qui credentes ſe aliqͥd eſſe cū nichilſint / abhominabiles criminū moculas ſine fructibꝰ penitētie paucis locrimis eſtimant abluiſſe. Vera ſiqͥtem penitentio non in lacrimis mōmētaneis cūt horaria cōpunctioneaſiſtit. Nulla eciam affectio pici meritoria eſt ad ſalutem niſi ex xp̄i dilectionē ꝓredat. Sepe in tragedijs⁊ alijs carnunibꝰ poetarum in ioculatoꝝ cātilenis deſcribitur aliquisdir prudens decorus fortis amabilis et ꝑ omnia gracioſus Recitōtureciā preſſure vel iniuris eidē erudelit̓irrogate ſicut de arturo ⁊ ganganoet triſtāno. fabuloſa quedā referunthyſtriones. quoꝝ auditu ꝯcuaūturad cōpaſſionem audientiū corda/ etuſqꝫ ad lacrimas ꝯpuguntur. Quiergo de fabule recitatione ad mīamꝯmoueris. ſi de dn̄o aliquid piumlegi audias. qd̓ extorqueat tibi locrimā. nunquid ꝓpter hoc de dei dilectione potes dictate ſentētiā? Quicōpatris deo. cōpatris et arturo.Ideoqꝫ vtraſqꝫ lacrimas. pariter ꝑdis ſi non diligis deū ſi de fontibꝰſaluatoris ſpē .ſ. fide et caritate. deuotionis et penitētie lacrimas noneffundis. Sane mirabili deus artificio miſcricordie/ ſalutem noſtrāoperatur ineffabiliter. Ipſe ſapientia illuminans/ ipſe iuſticia terrēs.ipſe caritas blande inuitans. velut ſi aliquem melle dulcedinis inexpertum. velles ad appetitum mellis allicere. et ideo eius ori mellisguttulam inſtillares. Ita ſaluatorcarnalibus immerſos illecebrio.quos nec predicatio. nec diſtrictiiudicij timor/ conuertit ab iniquitatibus ſuis/ quodam rore miſericordie. quodam guſtu ſue dulcedinis.ad ſalutem vocat. donec ei iugumſuauiſſimū ſue ſeruitutis imponat.Iicet enim poſt illius ſuauitatis experientiam. homo ille ad vanitatesſeculi reuertatur cooperante tn̄ gradei/ ille in ſe reuerſus in ſeipſo confunditur ſemetipſum odio habet.quid oblata ſibi dei gracio. tocienseſt abuſus Hinc de artiorē regitatvita / motꝰ refrenat illicitos ⁊ affectat ſibi legem tante neceſſitatis imponere. vt cum habeat velle in peccando nō habeat tamē poſſe in talibꝰ / corum ſanctitas fructꝰ eſt lacrimarū. Ad hoc ſiquidē date ſunt ethoc ꝑ illas oꝑabat̉ altiſſimꝰ Si gper eas īpletū eſt. ꝓpter quod doteſunt vt quid neceſſarie de cetero ſobrie et pie et iuſte viuentibꝰ erūt:Vides profecto ꝙͣ gratū deo ſit ſacrificiū lacrimatū/ et pro oībus delictis ſufficiens holocauſtum? Sedquibꝰ? Cōfitētibꝰ. penitētibꝰ. nōreuertentibꝰ ad vomitum ſꝫ in ſpūhumilitatis et in aīo ꝯtrito fugiētibꝰ ad pia viſcera ih̓u et ꝯtinuātibꝰdignos penitentie fructꝰ. Sic invigilijs/ ieiunijs diſciplinis. mortificatio carius aſſūpta in omnibusmenbris cum lacrimarum profuſione ſe offerat. vt holorauſtum cordis deuotiſſimorum affectuum.ſuauitatē pingueſcens. coramſummo ſacerdote de qra ſpiritusinterioris. odorem ſuauitatis effundat. Expedit eio. qui conuertuntur ad cor. beſtiales ſenſuum