MAT.

rationes. Prima eſt. quia ip̄a beatitudo futura eſtmerces iuſticie. Ideo non in illo ſeculo fit iuditiumſed ante illud. Deinde ante aduentū diei illiꝰ premittit̉ iuditiū. ne videāt peccatores diei illiꝰ beatitudinē. Sequit̉. Dicit dn̄s ꝓcuratori ſuo ideſtfiliꝰ ſpirituiſancto Glo. Vel ſi voluerit dicit pater filio. qui ſcꝫ pater oꝑat̉ ꝑ filiū et filiꝰ ꝑ ſpm̄ſanctum. non ꝓpter aliquā differētiam ſubſtantiedignitatis. Orig̓. Vel dicit dn̄s ꝓcuratori ſuoideſt alicui angeloꝝ. qui ſuꝑ mercedes retribuēdas eſt poſitus. Siue aliciī ex multis ꝓcuratoribus ẜm ꝙ ſcriptum eſt. ſub curatoribꝰ et tutoribus eſſe herede in temꝑe quo ꝑuulus eſt. RemiVel dn̄s ih̓s xp̄s. ip̄e eſt pr̄familias et vinee ꝓcutor. ſicut et ip̄e eſt et hoſtiū ⁊ hoſtiariꝰ. Ip̄e. n.eſt venturꝰ. ad iuditium. vt vnicuiqꝫ reddat ẜmꝙ geſſit. Vocat ergo oꝑarios et reddit illis meicedem. quādo oēs ꝯgregabunt̉ in iuditio. vt vnꝰquiſqꝫ accipiat ſcd̓m oꝑa ſua. Orig̓. pͥmi autemoꝑarij teſtimoniū habētes ꝑ fidem nō acceperūtdei ꝓmiſſionē ꝓ nobis aliquid meliꝰ ꝓſpicienteprefamilias. vt non ſine nobis ꝑficiant̉. Et qꝛ miſericordiā ꝯſecuti ſumus pͥmi mercedē ſperamusacciꝑe qui ſumus xp̄i. Poſt nos autē qui ante nosoperati ſunt. Et ideo dicitur Voca oꝑarios ⁊ redde illis mercedē ſuā. incipiēs a nouiſſimis vſqꝫ adprimos. Chriẜ. ſuꝑ math̓. Semꝑ em̄ libentiusaliquid damꝰ illis quibꝰ gratis donamꝰ. quia ꝓſolo noſtro honorē donamꝰ. Ergo om̄ibꝰ ſanctisdeus reddens mercedē iuſtus oſtendit̉ Gentibusaūt dans miſericors. Dicēte apl̓o gentes aūt ſuꝑmiſericordiā honorare deum. Et ideo dicit̉. Incpiens. a nouiſſimis vſqꝫ ad pͥmos Aut certe vt on̄dat deus ineſtimabilē miſericordiā ſuā pͥmū nouiſſimis et indignioribus reddit mercedē. poſteapͥmis. Nimia em̄ miſericordia ordinē non aſpexit.Augꝰ. de ſpiritū et littera. Vel ideo velut pͥores reperiunt minores. quia minores dilati ſunt.Sequit̉. Cum veniſſent autē qui circa vndecimaꝫhoram venerant. Greg̓. Eunde denariū accipiuntqui laborauerūt ad vndecimā quē expectauerunttoto deſiderio. qui laborauerūt ad pͥmā. quia eqͣlem vite retributōeꝫ ſortiti ſūt cum his qui ab initio mūdi vocati fuerāt hi qui in finē mūdi ad deūvenerunt. Chriẜ. ſuꝑ math̓. Non autē iniuſte.nam et qui in pͥma parte ſeculi natꝰ eſt. et nō anipliꝰ vixit ꝙͣ ſtatutū tempꝰ vite ⁊ quid illi nocuit ſi poſt illius exitum mundus ſtetit ⁊ qui circa finem naſcuntur non minꝰ viuent ꝙͣ dies qui numērati ſunt eis. et quid illis ꝓdeſt ad compendiumlaboris ſi cito mundꝰ finit̉ compenſū vite ſue compleant ante mundū. Deinde non eſt in homine qn̄naſcit̉ pͥus aut poſtea. ſed pt̄atis diuine. Nec illequidem ſibi pͥorē debet locum defēdere qui priꝰnatus eſt. nec ille contemptibilior debet eſſe quipoſtea. Sequit̉. Et accipiētes murmurauerūt aduerſus pr̄emfamilias dicentes. Si autē verū eſtquod diximꝰ. quia pͥmi et poſteriores tempꝰ ſuūvixerūt ⁊ non ampliꝰ. neqꝫ minꝰ ⁊ vnnicuiqꝫ morsſua eſt cōſummatīo ip̄iꝰ qͥd eſt quod dicunt. Portauimꝰ pondus diei et eſtus. quia ſcꝫ. magna ē nōbis virtus ad faciendā iuſticiā cognoſcere propo

