philoſopho erudelitatē fati equalitas ꝯſolatur / merore depoſito qͥ talem ⁊ tantū dilexiſtis auctorē cuiꝰobſeqͥa ꝯcueratis orātes ꝓ illo doctore mi abili qꝛ mane vſqꝫ ad veſperam dlamauit / ſicut pullꝰ yrundinus I meditatus eſt vt colūba. ponēdo aīam ꝓ ſcolarib. docendo deſijt et docuit deſinēdo.¶ Plāctꝰ ſuꝑ mote ꝓfeſſoris iurꝭ¶ Epl̓a C. xxiij.Vuis quilis ꝑfeſſoribus vniuerſis. p. Salutē ⁊ attēderevltimū ante primū. ¶ Amaritudoamariſſima. et materia concreta doloribꝫ humanis nouiter mētibꝰ cōcurrerūt Nā vnicꝰ et ſingularis hōin quo velut in ſuo ꝓprio leges cōue iecāt ⁊ viuebāt. eloquētie tubacōſilij plenitudo/ vox ppl̓i̓. ad finemet in fine optimꝰ ꝑſuaſor / oībus excellentiſſimꝰ iacobꝰ de regione iha̓xp̄i vitalē ſpm̄ regnauit ⁊ attrieꝰeſt ni mū tepēte gloria vultꝰ eiusIn cuiꝰ occaſu non ſolū lūbardia ſole priuata ſuo Verūcciā maximaꝑs viuentiū/ continius lacrimis ingemiſcit / ⁊ doloris gladius muliorū viſcera ꝑforauit. nec īmerito. cūipſe dn̄s legifer ⁊ ſup̄mꝰ de p̄ſcriatis iuris ꝓpicibꝰ. ſenſus īformaretīformes. ⁊ adhuc viuēs nō deſiuitinformare. qͥ licꝫ vt hō deſierit/ nōtn̄ deſinit vt magiſter. qꝛ mortuip̄ē doret. ꝙͣtū ſit appellatio mortisdiffuilis/ vrolēta qꝛ reſiſtētia nullaeccīa. qꝛ ex modo neceſſitatis oēmſuꝑat ſilogiſmū. exceptioēs nō recipit/ dilatioēs aliquas nō attēdit.Verum qꝛ mirabilis ē iſta regulamortalium. nūqͣ fallitur/ et omnesfallit fallocia videlicet veridicā q̄in crrdētia nō habet̉ Ipſa quidē eſtletige nebulo. triſticie genitrix/ dilatatio lacrimaꝝ. vnuiuerſe carnusexterminiū. ⁊ ſingulariū deſtructiua Ideoqꝫ viri prudētes in doctoremortuo prudēter addiſcite quicqͥdpoſſit ⁊ ꝙͣtum fortior exterminantāgeli. et diligēter attēdite ꝙ legūfacdio mortis īꝑio nō reſiſtit.¶ De eo qui creditur mortuus.¶ Eula C. xru.Ittu rec horribilis et amaraac mea peruertēs gaudio inmerorem. nuper meis auribꝰ ionperuenit ꝙ inogiſter nycolaus vnicus frater mneus qui crat ſpes vite inte. refugiū et tutela/ morte carnis vitā finiuit/ ad quā vlteriꝰ nōredibit. De quo tanto ſūt mea diſcera conturbata. ac tepletus ſum doloribus infinitis. ꝙ a planta pedispſqꝫ ad verticem capitis/ nō eſt mebrum quod non ſit poſitum in dolore Et merito quoniomi ipſum ſineſpe recuperatioīs amiſi qui fuit ocde oſſibꝰ meis et caro de carne mea. ac bona que habeo ipſo mediante percepi. net non ⁊ in futuro ſperabam conſequi meliora. verumptamen quia hoc adme non aliundeniſi fama referente peruenit. de vita dubito. nec de morte conſto firmiſſima ratione Veſtram igitur amiciciam duxi preſentibus rogitōdum quatenus ſiue verum ſit vel cōtrarium rationi/ michi veſtris lr̄s
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten