CIcſlspunctionem in qua conſideratione videt ſe peccator dignū ꝯdēnatione vt .ſ. vēdat̉ in ſeruū dyabolo/ vt .ſ. ei ſubijciat̉ in penis/ ⁊vxor eiꝰ .i. volūtas/ ⁊ filij .i. affectus ſui ⁊ ſenſus. Sed ſciēs diui-nam pietatem/ miſericordiā humilit̓ petit/ proponēs in futuruꝫvita comite ſatiſfacere de malis ſuis. Ad quam ꝯpunctioneꝫ etpropoſitū ſubito deus liberat a ſeruitute dyaboli/ ⁊ debitū peccatorū relaxat. Sꝫ īgratꝰ hō de tā immēſo bn̄ficio cū poſtea re-cipit aliquā iniuriaꝫ a ꝓximo vel recordat̉ de alias ſibi fcā nonvult ignoſcere/ ſꝫ q̄rit vindictaꝫ. Et ꝑſeuerādo in hmōi crudeli-tate deꝰ ſecūdo vocat .ſ. per mortē. Et ſi cum tali indiſpoſitionead tribunal xp̄i accedit/ poſt maximā ꝯfuſionē/ tandē tradit̉ tortoribus carceris infernalis. Et ad hoc facit quod dicit Augꝰ.Qui diuini beneficij oblitus ſuas vult vindicare iniurias/ nonſolum de preteritis peccatis veniā non merebitur: ſed q̄ ſibi dimiſſa fuiſſe gaudebat/ ei imputabunt̉. ad penaꝫ. de peni. diſ. iiijQuartum latus. ¶ In quarto latere pͥma negligēs ⁊ accidioſa mulier repreſentat bona obmiſſa/ de quibus exiget̉ rō/ queinnumera ſunt. propt̓ qd̓ dicit psͣ. Delicta quis intelligit? quaſidiceret nullꝰ. Et dicunt̉ delicta peccata obmiſſionis/ qͣſi derelicta .ſ. bona q̄ fieri debebāt. Et q̄ ſunt iſta d̓licta ſeu bona obmiſſa in parte oſtēdit in eo qd̓ ſubdit. Ab occultis meis mūda me⁊cͣ. Multa enim ſunt peccata que quia ſunt nobis ignota ⁊ oblita obmittimus de ipſis agere penitentiā. Multa eniꝫ ſunt q̄etſi in ſe bona ſint ⁊ bona intētione facta/ propter aliqua circūſtā-tiam debitam ibi obmiſſam demeritoria ſunt. Quis etiā poſſꝫintelligere tēpus obmiſſuꝫ in quo potuit bona plura ꝑagere. dequo inqͥt Bernardus. Omne tēpus tibi impēſuꝫ exiget̉ a te qͣliter fuerit expēſuꝫ. Scd̓o erga ꝓximū obmittit quis etiā ml̓ta q̄deberet facere vt fraternā correctionē. De qua obmiſſiōe Auguſtinꝰ ait. Si neglexeris corrigere peior effectꝰ es eo qͥ peccauit. Sꝫ de hac materia frat̓ne correctiōis hēs in ijª ꝑte archip-ſulis dn̄i Anthonini/ ⁊ in alijs ſūmis ⁊ doctoribꝰ. Similit̓ ob-mittit quis bona exēpla ꝓximo ſuo dare/ et a ſpē mali ſibi caue-re/ ꝓpter qd̓ efficit̉ alteri occaſio ruine. Et iſta ſunt delicta aliena. de quibