Druckschrift 
Epistolae
Einzelbild herunterladen
 

ſapiēs qui dicebat Hāc exqͣſiui a iuuētude mea. hāc michi aſſūpſi in ſpōſā / amator fcūs ſū forme illiꝰ Sane p̄cipit dn̄s ī lege moyſi ppl̓o̓ iſtl̓ne qͥs de genere chanaan ſibi ducatvxorē Propterea dicebat mr̄ icicob.Tedet me diue̓ ꝓpter filias heth.Si acceperit filius ineus vxoremde ſtirpe chanaan. nolo viuere EgoI ſi non materna. fraternā ſaltē dico affectione/ quia tedet animā meam vite mee/ niſi tempeſtiuiꝰ ob iſta deſtiteris vanitate. Porro omnia ſcribis mirabili artificio exquiſit ſſima ſn̄iarum. ꝟborūqꝫ venuſtate cōponus. Sed dēpnait apoſtolus ea que ſūt rōnem quidē habētia ſapientie ſecundū doctrinas honunū ſi non edificant ad ſalutem.Illud nobile īgeniū fratris meigiſtri woilhelmū vienneij/ qn̄qꝫ in ſcribenoīs comedijs tragedijs. quada occupatiōe ſeruili degenerās. ſalutaribꝰ monitꝭ/ ab illa ꝑemptoriavaritate retraxi. qui in breui premines ī exerticio doctrine celeſtis. fructuoſa p̄dicationis inſtātia. ꝑditi iacturam tꝑis pleniſſime reſtaurauit.Recedunt itaqꝫ vetera de ore tuo. qꝛdeus ſcīarum dn̄s eſt/ ip̄i p̄parantur cogitationes. Ipe nouit cogitationes tuas. qm̄ vane ſunt Illi quoruimitator eſſe cōtendis. rognoiuſſent deū non ſicut deū glorificauerunt/ ſꝫ eucnuerūit uni cogitationibꝰ ſuis/ et obſcuratū eſt īſipiens coreoꝝ / dicentes cnī ſe eſſe ſapientes.ſtulti facti ſunt. Porro ſapientio deiiuſtificata ē a filijs ſuis. reprobantibus ſapientiā huiꝰ mūdi. filij autēhuiꝰ ſeculi prudētiores ſunt/ filijs lucis in generatione ſua. reputantesſtulticiā prudentiā predicationis.quā deus diſpoſuit ſaluos facere credentes. Sapientiā huiꝰ mūdi queīimica eſt deo. eſt mors aīarumſapientio dei ſimul habe̓ poterꝭ.duobꝰ vijs ingredi. aut duobꝰ dn̄isſeruire potes. palliū quidē breueeſt. duos oꝑire non p̄t Vſqꝫ quo igitur claudicas in duois ꝑtes? Vnump̄cor. vt ſicut exhibuiſti eor linguātuam. ſeruire īmūdicie et iniquitatiad iniquitatē. ita et nūc eadembra exhibeas ſeruire iuſticie in ſanctificationē. hora tibi ſexta eſt. quae̓ſtas tota die orioſus cum ad oꝑan dn̄s te inuitet. Verbū ſapientiē. Quicqͥd p̄t manꝰ tuā inſtāt̓ oꝑore. qꝛ neqꝫ ratio neqꝫ ſcīa neqꝫ ꝯſiliū ē apud īferos tu ꝓperas Erit īꝓximo ſabb̓m. qn̄ erit tibi licitūcollige̓ gomor. alias oꝑari In ſtudio labore ꝑdito ſubtiliter qͥdē. ſꝫīutiliter te exerces. vtinā dei obſeqͥoīpēdiſſes. qd̓ in capturā huani fauorꝭ gre laboraſti Paulꝰ ſe nichil ſcire arbitratꝰ. p̄ter xp̄ꝫ ih̓ꝫ hūc crucifixū dicebat. Siue mēte excedimꝰdeo. ſiue ſobrij ſumꝰ vob̓ Om̄e ſtudiū ſuū deo attribuit ī cꝰ obſeqͥū / oēmītellectū ſuū. captiuare deſijt Ettu qͥdē venerāde pr̄ vel inagr̄.bꝰ cortaneis tuis ſeculat̓ ſcīs hactenꝰ floruiſti Sꝫ hodie ī ꝓuerbiū ppl̓i ī obprobriū tuū bſꝰ ē ẜmo ꝓph̓e dicit An̄ meſſē totꝰ effloruit. iutiles groſſogimatura ꝓfectio germinauit Sone non ſolū arbor que molos fructus facit. ſed illa que bonos