intimetis. vt de morte doleā. I michi cōdoleant cōſanguinei pariter ⁊amici velut humana cōditio exigitet requirit. et de vita valeam moreſolito exultare. et qui de tali relationē triſtāt̉ in cōgaudeāt ſicut ſelētad ipſam Rnjjſio ꝯſolatorioOm amare mortis imperiumnullꝰ hoſpes pn̄tis vite voleat tuitare. et homo ſit corruptibil̓et mortalis. debetis ſi plaret vr̄amtriſticiam moderari. quam concepiſtis in veſtra mente de veſtri fratrisobitu nicolai. deus enim nolens ipſum in hoc ſeculo pn̄tis vite corruptionibꝰ vlteriꝰ agitari reuocauit eūdem ad eius nonuni confitendumPreterea cum eccleſiaſticā et diuīoſumpſerit ſacramenta. ꝑiuit in dn̄oNā beati mortui qui in domino moriūtur. Quore amicicie veſtre duxipn̄tibus cōſulendum. quatenꝰ attēdentes dcm̄ propheticum. Cōſtituiſti terminos eius qui preteriri nōpoterūt ꝙ frat̓ veſter terminū mortis nō potuit preterite. reſtro dolorifinem imponere debeatis. ne qd̓ odn̄o factum eſt videamī reprobare¶ Cōſolatoria ſuper morte¶EEpl̓a Cxci.Roprio filio ſuo dominꝰ nō pepercit. Ne ius cauſe cōis glotia et humana naturā exceptionehaberet q̄ a mortalitate prime corruptionis egreſſa moriendi neceſſitatem incurrit. et ideo nature debitu reddere licet. ⁊ decet quia ſcriptum eſt. fili ſuper mortuū produclacrimas. ſed veſtre non debēt a ſaluatoris lacrims diſcrepare. ſi eſtisſaluatoris amiti. qͥ non ꝓ morte lozari ſed pro ipſiꝰ reuocatione ad miſerias tꝑales planxiſſe dicit̉ ⁊ luxiſſe Qui enim vltra debitū naturāimpugnat. nō naturam. ſid natureīpugnat auctorē. nec eſt tutum illiinferre iniuria. qui nemī nouit īferre eam. Videte igitur et caucte. neſuperno affcū et poſtmodum perituro cedat eternꝰ et ſalutaris affectꝰIdeoqꝫ ſinceritatem veſtrā monemꝰet hortamur attente quobenus obreuerētiani dei et veſtram. omnē triſticiam deponentes. gaudeatis in illo qui celeſtis profūditate conſilij.diſponit et ordinat. vocat et reuocat. ſubiectas ſue prudentie crecturas qui affectibꝰ paternis et patriis. filios corrigit. et ad vitum diſponit eternam. attentiꝰ prouiſuri.et in ſacramentoꝝ ſuffragijs. alijſqꝫ operibus pictatis. quod perirenō poteſt ⁊ eternū eſt in fine viuēsVn ſancti viri iob cōſolationē memorie cōmendantes poſt rerum ⁊ filioꝝ amiſſionē dicentis. dominꝰ dedit dominꝰ abſtulit. ſicut dominoplocuit ita factum eſt. Sit nomendn̄i benedictum¶ Conſolatio ſuper morte¶Epiſo Cxcui¶ Ater ceteros flebiles huāneaditiōis defectꝰ. īcertꝰ ⁊ lobilis ſtatꝰ hominis a mortalibus eſtpotiſſime deplorādus in quo dumquiſqꝫ de conccptu matrum vteriꝓcedit ad partum ꝙ ad lucem ex9 6