Cellaa fantaſmatibus/ neceſſe eſt ꝙ abſtrahatur a ſenſibus. Intellectus autem hominis neceſſe eſt ꝙ abſtrahatur a fantaſmatibꝰad hoc vt videat dei eſſentiā dum eſt in via. Non enim per aliquod fantaſma poteſt dei eſſentia videri/ quinymmo nec per aliquam ſpeciē intelligibilē creatā qꝛ eſſentia dei in infinituꝫ exce-dit non ſolum omnia corpora quorū ſunt fantaſmata ſed ⁊ oēmintelligibilē creaturā. Oportet autē ꝙ cum intellectus hominiseleuat ad altiſſimā diuine eſſentie viſionem ⁊ tota mētis inten-tio illuc aduocet̉. ita ſcꝫ vt nichil intelligat aliud ex fantaſmati-bus ſed totaliter ferat in deum. Impoſſibile eſt ergo vt in preſenti videat homo dei eſſentiā ſine abſtractione a ſenſibus vidꝰautem paulꝰ deum tunc mediante lumine glorie/ ſine quo ab intellectu creato deus videri nō p̄t. Qd̓ lumē duplicit̓ participa-ri p̄t. vno mō per modū forme permanētis/ ⁊ ſic ꝑticipatio facitbeatos in patria. Alio mō per modū paſſiōis traſeuntis/ ſic̄ fitin prophetia/ quo ad illuſtrationē. ⁊ ſic fuit a paulo illud lumentūc participatū. vn̄ non fuit ſimplicit̓ btūs/ qꝛ de rōne beatitudinis eſt ſtatus ſiue permanētia ſed fuit beatus ẜᵐ quid. Poſtꝙͣautem paulus ceſſauit videre diuinā eſſentiā/ memor fuit illorūque in ea viſione cognouerat per aliquas ſpēs intelligibiles habitualiter ex hoc in eius intellectu relictas/ ſicut etiā abeūte ſen-ſibili remanent alique impreſſiones in anima ad quas poſteaꝯuertens ſe anima memoratur/ vnde nec totam illā cognitionemcogitare poterat/ aut verbis expͥmere. De moyſe dixit dn̄s aa-ron Ore ad os loquor ei/ palā ⁊ non per figuras. Suꝑ quo verbo dicunt Augꝰ ⁊ doctor ſanctus moyſen vidiſſe diuina eſſen-tiam. Preterea norandū ꝙ dominus noſter Iheſus xp̄s oſtedit gloriam corporis ſui in hac vita in trāſfiguratione ſuis cariſ-ſimis apoſtolis Petro Iohāni ⁊ Iacobo/ vt eſt Mat. xvij.⁊ Marci ix. ⁊ hoc per claritatē potiſſimā corꝑis dotē. Dicitenim euangeliſta Reſplenduit facies eius ſicut ſol. vbi dicit Ieronimus Qualis futurus eſt tempore iudicij/ talis apparuit apoſtolis. Ad cuius euidentiam ſciendū ẜᵐ Thoͣm xiij. c. de humanitate xp̄i. ꝙ claritas illa fuit claritas glorie quantū ad een-tiam non quātuꝫ ad modū eēndi. Claritas em̄ corꝑis gl̓ioſi di-