Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.IX.CEPI.

CAPITVLVM. IXOnuocatis autemxij. apl̓is.dedit illisvirtutem ⁊poteſtatem ſuꝑ omīademonia. ⁊ vt lāgūores curarent. ⁊ miſitillos p̄dicare regnūdei et ſanare īfirmoſEt ait ad illos. nihiltuleritis in via. neqꝫvirgam. neqꝫ peramneqꝫ pecuniam. neqꝫduas tunicas heatisEt in quacunqꝫ domum intraueritis ibimanēte. et ide ne exēatis. Et quicūqꝫ nonreceperint vos exeutes de ciuitate illa.etiam puluereꝫ pedūveſtroꝝ excutite inteſtimoniuꝫ ſuꝑ illosEgreſſi autem circuibant per caſtella euāgelizantes et curantes vbiqꝫ

eſſe videatur. qd̓ factum eſt. nec ip̄e ꝓpinat. ſedalijs mandat. Sicut et in lazaro dixit. Soluit⁊eum ac deinde ꝑticipē mēſe fecit. Grecus. Deinde ſtupefactos in raculo ⁊ pene clamantes parētes cohibet ne factum p̄dicent. Sequit̉ enimEt ſtu. pa. eius qui. p̄ceꝑat ne alicui dicerent qd̓factum erat. Oſtendēs ꝙ largitor bonoꝝ eſt. nōaūt cupidus glorie. datqꝫ totuꝫ nihil rec ip̄iens.Qui vero venatur operum gloriam aliqͥd quidēexhibuit. aliquid vero recepit. Bedā. Miſticeaūt ſaluata a fluxū ſangͥnis muliere. mox filia pnͥcipis mortua nūciatur. qꝛ dum eccl̓ia a vicōruꝫ labe mundata eſt. ꝯtinuo ſinagoga pperfidia atqꝫinuidia ſoluta ē. Perfidia quidē quia in criſtumcrede̓ noluit. inuidia ꝟo qꝛ eccl̓iam credidiſſe doluit. Ambro. Adhuc aūt ⁊ ſeruuli principis increduli erāt ad reſurrectionē quā ihēſus in legep̄dixit. in euangelio cōpleuit. Vn̄ dicūt. Noli vexare illum. qͣſi ſit ſibi impoſſibile ſuſcitare mortuam. Beda. Vl̓ ꝑ eos ſignificat̉ qui a d̓o deſtitutum ſinagoge ſtatum vidēt. vt reſtaurari poſſe non credant. jdeoqꝫ ꝓ ſuſcitacōne illius ſupplicandum eſſe eſtimēt. Sꝫ quia īpoſſibilia ſūt apd̓homines. Vnde dn̄s ei dixit. noli time̓. crede tm̄⁊ ſalua erit. Pater puelle cetus doctoꝝ legis accipit̉. qui ſi crede̓ voluerit. etiam ſubiecta ei ſinagoga ſalua erit. jtaqꝫ cum veniſſet in domum.Ambro. Paucos future reſtrrectōis arbitrosaſcruit. Non enim amultis continuo ē credita reſurrectio que tamen tante diuerſitatis eſt cauſa.Supra publice filius vidue ſuſcitat̉. hic remouētur pl̓es arbitri. ſed puto ꝙ pietas ibi domī declarat̉. quia vidua mater vnici filij non paciebat̉moras Eſt enim forma ſapiētie in filio vidue citoeccl̓iam crediturā. In archiſinagogi filia credituros quidē iudeos. ſed ex pl̓ibꝫ paucōres. Deniqꝫ dicēte dn̄o. Non eſt mortua puella ſed dormitderidebāt. Quicūqꝫ enim nō credit irridꝫ. ffleātigitur mortuos ſuos qui putāt mortuos. vbi reſurrectōnis fides eſt non mortis ſpeciēs ſꝫ qͥetiseſt. Beda. Sinagoga etiam qꝛ ſponſi leticiaꝫqua viuere poſſit amiſit. quaſi inter plangentesmortua iacens. nec hocip̄m quare p langatur ītelligit. Ambro. Tenēs aūt dn̄s manuꝫ puelle ſanauit eam. Beatus enim ſi cuiꝰ manus ſapientiateneat. inducat in penetralia ſua. dari iubeat māducare. Panis anim celeſtis eſt dei verbum indeet illa ſapientia que dei corporis ⁊ ſang̓nis altaria repleuit alimētis. Venite inquit edite panesmeos. ⁊ bibite vinum qd̓ miſcui vobis. Beda.Surrexit aūt puella cōtinuo quia criſto manumcōfortante homo a morte anime reſipiſcit. Sūtenim nōnulli qui iacēte tantum cogitacōne pct̄iſibi mortē cōſciſcunt. ſed tales ſe viuificare ſignificans. dn̄s ſuſcitauit filiam archiſinagogi. Alijꝟo ipſum malum qd̓ delectant̉ agendo mortuuꝫſuū qͣſi extra portas efferunt. ⁊ hos ſe ſuſcitare d̓monſtrans ſuſcitauit filium vidue extra portasciuitatis. Quidam ꝟo etiam peccati ꝯſuetudineſe quaſi ſepeliendo corrumput. et ad hos etiā dirigendos adeſt gracia ſaluatoris ad qd̓ intimandum reſuſcitauit lazarum qͣtuor dies in monumē