eſſe finemmundi. Vnde et xp̄s nos armās dicebatAppropinquabit regnū celoꝝ. Illis aūt infirmatio erat ſcire mūdi ſpatia eſſe longinqua. Quāuisergo non per om̄e ſeculū vixerint tamē cotiꝰ ſcl̓gͣuamina ꝑ̄tuliſſe vident̉ Aut pōdꝰ tociꝰ diei dic̄oneroſa legis mādata. Eſtum aūt vrentē erroristemptatōeꝫ quā cōflabāt ſpiritus maligni ī eosad emulatione gentiū eos irritantes a quibꝰ oībꝰgentiles liberi extiterūt xp̄o credētes. et ꝑ cōpēdium gr̄e ad plenum ſaluati. Greg̓. Vel pōdusdiei et eſtus ferre eſt per lōgioris vite temporacarnis ſue calore fatigari Sed poteſt queri quōmurmurare dicti ſunt. qui ad regnū vocant̉. Celoꝝ etm̄ regnū nullus qui murmurat accipit. nullus qͥ accipit murmurare poteſt Chriẜ. in om.Non autem oportet ea que in parabolis ſūt ſcd̓mtotum qd̓ dicit̉ inueſtigare. ſed intentōneꝫ ꝓpterquam cōpoſita eſt intelligere. ⁊ nihil vltra ſcrutari. Non ergo inducit hͦ vt on̄dat aliqͦs eſſe inuidia morſos. ſed vt oſtendat hos tanto potitos eſſe honore ꝙ et inuidiā alijs poterāt gn̓are GreVel quia antiqui parres vſqꝫ ad aduentū dominiquātunlibet iuſte vixerāt. ducti ad regnū nō ſūteoꝝ hoc ip̄m murmuraſſe. Nos autē qui ad vndecimaꝫ venimꝰ poſt labore nō murmuramꝰ. qꝛ poſtmediator is aduentuꝫ in hoc mundo venientes adregnū ducim̄ mox. vt de corꝑe eximꝰ. Glo. Velomnis retro vocatio gentilibꝰ inuidet ⁊ in euangelij torquet̉ gracia Hila. Et ſecundū inſolentiam populi iam ſub moyſe cōtumacis hoc murmuroperantiū eſt. Sequitur. At ille rn̄dens vni eoꝝdixit. Amice non facio tibi iniuriā. Remi. Perhunc vniū poſſunt intelligi om̄es qui ex iudeis crediderūt quos amicos ꝓpter fidem noīat. Chriẜſuꝑ math̓. Nō aūt dolebāt qͣſi defraudatī de mercede ſua. ſed quia illi ampliꝰ ꝙͣ merebant̉ acceꝑant. Sic em̄ dolēt inuidi quādo alteri aliquid additur quaſi eis ſubſtrahat. Ex quo patꝫ ꝙ ex vana gloria naſcit̉ inuidia. Ideo em̄ doleꝫ eſſe ſecūdus. quia deſiderat eſſe pͥor. et ideo inuidie motūremouet dicens. Nōne ex denario cōueniſti mecuꝫHiero. denariꝰ figurā regis habet. Recepiſtiergo mercedē quā tibi ꝓmiſerā. hoc eſt ymaginēet ſimilitudinē meā quid queris ampliꝰ. Et nō tāip̄e plꝰ acciꝑe ꝙͣ aliū nihil accciꝑe deſideras Tolle quod tuum eſt et vade. Remi i. recipe mercedem tuā et vade in gloriā. Volo autē et huic nouiſſimo. id eſt gentili populo dare. ẜm meritū. ſic̄et tibi. Orig. forſitā autē ade dicit. Amice nonfacio tibi iniuriā. nōne ex denario cōueniſti mecūtolle quod tuū eſt et vade. Tuū eſt ſalus quod ēdenariꝰ. Volo aūt et huic nouiſſimo dare. ſicut ettibi. Nō incredibiliter poteſt quis arbitrari hūcnouiſſimū eſſe apl̓um paulū. qui vna hora oꝑatꝰeſt. Et ſimiliter om̄es qui ante eū fuerūt. Augͥde ſancta religiōe. quia vero ip̄a vita eterna pariter erit om̄ibꝰ ſanctis equalis denariꝰ om̄ibꝰ eſtattributꝰ. qui eſt omniū merces. quia vero ī ip̄avitā eterna diſtincte fulgebūt lumina meritoꝝ.multe māſiones ſūt apud pr̄em. ac in denario quidē nō impari noviuꝫ aliꝰ alio ꝓlixiꝰ. In multis at̄māſionibꝰ honorat̉ alius alio clariꝰ. Greg̓. Et