CAS.IV
Sicut locutꝰ eſt peros ſanctoꝝ qͥ a ſecl̓oſunt ꝓphetaꝝ eius.
Et zacharias pr̄ eiusīpſetus eſt ſpirituſancto et ꝓphetauit di.Benedictus dn̄s deusiſra. quia viſi. ⁊ ſe. re.plebis ſue
Salutem ex inimicisnr̄is et de manu oīmqui oderunt nos.
Ad faciendam miſericordia cum patribusnoſtris et memorariteſtamenti ſui ſancti.Iuſiuranduꝫ qd̓ iurauit ad abraha patreꝫnoſtrū daturū ſe nob̓
Et erexit cornu ſalutis nobis in domodauid pueri ſui
omnes qui audierāt. in corde ſuo dicē Quiſputaspuer iſte erit. Beda. Precurrencia em̄ ſigna p̄bent iter precurſori veritatis. et futurus ꝓphetap̄miſſis ꝯmendat̉ auſpicijs. Vnde ſequit̉ Etenimmanus dn̄i erat cum illo Gloſa. Prodigia eī deus in illo ꝑagebat que non faciebat johanes. ſeddextra diuina Grecus Miſtice aūt tꝑe dominicereſurrectōis p̄dicata gracia criſti. ſalubris timornō ſolum iudeoꝝ quia erāt vicini vel ſitū loci velſciencia legis. ſꝫ eciā exteroꝝ genciū corda ꝯcuſſit nec tantū motana iudee. ſed oīa mūdani regnimūdaneqꝫ ſapiēcie culmina xp̄i fama tranſcendit.Ambro. Bonꝰ deus et facilis indulge̓peccatis non ſolū ablata reſtituit. ſꝫ ec̄ inſpirata ꝯcedit Nemogͦ diffidat. nemo veterū ꝯſcius delictorum p̄mia diuina deſpet. Fouit deus mutare ſentenciam ſi tunoueris em̄ dare delictū. ille ſiquidē dudū mutꝰꝓphetizāt. Vnde dicit̉. Et zacharias pater eiusimpletus ē ſ .ſ. Criẜ. Scilicet oꝑacōe ſancti ſpiritus nec quocūqꝫ mō graciā ſpirituſancti nactꝰſꝫ ad plenū. et fulgebat in eo ꝓphecie donū. Vn̄ſequit̉. Et ꝓphetauit. Orige. plenus aūt ſpūſancto. zacharias duas ꝓphecias gn̓aliter nūciatpͥmam de xp̄o. alterā de iohāne qd̓ manifeſte deꝟbis illius ꝓbatur. in quibꝰ quaſi de pn̄ti et qͣſiiam verſarent̉ in mūdo loquit̉ de ioh̓e. Et pͥmo d̓ſaluatore dicens. Benedictꝰ dn̄s deus iſrahel qꝛviſitauit ⁊ fecit redēpcionem plebis ſue Criẜ.Di indeum bn̄diceret zacharias. viſitacionē diciteſſe factā ab eo erga populū ſuū. ſiue materialesiſrahelitas quis velit acciꝑe. venit enim ad ouēsque ꝑierant domus iſrahel. ſiue ſpiritales id ē fideles. qui digni fuerūt hac viſitacōe. efficacē etga ſe diuinā ꝓuiſionē facientes. Beda. Viſitauit aūt dn̄s plebeꝫ ſuā qͣſi longa infirmitate tabeſcentem. et qͣſi venditā ſub peccato. vnici filij ſuiſāguine redemit. Quod qꝛ zacharias ꝓximo faciendū cognouerat. ꝓphetico more qͣſi iam factumviderat. Dicit aūt plebem ſuā. non quia veniensſuam inuenit ſed quia viſitando ſuam fecit.Theo. videbaturdeꝰ dormire peccatamulta recipiēs. ſꝫ innouiſſimis īcarnatuſtꝑibus excitatus eſtet ꝯtriuit demones.qui nos oderant. vn̄ dicit̉. Et erexit cornu ſalutiſnobis in domo dauid pueri ſui Orige. Quia d̓ ſemine dauid ẜm carne natus eſt xp̄s. vn̄ dicit̉. cornu ſalutis nobis in domo dauid. ſicut et alibi dic̄tum ē. Vinea facta eſt in cornu id ē in iheſu xp̄o.Criẜ. Cornū aūt nominat pt̄atem. gloriā et famā. mētaphorice a brutis animalibꝰ illud accipiens. quibꝰ loco munimīs et glorie cornuā deꝰ dedit Beda. cornu etiaꝫ ſalutis regnū ſaluatoriscriſti vocat̉. Oſſa ſiquidem omnia carne inuoluta
ſūt. Cornu excedit carnem et iō cornu ſalutis regnum xp̄i vocat̉ quo mūdus et carnis gaudia ſuperant̉. in cuius figuram dauid et ſalomō cornuolei ſunt in regni gloriam conſecrati.Theo. Quod d̓ domō dauid xp̄s naſceretur. micheas mencioneꝫ facit dicens.Et tu betleheꝫ terraiuda nequaꝙͣ minima es. ex te enim exiet dux qui reget populummeū iſrahel. Sed et omnes ꝓphele de incarnacōedixerūt. Et ideo dr̄. Sicut locutus ē ꝑ os ſancto/rum ꝓphetaꝝ Grecus. Per quod innuit deū ꝑillos eſſe locutū et non eſſe humanū qd̓ dixerunt.Beda. Dicit aūt. qui a ſeculo ſūt. qꝛ tota vetēris teſtamenti ſcriptura. ꝓphetice de xp̄o ꝓceſſitNam et ipſe pater Adam et ceteri patrum. factisſuis eius diſpenſacioni teſtimoniū reddunt.Beda. Cum primobreuiter premiſiſſeterexit cornu ſalutisnobis. ꝯtinuo explanans qͥd dixerit. ſubdit. ſalutem ex inimicis noſtris. quaſi diceret. erexit nob̓ cornu id eſterexit nobis ſalutem ex inimicis noſtris. Et demanū omniū qui oderūt nos. Orige. Non autēputemus nūc de corꝑalibꝰ inimicis dici. ſꝫ de ſpiritalibus. Venit em̄ dn̄s iheſus fortis in prelio.deſtruere omēs inimicos noſtros. vt nos de eoꝝinſidijs et temptacōnibus liberos faceret.Beda. Dixerat dominū iuxta eloquiuꝫꝓphetaruꝫ in domodauid naſcituꝝ. Dicit eundē ad explendum te ſtamentuꝫ qd̓abrahe diſpoſuit noſeſſe liberaturū. quiahis precipue̓ patriarchis. de ſuo ſemīevel ꝯgregaco genciuꝫ vel xp̄i eſt incarnacio ꝓmiſſa. p̄mittit̉ autē dauid. qꝛ abrahe ſanctus eccleſie cetus ē ꝓmiſſus. dauid autē ꝙ ex eocriſtus naſciturꝰ eſſet audiuit Et ideo poſt id qd̓dictuꝫ eſt de dauid. ſubdit de abrahā dicens. Adfaciendā inſericordiā cum pr̄ibus noſtris. Orige. Ego puto ꝙ in aduentu domini ſaluatoris etabraham et jſaac et iacob functi ſūt miſericordiaeius. Non em̄ credibile vt qui pͥus viderūt. diemilliꝰ ⁊ letati ſūt. et poſtea in aduētu ipſius nihilvtilitatis acciꝑent. cum ſcriptū ſit. pacem faciēsꝑ ſanguinē crucis ſue ſiue ſuꝑ terrā ſiue in celis.Theo. Criſti etiā gracia ſe vſqꝫ ad illos extendit. qui mortui extiterūt qꝛ ꝑ eum reſurgemus.non ſolum nos. ſꝫ et qui fuerūt ante mortui. ffecitet miſericordiā cū patribus noſtris. ſcd̓m ꝙ eoꝝſpem et deſiderium impleuit. vnde ſequit̉. Et memorari teſtamēti ſui ſancti. illius ſcꝫ de qͦ dicitur.benedicens benedicam tibi. et multiplicabo te.