xxvvbi eſt tantarum iniuriarū meaꝝ fructꝰ; Ecce prectum ſanguinis mei quem dedi in redemptionem aiāꝝ veſtraꝝ/ vbi eſt ſer-uitus veſtra quam mihi pro precio ſanguinis mei dediſtis? E-go ſuper gloriam meam vos habui. cū eſſem deus apparens hō⁊ viliorem me omnibꝰ rebus veſtris feciſtis Nā oēm rem viliſ-ſimam dilexiſtis ampliꝰ ꝙͣ iuſticiam meam aut fidē hec Criſoſ¶ Teſtis ſecūdꝰ eſt cōſciā noſtra/ vbi notandum ſcd̓m thoͣm iniiijº. diſ. xliij. q. vl Oportꝫ em̄ ꝙ in om̄i iudicio teſtis ⁊ accuſatorhabeat eoꝝ noticiā que in iudicio v̓ſant̉. In illo aūt cōi iudicioomnia oꝑa hōim in iudiciū veniēt Iō oportꝫ ꝙ oīm ſuoꝝ oꝑmquiſꝫ tūc noticiā hēat. vn̄ ꝯſciē ſinguloꝝ erūt quaſi quidā libri. d̓quibꝰ in Apocal̓. d̓r. Aꝑti ſunt libri/ ⁊ aliꝰ liber aꝑtꝰ eſt/ qͥ ē libervite/ ⁊ iudicati ſūt mortui ex his q̄ ſcripta erāt in libris. ſcd̓ꝫ oꝑailloꝝ. Per libros pͥmos intelligūt ꝯſcientie ſinguloꝝ. ⁊ ꝑ aliuꝫlibrum intelligit̉ ſn̄ia iudicis/ in eiꝰ ꝓuidentia deſcripta ¶ Ter-cius teſtis erit āgelꝰ bonꝰ ⁊ p̄cipue vnicuiqꝫ ad cuſtodiā deputatus. Qual̓r ſuas inſtigationes bonas auſcultare noluit/ ſꝫ ꝑſe-ipſum dei mādata poſtpoſuit. Quō āt merita oīm aut demeri-ta ꝓpria ⁊ alioꝝ a quolibet vno intuitu videant̉? Rn̄det̉ ꝙ ſin-gula conſiderabūtur. non tamē in inſtāti/ ſꝫ tꝑe breuiſſimo/ diuina v̓tute ad hoc ad iuuante Et hoc eſt qd̓ btūs Augꝰ dicit xxº d̓ciui. dei. Ꝙ mira celeritate omnia t̓minabūt̉. nec hoc videat̉ impoſſibile. qꝛ in quolibet ꝑuo tꝑe ſunt infinita inſtātia in potētiaEt ſic qd̓ ait apl̓s i. choꝝ xv. Omnes quidē reſurgemꝰ. ſed nonomnes immutabimur. in momēto in ictu oculi/ in nouiſſiā tubaTuba iſta vt dcūm eſt ſupra ē v̓tus diuina ad reſuſcitandū. Inmomēto dicit .jͣ. temꝑe breuiſſiō ⁊ quaſi īꝑceptibili. nō āt omēsīmutabimur. jͣ. de ſtatu miſerie ad ſtatum gl̓ie. qꝛ n̄ mali/ ſꝫ bonitantū. Ꝙuis ergo diſcuſſio illa final̓ iudicij magꝭ credat̉ eſſe mētal̓ ſcd̓m btūm Augꝰ. ꝙͣ vocal̓. ſciꝫ vt repn̄tatis vniꝰ cuiuſꝫ ꝯſcīemeritis ⁊ demeritis. Quilibꝫ ex ſe videat ꝙͣ iuſte iudicādꝰ adpͥmiuꝫ vel penam veniat. tamen in predicatione ad populos qͥcōiter ſunt rudes nec intelligere valēt interiora ⁊ ſpūalia. niſi ꝑexteriora ⁊ corꝑalia per que magꝭ etiam mouent̉. Ideo magisꝯgruit p̄dicare diſcuſſionē eſſe vocalem (⁊ cū predicto ordine)