl̓us qui ante lutum in cōphinis colligebatſed iam per crucem criſti vite celeſtis operaturalimoniam. nec paucorum hoc munus ſed oīm eſtNam per xij. cōphinos tanꝙͣ tribuum ſingularūfidei firmamentū redundat. Beda. Vel per cophinos xij. apl̓i figurant̉. et omnes ſequentes doctores. foris quidem hominibꝫ deſpecti. ſꝫ intusſalutaris cibi reliquijs cumulati.Ciril. Sequeſtratꝰa populis dn̄s et ſeorſum poſitus vacbat oracōnibꝰ. Vn̄dicit̉. Et factum eſtcum ſolus eſſꝫ oranserant cū illo et diſcipuli. formam enimin hoc ſeipſū conſtituebat. docens diſcipulos artem facileꝫdoctrinaliū dogmatum. Reor em̄ oportere ppl̓oꝝ antiſtites etiam meritis p̄eſſe ſubditis ſuis inrebus neceſſarijs iugiter ꝯuerſantes etilla tractantes qͥbꝰdeus placatur Bed̓
Aderāt aūt diſcipuli dn̄o ſed ipſe pr̄emſolus orauit. qꝛ poſſunt ſancti dominofidei amoriſqꝫ ſocietate ꝯiungi. vbiqꝫſolus obſecrat. quiadei conſiliū humanavota non capiūt necquiſqͣꝫ poteſt int̓iorum ꝑticeps eſſe cūcriſto. Ciril. Poterat aūt oracōnis negociū turbare diſcipulos. Videbant eīhumanitus orare.quem olim viderāt autoritate diuina ꝑagentemmiracula. Vt igitur huiꝰ ꝓpelleret turbacōnemeos interrogat. non qꝛ neſciret ab exterioribusſibi collata preconia. ſꝫ vt eos a plurium opīoneauferrēt. et rectam fidē eis īſererēt. vnde ſeqͥt̉.Et interrogauit illos dicens. quem me dicūt eſſeturbe. Beda. Pulcre dn̄s fidem diſcipulorumexploraturꝰ prius turbarum ſentenciā int̓rogatne illoꝝ confeſſio. non veritatis agnicōne ꝓbata. ſed vulgi videatur opinione formata. nec cōperta credere. ſed inſtar herodis de auditis heſitare putentur. Augꝰ. de con. euan. Poteſt ātillud mouere ꝙ lucas dn̄m interrogaſſe diſcipulos ſuos quem illū dicerent homines. tunc dixitcum eſſet ſolus orans et adeſſent etiā ip̄i. Porroaūt Marcus in via dicit illos hoc ab eodem interrogatos. ſꝫ hoc eum mouet. qꝛ nunꝙͣ orauit ī via.Ambro. Non eſt autē ocioſa turbe opinio quādiſcipuli reſpondent. cū ſubdit̉. At illi rn̄derūtet dixerūt johannem baptiſtam quē decollatumſciebant. alij aūt heliam quem ventuꝝ putabāt.Alij an̄t qꝛ ꝓp̓heta vnus de pͥoribus ſurrexit. ſedhoc querere alterius prudencie eſt. Nam ſi pauloapl̓o ſatis eſt nihil ſcire niſi criſtum iheſū ⁊ hūccrucifixum. quid amplius nihil deſideranduꝫ eſtſcire ꝙͣ criſtum. Cirillus. Vide autem interrogacōnis elegantiam. Dirigit eī omnes eos ad extrinſecas laudes. vt eis vni uerẜ veraꝫ opinionēgeneret. Vnde cū dixiſſent diſcipuli plebis opīonem eoꝝ ſentenciā interrogat. cum ſubditur. Dicit aūt illis. Vos aūt quē me eſſe dicitis. O ꝙͣ precipuū illud vos. Excipit eos ab alijs vt eorū vitent opiniones. qͣſi diceret. vos qui cenſura in eavocati eſtis ad apl̓atuꝫ. teſtes miraculoꝝ meoꝝquē me eſſe dicitis. Preuenit aūt petrus ceterosfitqꝫ os tociꝰ collegij. eructatqꝫ diuini amoris eloquia. ꝓfertqꝫ fidei ꝯfeſſionem. cum dicit̉. Reſpondens aūt petrus dixit xp̄m dei. Non ait ſimpliciter eum eſſe criſtum dei. ſed magis cum articulo. Vnde in greco habetur ton criſton. Nā plures diuinitꝰ vncti. diuerſimode vocati ſūt criſti.Quidam enim vncti fuerunt in reges. quidam inꝓphetas. Nos aūt ꝑ criſtuꝫ ſancto ꝑuncti ſpiritunomen obtinuimꝰ criſti. ſed vnus ſolus eſt qͥ eſtcriſtus dei et patris quaſi ipſo ſolo ꝓpriuꝫ hn̄tepatrem qui in celis eſt. et ſic lucas ꝯcordat qͥdē