eius. quibꝫ precepitne alicui dicerent qd̓factum erat.

Adhuc̄ illo loquētevenit quidam ad principe ſinagoge di. ei.qꝛ mortua eſt filia tuanoli vexare illū. Iheſus autē audito hocverbo reſpondit pat̓puelle. Noli timere.crede tantū. et ſaluaerit. Et cum veniſſetad domum. nō permiſit ītrare ſecū quēꝙͣniſi petrum ⁊ iohāneꝫet iacobū. et patre etmatre puelle. flebantautē om̄es et plangebant illā At ille dixitNolite flere non eſt enim mortua. ſed dormit et deridebat euꝫſcientes quia mortuaeſſet. ipſe autē tenenſmanum eiꝰ clamauitdicens. Puella ſurge. et reuerſus eſt ſpiritus eius. et ſurrexitcontinuo et iuſſit illidari manducare. Etſtupuerūt parentes

quia et importuna eſt ꝑ preſentiam. et abſens ꝑvitam. Bedā. Vel vna credula mulier dominiūtangit. qꝛ qui diuerſis hereſibꝫ inordinate affligitur. ſolo catholice eccle ſie corde fideliter q̄rit̉Ambro. Non enim credūt qui ꝯprimūt credutqui tangūt. fide tangitur criſtus fide videt̉. Deinqꝫ vt fidem credentis exprimeret. dicit. Ego ꝯgnoui virtutem de me exiſſe. qd̓ eſt euidentiꝰ indiciū qꝛ non intra poſſibilitatē ꝯdicōnis hūancatqꝫ intra corporis clauſtruꝫ diuinitas coartataeſt. ſꝫ vltra finem noſtre mediocritatis virtꝰ exundat eterna. Non em̄ humana ope plebs genciū liberatur. ſꝫ dei munus eſt cōgregaco nacionum. que etiā breui fide mīam inclinat eternam.Nam ſi ꝯſideremus qͣnta ſit fides noſtra. et intelligamꝰ qͣntus ſit dei filiꝰ. videmꝰ qꝛ ꝯparacōeeiꝰ fimbriam tantūmodo tangamꝰ. ſuꝑiora veroveſtimenti eius neqͥmus attingere. Si igit̉ ⁊ noscurari volumꝰ fide tangamꝰ fimbriam criſti. nōaūt latet eum quicūqꝫ tētigerit. Beatus qui extremā ꝑtem verbi tetigerit. Naꝫ totum quis poteſt comprehendere.Criẜ. oportun dominꝰ expectabat puelle morte. vt ꝓpalaretur reſurrectonismiraculuꝫ. ꝓpter qd̓et tardius incedit etloquit̉ cum muli erediuciꝰ vt archiſinagogi filia expiraretet huiꝰ aduentꝰ nucij aduenirent. vndedicit̉. Adhuc illo loquentē ve. quidā adprincipem ſinagogedi. ei quia mor. eſt filia tua noli vexare illum. Augꝰ. d̓ cō.euan Sed cū math̓.archiſinagogū nonmorituram filiā ſuānarr et dominio nunciaſſe. ſed oīno defūctam. Lucas auteꝫ ⁊marcus nondū morſuam vſqꝫ adeo vtdicāt veniſſe poſteaqui mortuā nūciarētꝯſiderandū eſt. ne repugnare videatur.Et intelligenduꝫ eſtbreuitatis hoc cauſamatheuꝫ pociꝰ dice̓voluiſſe. rogatū eſſedn̄m vt faceret. qd̓eum feciſſe maīfeſtūeſt ſcꝫ mortuā ſuſcitare. Attendit eniꝫnon verba patris d̓filia ſua ſed qd̓ ē potiſſimū volūtatem.

Sane ſi alij duo vequiſqͣꝫ eoꝝ patremcōmemoraſſet dixiſſe. qd̓ venientes dedomo dixerūt. vt iānon vexaret̉ jheſus quia puella mortua fuiſſet.repugnarēt eius cogitacōni verba que poſuitmatheꝰ. Nūc vero illud nunciātibꝫ et ꝓhibētibꝫne magiſter veniret. non legit̉ ꝙ ip̄e cōſenſeritVnde dn̄s non diffidentem rep̄hendit. ſed credētem robuſtius confirmauit. Vnde ſequit̉. jheſusaūt audito hoc verbo rn̄dit patri puelle. noli tinere ſꝫ crede tm̄. et ſalua erit. Athana. Fidemdn̄s exigit ab inuocantibꝫ eū. non qꝛ indiget adminiculo alioꝝ. ip̄e nāqꝫ et dn̄s et largitor eſt fidei. Sed ne videret̉ ex accepcōne perſonaꝝ ſuadona conferre oſtendit. ꝙ credentibꝫ fauet. ⁊ neſine fidē accipiāt beneficiā et ea ꝑ infidelitatemaboleat. vult em̄ bn̄faciens durare graciā. et ſanans incocuſſum ꝑmarere remedium. Theo.Mortuam āt ſuſcitaturꝰ eiecit omnem quaſi nosdocens abſqꝫ mani gloria eſſe. et nihil ad d mōſtracōnem facere. Et ꝙ cū quis debet miraculappetrare non decet ip̄m eſſe in medio pl̓imorumſed ſolitariū et ab alijs ſeꝑatum. Et cū veniſ. addomū nō ꝑmi. intra. ſecū quenꝙͣ niſi petrum etjohānem et jacobū. et patrem et matrem puelleSolos aūt hos intromiſit tanꝙͣ diſcipl̓os diſcipuloꝝ vertices et potentes miraculū occultareNon em̄ volebat ip̄m ante tempus pl̓ibus reuelari. forte ꝓp̓ter inuidiam iudeoꝝ. Sic et cuꝫ quisnobis inūidet. non debemꝰ iuſticias noſtras ei reuelare. ne ei maioris inuidie occaſio tribuatur.Criẜ. Ceteros aūt diſcipl̓os non aſſumpſit. ꝓuocans eos ad appetitū maiorem. ob id qͦꝫ ꝙ nondum erant plene diſpoſiti. vt et alij iſtos mmitentur. Aſſumpſit etiā parētes in teſtes. ne quis dicere poſſet fallax eſſe reſurrectionis indiciū. Adhoc etiam illud nota ꝙ deflentes excluſit a domoet indignos oſtēdit huiōīi viſionē. Sequit̉ enimFlebant em̄ omnes et plangebāt illā. ꝙͣſi tūc excluſit multomagis nunc. tūc enim nō patuerat inſomnum mortem fuiſſe cōuerſam. Nullus gͦ de cetero ſe ꝯtendat iniuriam inſerens criſti victoriequi ſuꝑauit mortē. et eam in ſomnum conuertitad cuiꝰ oſeenſionē ſubdit̉. At ille dixit. Noli. fle.non ē enim mortua ſꝫ dormit. Oſtēdens ſingula ſibi fore in promptū. et ꝙ eā viuificaret. quaſi ſuſcitaret in ſomno. nihilominꝰ tn̄ deridebat eumSequit̉ eī. et deridebant eū ſcientes qꝛ mortuaeſſet. quos non obiurgauit nec deriſione rep̄ſſitvt etiā deriſio fiat mortis indiciū. Nam qꝛ vt pl̓imū poſt acta miracula homines ꝑſeuerēt īcredūli ꝟbis ꝓprijs eos preuenit. vt aūt qͣſi per viſuꝫdiſponerēt ad re urrectōnis fidē tenet manumpuelle. Vnde ſequit̉. jpſe aut tenēs manum eiusclamauit dicēs. puella ſurge. Cūqꝫ tenuiſſet ſuſcitat eam. Vnde ſequit̉. Et reuer. eſt. ſpūs eiuset ſur. ꝯtinuo. Non enim infudit aliā anima. ſedillam eandem que expirauerat reſtituit. nec ſolūmodo ſuſcitat. ȳmo iubet etiam illā cibari. Sequitur mͥ. Et iuſſit illi dari mādū. ne ſcꝫ fantaſticuꝫ