.IV..CLS.

Et regreſſus eſt ih̓sin virtute ſpūs in galileaꝫ. et famā exijt ꝑvniuerſaꝫ regionemde illo. ⁊ ipſe docebatin ſinagogis illoꝝ etmagnificabat̉ ab oībus. ⁊ veīt nazarēthvbi erat nutritꝰ. ⁊ intrauit ſecundū ꝯſuetudine ſua die ſabbati in ſinagoga. et ſurrexit legere. et traditus eſt ei liber yſa. etvt reuoluit libꝝ inuenit locū vbi ſcriptuꝫerat. ſpūs dn̄i ſuꝑ meꝓpt̓ quod vnxit me.euangelizare pauꝑibus miſit me. ſanare ꝯtritos corde. et predicare captiuis remiſſionē. ⁊ viſum cecis. dimittē̓ ꝯtractos. in remiſſione. p̄dicare annū dn̄i acceptū ⁊ diēretributōis Et cū plicuiſſet libꝝ. reddiditmīſtro et ſedit. ⁊ oīmī ſinagoga oculi eratintendētes in eū. Cepit aūt dice̓ ad illosqꝛ hodie impleta eſtſcriptura hec in auribus veſtris.

euan. Totū autem hoc ſimiliter matheꝰ narrat. ſꝫnō eodem ordinē. vnde incertū eſt qͥd prius factūſit. vtꝝ regna terre pͥus demōſtrata ſint ei. ⁊ poſtea in pinnā templi leuatus ſit. an hoc pͥus ⁊ illd̓poſtea. nichil tn̄ ad rem dū omīa facta eſſe maīfeſtuꝫ ſit. Maximꝰ. Ob hoc aūt euāgeliſtaꝝ. hāciſte. illā vero ille p̄mittit. qꝛ inanis gloria ⁊ auaricia adinuicē ſeſe gignūt. Orige. johānes aūtqꝛ a deo exordiū fecerat dicens. In pn̄cipio eratverbū. temptatōnem dn̄i non deſcripnt. qꝛ deustemptari nō poteſt de quo ei erat ſermo. qꝛ veroin mathei euangelio et in luca generacō hominisſcribit̉. et in marco. homo aūt eſt. qꝛ temptat̉. jōmatheꝰ lucas ⁊ marcꝰ tēptacōꝫ dn̄i deſcripſerūtOrige. Quia dn̄stemptatoreꝫ viceratvirtus ei addita eſt.qͣntū ſcꝫ ad maīfeſtatōnem. Vn̄ dicit̉. Etregreſſus eſt ih̓s invirtute ſpūs in galileam. Bedā Virtutem ſpūs ſignā miraculoꝝ dicit. Ciril.Agebat aūt miracl̓ anon ab extrinſecō etqͣſi acquiſitaꝫ habēsſpūſſancti graciā ſic̄alij ſancti. ſꝫ pociꝰ cūeſſet naturalit̓ filiusdei et ꝯſors oīm queſūt patris. tanqͣm ꝓpria virtute ⁊ oꝑatione vtit̉ ea que eſtſpūſſancti. Decebataūt ex tūc eū notumfieri. et humanacōisfulgere miſterium apud eos qui erant d̓ſang̓ne iſrael. Iō ſequit̉. Et fama exijt ꝑvniuerſā regionē deillo. Beda. Et quiaſapientia ꝑtinēt addoctrinaꝫ. virtus vero refert̉ ad opera.vtraqꝫ hic ꝯiūgunt̉Vn̄ ſequit̉. Et ip̄e docebat in ſinagogis ēoꝝ. Sinagoga grece latine dicit̉ ꝯgregacō. quo nomīē nōſolū turbarū conuentum. ſed et domuꝫ inqua ad audiēdū verbum dei ꝯueniebantiudei appellare ſolebant ſicut nos eccleſias et loca ⁊ chorosfideliū vocamus. verum differt inter finagē gā q̄ ꝯgrega-

