MAT.HGVS.

īmus eicere illū Dicitillis ih̓us. ꝓpter incredulitatē veſtrā. Amēquippe dico vobis. ſihabueritis fidē. ſicutgranuꝫ ſynapis dicetis monti huic. tranſihinc. et traſibit. Hocautē genꝰ non eijcit̉.niſi ꝑ oracōꝫ ⁊ ieiuniū

Tunc acceſſer̄t diſcipuli eius ad iheſuꝫſecreto. et dixerunt.Quare nos non potū

vobiſcū. vſqꝫ quo paciar vos. Per hoc at̄ ꝙ dicitvſqꝫ quo ero vobiſcum. oſtendit deſiderata ab eoeſſe mortem et cōcupiſcibilē receſſum. Remig̓.Sciendum qͦꝫ quia dn̄s non tātū tunc ceperat pati improbitatem iudeoꝝ. ſed a lōgo priꝰ temꝑeEt ideo hic dicit. vſqꝫ quo paciar vos. ac ſi dicatquia longo temꝑe cepi pati veſtras improbitates. ideo indigni eſtis mea pn̄cia. Ori. Vel qm̄non potuerant eum ſanare diſcipuli Quaſi adhucmodice fidei cōſtituti. ꝓpter ea dixit. o generacioincredula et ꝙ ait peruerſa. oſtendit quoniam exꝑuerſitate malicia eſt introducta extra naturam.puto autem ꝙ ꝓpter ꝑuerſitatē tociꝰ humani generis. quaſi grauatꝰ malicia eoꝝ. dixit vſqꝫ quoero vobiſcū Hiero. Non autem credendū eſt ꝙtedio ſuꝑatꝰ ſit. et manſuetꝰ. ac mitis in verbafuroris eruperit. Sed ꝙ in ſimilitudinē medici ſiegrotum videat. cōtra ſua p̄cepta ſe gerere. dicat vſqꝫquo aſcēdam in domū tuam. vſqꝫ quo artis ꝑdam induſtriā. me aliud iubente ⁊ te aliud ꝑpetrāte. ꝙ autē non ſit iratꝰ homini. ſed vitio acper vnum hominem iudeos arguat infidelitatis.pat et ex hoc ꝙ infert. Afferte eum hūc ad me.Chriẜ. Poſtꝙͣ .n. diſcipl̓os excuſauerat. ducitpatrem pueri ad ſpem benignā credendi. ꝙ ab hͦmalo eripiet̉. ⁊ vt inducat̉ pater ad fidem futurimiraculi videns demonem tumultū pati. ex hoc ſolum ꝙ vocabat̉. increpauit eum. Vnde ſequit̉ Ctincrepauit eum ih̓us. Non ille qui paciebat̉. ſꝫ demon increpat̉. Remi. In quo facto reliquit exemplum p̄dicatoribus. vt vitia ꝑſequant̉. hominesvero ſubleuēt. Hiero. Siue increpauit pueruꝫquia ꝓpter peccata ſua a demone fuerat oppreſſusSequitur. et Exijt ab eo demoniū et curatꝰ ē puer ex illa hora. Raba. quia nulla remanet ibi infirmitas. vbi omnipotens ſaluteꝫ p̄ſtat poteſtasHiero. Mihi autem videt̉ iuxta tropologiā lunaticꝰ eſſe. qui per horaꝝ mnomēta mutat. advicia. et nunc quidē in igne fert̉ quo adulterāciūcorda ſuccenſa ſunt. nunc in aquas. ſcꝫ voluptatūvel cupiditatū. que non valent extinguere caritatem Augꝰ de queſti. euang. Vel ignis ad iramꝑtinet. eo ꝙ alta petat. aqua ad voluptates carnis Orige. De incōſtancia aūt peccatoris dicit̉Stultus vt luna mutat̉. Et eſt videre in talibusimpetus quoſdam quaſi opeꝝ bonoꝝ ſubrepereAliquādo autē quaſi quedā abrepcōe ſpiritus. apaſſionibus cōp̄hendunt̉. et cadūt a ſtatu bono.quo ſtare putabant̉. fforſitan ergo angelꝰ. qͥ ſortitꝰ eſt huiꝰ lunatici cuſtodiam pater huiꝰ appellatur. dep̄cans. quaſi ꝓ filio medicū animaꝝ. vtliberet eū qui non poteſt ſanari a paſſione ꝑ verbum humile diſcipuloꝝ xp̄i. quia non recipit eorum admonicione veld̓ ſurdus. Et ideo opꝰ ē xp̄iẜmo. vt iā de cetero ſine racione non agat.Chriẜ. Acceꝑantdiſcipuli a dn̄o poteſtate ſpirituū immūdoꝝ. Et quia oblatum demomacū caranon potuerat. videtur ꝙ in dubitacōeꝫ

