fructꝰ nō facit. ſn̄iani exciſionis expectat Tibi aūt tanꝙͣ inutili arbori īminent ſecuris ⁊ ignis. Sꝫ ſi tetranſplantaueris ſuꝑ aquas refectionis. id ē ſtudiū ſaicre lcōnis floreb̓ī atrijs domꝰ dn̄i. fructūqꝫ fōet deſiderabilem Imanentem. Btūs virdicit quidā qui in lege dn̄i meditat̉die ac nocte fructu ſuū dabit in tēꝑeſuo. fructꝰ at ſpūales teſte qpl̓o ſūtcaritas. pax/ paciētia/ lōganimitas⁊cͣ Et quē nūc habes fructū ī hijs īquibus nūc crubeſceres ⁊ doleres. ſitheologice ſuau tatꝭ delicias deguſtaſſes? Exi quē ſe de feditate porcotū vt paſcaris in delicijs domꝰ dei.Mēſa cnī ſacre ſcripture cōcra om̄sſpūales neqͥcias tibi ꝑata eſt Ideomēſa tabarnaculi ad qqͥlonē poſitomemorat̉. ꝓptereq̄ ſcriptū eſt/ ꝑaſtiin cōſpcū meo menſā adu̓ſꝰ cos quitribulāt me. Porro illa tuarū dlauſula lrarū grauiter me turbauit. uiqua ẜmonē cuāgelicū vocas durū.inſipidū/ infātilē Singul̓ tribꝰ ſb̓paucitate ꝟboꝝ rndeo/ nō eſt durꝰẜmo dn̄i. ſꝫ tu duxꝰ es. terrenꝰ hō.carnalis oīalis/ terrenꝰ ⁊ carnalisI aīalis cecus eſt. Aīalis hō iudicio apl̓i nō ꝑcipit ea que ſūt ſpūs deiquia ſtulticia eſt ei/ ⁊ non p̄t intelligere. Cū dn̄s loqueret̉ de ſacramēto corporis ⁊ ſanguinis ſui. quidātetro abierūt apoſtatantes ⁊ dicentes/ durꝰ eſt hic ſermo Dum ſermonem dn̄i durum vocas. iſtoꝝ apoſtaſie. deformiter te conformas Adamas et iacinctꝰ ⁊ cetere gemme. lapides quidem duri ſunt. ſed ruchilonuinus precioſi Non domini ſermoſed tu potiꝰ durus es. qui terrā eneam ⁊ celum ferreū/ iuxta ꝓphete ꝟbū id eſt duriciem ratiōis ⁊ intelligētie. itatꝰ dn̄s immiſiſſe videtur.In eo aūt ꝙ verbū euāgelij inſipidu vocas. multū diſtas ab eo qui dicit. Ꝙͣ dulciā faucibꝰ meis eloquiatua/ ſuꝑ mel ori meo. Deſiderabilia ſuꝑ aurū ⁊ lapidē precioſum multum et dulciora ſuper mel et fauū.Infantilia vero ⁊ ſimplicio verba veritatis non inficior/ nam ſemꝑ anūca eſt veritati ſimplicitas/ hic eſt vomer ciratorius ſaugar/ in quo quingentos p̄hiliſteos occidit/ hec ſuntſaliue defluentes per barbam dauidQuod enim ſtultiꝰ eſt deo/ ſapientius eſt hominibꝰ/ verbum cūt apl̓ieſt. Si vis eſſe ſapiens in hoc ſcl̓ofias ſtultus vt ſis ſapiens Nam ꝑſtulticiam p̄dicationis oꝑatꝰ eſt dominꝰ ſalutē in medio terre Renouote igitur ſpū mētis tue/ vt ſicut portaſti ymagine terreni hoīs/ portesymoginem celeſtis. Omitte penitꝰcantus inutiles ⁊ auiles fabulas/⁊ venias p̄ueriles Illud michi maxīme ꝟtitur in ſtuporem/ vn̄ tibi māteris cātādi poſſit erūꝑe. que int̓ āxietates īnumneras video ꝯſtitutū. ſagitte domini in te ſunt. quarum indignatio ebibit ſpiritum tuū Quomō ergo potes vacare iocoſis; Cuius ſpiritum totum occupat vis doloris? Tempus ridendi/ et tempꝰplangendi. A corde tuo non debuerat excidiſſe. ploga illa tam crudēlis ⁊ recens mors iohannis primogeniti fratris tui. Maioris tn̄ doloris memoriā refricat mors gerardi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten