Clellapenaliter teneat̉? vbi mortificat̉. Teneri autē ſpiritū per igneꝫdicimus vt in tormēto ignis ſit/ vidēdo ac ſentiēdo igne/ nāqꝫ eoipſo patit̉ quo videt. ⁊ qꝛ ꝯcremari ſe aſpicit cōcremat̉. Sicꝗfit vt res corporea incorpoream rem exurat. Dum ex igne viſi-bili ardor ac dolor inuiſibilis trahitur/ et per ignem corporeummēs incorporea flamma crucietur. Quāuis colligere valeamꝰex dicris euangelicis ꝙ incendiuꝫ anima non ſolum vidēdo ſedetiam experiendo patiatur. Ueritatis etenim voce diues mortuꝰ dicitur in inferno ſepultus Luce xvj. qui deprecatꝰ eſt abra-ham dicēs. mitte lazarū vt refrigeret linguā meaꝫ/ quia cruciorin hac flamma. Deniqꝫ veritas in fine reprobis dicet Ite ma-ledicti in ignē eternū qui preparatus eſt dyabolo ⁊ angelis eiꝰ.vt Mathei xxv. Si ergo dyabolus angeliqꝫ eiꝰ cum ſint incorporei corporeo ſunt igne cremādi: quid miruꝫ ſi ⁊ anime auteꝙͣrecipiant corpora / corporea tormēta ſentire cogantur? Ad hecpetrus reſpōdit. placet ratio nec debet animus de hac queſtione dubitare. Que predicta Gregorij verba quoniā diuerſi di-uerſimode trūcate allegāt/ integre cōmemorant̉. Sed ad ex dictis ſanctoꝝ hanc proſequendā materiā/ aſſumit̉ hoc qd̓ aſſeritAugꝰ in quodā ẜmone dicēs. Ignis ille purgatorij duriorē ꝙͣquicquid penarū in ſcl̓o iſto videre/ ſentire/ aut cogitare qͥs poterit. Dein in iiijº. ſentētiaꝝ mgr̄ ex v̓bis ſapiētiſſimi Auguſti-ni allegat dicētis Quiſqͥs ꝓfiteri rēnuit aīam poſſe habere ſil̓itudine corꝑis corꝑaliūqꝫ mēbroꝝ/ p̄t negare aiām eē q̄ videt inſomnis .ſ. ſe ābulare ſed̓re/ vel huc illucqꝫ ferri volatu/ aut egreſſu. qd̓ ſine quadā corꝑis ſil̓itudine nō fit. Proinde ſi hāc ſil̓itu-dinem ⁊ apud inferos gerit nō corporale ſꝫ corpori ſimilē/ pōt ⁊ibi ſic pati. Inſuꝑ ad idē ꝓbāduꝫ inducit mgr̄ v̓ba Iuliani ep̄iqui p̄allegata Gregorij v̓ba refert in forma/ ⁊ ſequit̉ ea. Addⁱquoqꝫ mgr̄. In caſſiani etiā voluminibꝰ legit̉/ ꝙ aiē ſeꝑate nonſūt ocioſe/ neqꝫ nichil nō ſentiūt. cū ille diues in inferno flammacruciari ſe clamet vn̄ ꝓbat aiās defūctoꝝ nō ſolū ſuis ſenſibꝰ nōpriuari ſꝫ nec iſtis affectibꝰ .ſ. ſpe gaudio/ triſticia/ ⁊ metu care-re hec mgr̄. Et ſi ex hijs intelligant̉ niſi quadā fantaſtica ignisapp̄hēſione ⁊ ymaginatione rei leſiue a qͣ tn̄ nequeūt immutari