xxxixIohanū. xj. Chriſto flente ſuper lazaꝝ iudeī dixerūt. ecce quōamauit eum. Sic etiam mulieres xp̄m lamentaſſe legunt̉ paſſū⁊ n̄ repertum. Ex mortis dānificatione. qꝛ ſcilicꝫ viui bono cōiquodāmō priuati ſunt morte talis qui vtil̓ fuit rei publice/ aut alteri cauſe. Sic lugebāt iſrahelite iudam. jº. mach. ix. Quō cecidit fortis qui ſaluuꝫ fecit iſrl̓ ꝙͣuis autem interdum nō poſſumꝰcontinere nos quin contriſtemur. quia ea que nobis ſunt a natura vitare non poſſumus. tn̄ in poteſtate nr̄a eſt quo ad liberū ar-bitrium cū grā temꝑare. ⁊ moderare triſticiā. Ideo prime adtheſſal̓. iiijº ayt aplūs. Non contriſtemini/ ſupple ſuper mortu-is inconſolabiliter/ ſicut ceteri ſciꝫ pagani qui ſpem non habentfuture reſurrectionis. Qui igitur nimium contriſtantur/ corpſenſuſqꝫ deſtruunt. animam propriam ledunt/ vnum ſcādalizat-⁊ mortuum ſuffragijs priuant. De hoc ponit exemplum thoāsbrabantinus liº. de apibus. Auia enim eiuſdem auctoris primogenitum habuit adultum valde probum. quo mortuo inconſo-labiliter fleuit mater. Cui apparuerunt poſtmodum iuuenesplurimi in via letiſſime gradientes. jnter quos ſuuꝫ non vidensfilium flere iterum cepit. ⁊ tandem poſt alios lento greſſu viditeum in toga/ magnum pondus aque portantem. Et ſciſcitantematre quid ipſa vellet? Reſpondit. Aqua ſunt lacrime quas ꝓme inaniter fudiſti. et me tarde liberari procuras. Conuerte iſta in euchariſtie ſacrificium ⁊ elemoſinam/ ⁊ liberabor. Et id̓ocauendum eſt a nimia triſticia. Unde etiam ecclāſtici xxxviij?dicitur. Ne dederis in triſticiam cor tuuꝫ. ſcilicet nimiam. Sꝫrepelle eam a te. Neqꝫ enim eſt conuerſio. ſcilicet ad vitam/ ethuic ſcilicet mortuo nihil proderis. ⁊ teipſum peſſimabis. Etpaulo ſuperius rationem peſſimationis aſſignans dicit. Atriſ-ticia enim feſtinat mors ſcilicet corporis/ ⁊ cooperiet virtutemſcilicet animi. ⁊ triſticia cordis flectet ceruicem. Nec obſtat ꝙfilij iſrabel moyſen defunctum planxerunt xxx. diebus. Oeut.vltimo. Nam vt dicit Gracianus xxvj. q. j. Multa permitte-bantur in veteri teſtamento illis tanꝙͣ imperfectis. que tempore profectionis ſcilicet gratie eliminata ſunt/ omnia etiam in fi-guram contingebant illis. que nūc ceſſant. Vnde ⁊ chriſtus con