tio. et eccleſiam que ꝯuocacō interp̄tat̉. qꝛ ſcꝫ ⁊pecorā ⁊ queqꝫ res ꝯgregari in vnū poſſunt. conuocari nō poſſunt. niſi rōne vtentia. jdeo noue gͣcie ppl̓m qͣſi maiore dignitate p̄ditum. rectiꝰ eccleſiam qͣm ſinagogā nominare apl̓icis doctrinis viſum eſt. Merito aūt et magͥficatus a p̄ſentibꝫ aſſeuerat̉ p̄cedentibꝫ factoꝝ dictoꝝ ve indicijs.cū ſequit̉. Et mag̓ficabat̉ ab omībꝫ. Orige. Caue aūt ne beatos tm̄ illos iudices. ⁊ te arbitrerispͥuatum eſſe xp̄i doctrina. quia nūc etiam in totoorbe docet ꝑ organa ſua. ⁊ nūc magis glorificat̉ab omībus qm̄ illo tꝑe quo tm̄ in vna ꝓunntia cognoſcebat̉. Ciril. Largitur aūt ſui noticiaꝫ illisinter quos educatus eſt ſcd̓m carnem. Vnde ſequitur. Et venit nazareth vbi erat nutritꝰ. Theophilus. Vt ⁊ nos doceat prius ꝓprios beneficiareet docere. deinde et ad reliquos amiciciaꝫ ſpargēBeda. Cōfluebant aūt die ſabbati in finagogisvt feriatis mūdi negocijs ad medicāda legis monita quieto corde reſiderent. Vnde ſequit̉. Et intrauit ſcd̓m ꝯſuetudinē ſuam die ſabbati in finagogam. Ambro. Ita aūt dn̄s ad omīa ſe curuāuit obſequia. at ne lectoris qͥdem aſpernaret̉ officiū. Vnde ſequit̉. Et ſurrexit lege̓. et traditus eſtilli liber yſa. Accepit quidē libꝝ vt oſtēderet ſeipſū eſſe qui locutus eſt in ꝓphetis. et remoueretſacrilegia ꝑfidorum. qui aliu deum dicūt vet̓is teſtamenti aliū noui. vel qui iniciū xp̄i dicunt eſſe d̓virgine. Quomō em̄ cepit ex virgine. qͥ ante ꝟginem loquebat̉. Orige. Non aūt fortuitu reuoluit libꝝ. et caput de ſe vaticinās reꝑit lectōnes.ſed hoc ꝓuidentie dei fuit. Vnde ſequit̉. Et vt reuoluit libꝝ inuenit locū vbi ſcriptū erat. ſpiritꝰdn̄i ſuꝑ me. Xp̄s em̄ eſt qͥ ita ꝯmemorat. Athanaſius. Explicans em̄ nobis cauſam facte in mūdoreuelatōnis. et ſue humanacōnis hoc dicit. ſic̄ em̄filius cū ſit ſpūs dator. non recuſat fateri tanqͣmhomo ꝙ in ſpiritu dei eijcit demonia. ita nō recūſat dicere. ſpūs dn̄i ſuꝑ me. ꝓ eo ꝙ factꝰ eſt hō.Ciril. Similit̓ aūt fatemur eū vnctum fuiſſe inqͣntum carnem ſuſcepit. Vn̄ ſequit̉. Propter qd̓vnxit me. non em̄ vngitur diuina natura. ſed qd̓nobis cognatū exiſtit. ſic etiā et qd̓ dicit ſe miſſuꝫimputandū eſt humanitati. nā ſequit̉. Euangelizare pauꝑibꝫ miſit me. Ambro. Vides t̓nitateꝫcoeternā atqꝫ ꝑfectaꝫ. ipſū loquit̉ ſcriptura ih̓mdeū homineqꝫ in vtero ꝑfectu. loquit̉ ⁊ patremet ſpiritūſanctū qui cooꝑator oſtēdit̉ qn̄ corꝑaliſpecie ſicut columba deſcendit in xp̄m. Orige.Pauꝑes aūt nacōnes dicit Iſti aūt erāt pauꝑesnichil oīno poſſidentes. non deū. non legem. nonꝓphetas. non iuſticiam reliquaſqꝫ ꝟtutes. Ambro. Vel vniuerſa lit̓ vngit̉ oleo ſpiritali et ꝟtute celeſti. vt pauꝑtatem ꝯdicōis humane. theſauro reſurrectōnis rigaret eterno. Beda. Mittit̉etiā euāgelizare pauꝑibꝫ dicens. Beati pauꝑesqꝛ veſtꝝ eſt regnū celoꝝ. Ciril. forſitan enimpauꝑibꝫ ſpū in his oſtendit exhibitū liberale donum inter omnia dona que ꝑ xp̄m obtinent̉. Seq̄tur. ſanare ꝯtritos corde. vocat contritos cordedebiles fragilem mentē habentes. et reſiſtere nequeuntes infultibus paſſionū. quibus remedium