Cella xxij.¶ Uiceſima ſecūda CellaIſcipulꝰ noſtre artis edoctꝰ ſobrie qualit̓ de-nimabus poſt corꝑis egreſſum diuinitꝰ diſponat̉ de corꝑm diſpoſitione poſt anime exitum(vt congruentius mori diſcat) ꝑquiſiuit. Idcirco in xxijᵐᵐ cellam introducitur. ¶ In cuiꝰprimo latere vidit ignem vehemente: in cuiusmedio corꝑa non anime cruciabant̉ In ſcd̓o aliqua corꝑa in acre pendebat que ab auibꝰ ꝯſumebāt̉ In tercio quedā in aquaſubmergebāt̉. ⁊ a piſcibꝰ deuorabant̉ In quarto latere quedāinterra fodiebant quaſi cōi monumēto generis humani. ex quibus vermes ⁊ ſerpentes generabāt̉. Hoꝝ aſpectus ⁊ cadaue-ra longe ſtantibus ibi depictis viuis tremorem ⁊ fetorem inge-rebant. ¶ His viſis inquit magiſter diſcipulo. Ex hac picturahabes omnes mortuos ⁊ morituros (niſi ſpāliſſime priuilegia-tos) in vno monumēto a quatuor elementis ſepultos. psͣª Se-pulchra eoꝝ domꝰ illoꝝ in eternū. Et johānis vjº. Omnes quiin monumctis ſunt audient vocem filij dei ¶ In hōis enim corporis formatione quatuor elemēta ꝯcurrūt. ⁊ oportꝫ vt p̄ſertimin aliqd̓ eoꝝ iterū ꝯuertat̉ Primū latus Quo ad primū latꝰ inſpeciali plures igne ſepeliuntᶻ/ qꝛ plures cremantur. Filij enimiſrl̓ immolabāt filios ⁊ filias .ſ. tranſferētes eos ꝑ ignem Ut qͣrti regum habet̉ in certis capl̓is: putantes eos ad deos tranſſa-tos Poteſt iſta crematio intelligi aut in vita aut poſt mortemIn vita: qꝛ ignis habens vim purgatiām putabat eos homīēspurgare a vicijs ſpūalibus/ ſicut aurum purificat̉ igne/ hinc eſtſcd̓m nycholaum de lyra ꝙ adhuc hodie extranei volentes accedere imꝑatorem tartaroꝝ habent tranſire cā purgationis interduos ignes Poſt mortem enim magnoꝝ corꝑa antiquitꝰ cre-mabant̉. vt meliꝰ purificarent̉. At dicit tullius de cathone in d̓ſenec. Numeri xvjº. Si cōſueta morte interierint nō me miſitdn̄s. Confeſtim ergo vt ceſſauit loqui/ dirupta eſt terra ſub pedibus eoꝝ. ⁊ aperiēs os ſuum deuorauit eos Sequit̉ Sꝫ ⁊ ig-nis egreſſus a domino interfecit ducētos quinquaginta vir osqui offerebant incenſum Inſuper ignis deuorauit duos quin