deuenerint. ne fortegraciaꝫ que erat eistradita. ꝑdidiſſet. ⁊ideo dicit. Tunc acceſſerunt ad iheſumdiſcipuli eius ſecretoet dixerunt. qͣre nosnon potuimus eicereillū. Interrogāt qͥdem ſingulariter nōꝓpter verecundiā. ſꝫqꝛ de infabili ⁊ mag̓na re erant̉ euꝫ interrogaturi. ſequitur.Dixit illis ih̓s. ꝓpter incredulitatē veſtrā HilaCrediderāt quidem apoſtoli. nōdum tamē erantꝑfecte fidei. Nam dn̄o in mō te demorāte. et ipſiscum turbis reſidentibꝰ quidā tēpor eoꝝ fide retardauerat. Chriẜ. Vnde manifeſtū eſt hinc.quoniam et diſcipuli in fine defirmati ſunt. ſꝫ nonomnes. Colūne em̄ ille non aderāt. ſcꝫ. petrꝰ. iacobꝰ et iohānes. Hiero. Hoc eſt autē. quod inalio loco dn̄s dicit. Quecūqꝫ in nomine meo petieritis. credentes accipietis. Ergo quociēs non aceipimꝰ. non p̄ſtantis eſt. impoſſibilitas. ſed poſcenciū culpa Chriẜ. Scienduꝫ tn̄. ꝙ ſicut multoctens accedentis fides acciꝑe ſufficit affectum.miraculi. ita multociens facienciū miracl̓a ſufficitvirtꝰ eciā non credentibꝰ illls. Etenim qui circacornelium ex ꝓpria fide allexerūt graciā ſpirituſſancti. Ille autē mortuꝰ. qui ꝓiectꝰ eſt in ſepulchrum heliſei ſola ꝟtute corꝑis ſācti reſuſcitatuseſt. cōtigit autē ⁊ tunc diſcipl̓os infirmari in fideimꝑfectiꝰ .n. diſpoſiti erat ante crucem. et ideo fidem dicit hic eſſe cauſam ſignoꝝ. Vnde ſubdit̉.Amen quippe dico vobis. Si habueritis fidem ſicut granū ſinapis. dicētis moti huic. trāſi hinc ⁊trāſibit. Hiero. Putāt aliqui fidem grano ſinapis comꝑatam paruā dici. cum tn̄ apoſtolꝰ dicatEt ſi habuero tantā fidem. vt montes trāſferamMagna eſt ergo fides que grano ſinapis comꝑatur Greg̓. x. mora. Granum quippe ſinapis. niſiteratur. nequaꝙͣ virtꝰ eiꝰ agnoſcit̉. ſic ſi virumſanctuꝫ tritura ꝑſecucōis opprimat mox in feruorem ꝟtutis vertit̉. quicquid in illo antea deſpicabile infirmūqꝫ videbat. Orige. Vel ideo oīsfides grano ſinapis cōꝑatur. quoniā cōteminturquidem fides ab hominibꝰ. et modicū aliquid. etvile apparet. Cum vero ꝯſecutū fuerit. huiuſmōiſemen bonā animā quaſi terram fit arbor magna.Sic autem magna eſt p̄dicta lunatici infirmitas.et fortis ad curādum inter om̄ia mala vt mōti aſſimiletur. nec expellat̉. niſi ꝑ omnē fidem eiꝰ qͥ paſſiones huiuſmodi ſanare voluerit. Chri. Vndeet de trāſlacione moncium mencionē facit. Et vltꝓcedit dicens. Et nihil impoſſibile erit vobis.Raba. Sic enim fides mentem noſtram capaceꝫdonis celeſtibꝰ facit. vt quecunqꝫ volumꝰ. facilime a fideli dn̄o impetrare poſſumꝰ Chri. Si at̄dixeris. vbi apl̓i montes tranſtulerint. illud dicaꝫquia multa maiora fecerūt mortuos plurimos ſuſcitantes. Dicuntur auteꝫ poſt apoſtolos ſancti