to habentem. Quanto em̄ grauior eſt mors aīe.tanto arrior peniteutis feruor infiſtat. vnde iacentem in conclaui mortua leui vocē mortuaꝫ leni voce reluſcitat. delatum foras iuuenem pluribus dictis corroborat. Ad qͣtriduanū vero ſuſcitandū fremuit ſpiritu lac̄mas fudit. et voce magna clamauit. Sed et hic notandū ꝙ publica nōxa publico egent remedio. leuia peccata ſecretaqueūt penitentia deleri. Puella in domo iacenspaucis arbitris reſurgit. juuenis extra domuniturba multa comitante ſuſcitatur. lazarus de mōnumento vocatus multis populis innotuit.Ciril. Decedat inſti.tut os mīſtros ſacrarum doctrinaꝝ poſſe mira ꝑagere et ꝑipſos effectus crediꝙ eſſent dei miniſtriVn̄ dicit̉. Conuo catis aūt xij. apl̓is dedit illis virtutem etptātem ſuꝑ omīa demonia. in quo eleuatum ſuꝑciliū diaboliflectit. qui dicebataliqn̄. non eſt qui cōtradicere valeat.Euſe. Et vt per eoſvenetur genus hūanum. non ſolum dateis vt prauos ſpūspellāt ſed etiā quālibet infirmitateꝫ ſanent ex eius imperioVVnde ſequit̉. Et vtlanguores curarentCriẜ. Attendas h̓diuinam filij ptātemnature corporali nōꝯuenientē age̓ nāqꝫmiracula aderat ſanctis. non natura. ſedꝑticipacōne ſpūſſancti. Super hoc aut ēalijs ꝯcedere ptāteꝫprorſus alienuꝫ eratab eoꝝ virtute. qͣliter em̄ poſſet nat̉acreata ſuper ſpiritꝰdona poſſide̓ dn̄iuꝰAt dn̄s noſter iheſꝰcriſtus tanꝙͣ naturaliter deus exiſtensimꝑtit̉ huiōi graciam quibus vult. nō inuocāsin eos alienam virtutē. ſed īfundēs ex promptuarijs ꝓprijs. Criẜ. Poſtꝙͣ aūt ſatis confortatifuerant ex cuiꝰ cōmitiua et compotes nacti ſuntargumentum virtutis eius mittit eos. vn̄ ſequit̉Et miſit il. p̄. re dei. et ſanare infirmos Vbi confidera ꝙ non ꝯmitit̉ eis aliqd̓ ſenſibile dicere ſic̄moyſes ⁊ ꝓphete qui terram et bona terrena permittebāt. hi vero regnum celoruꝫ et quecunqꝫ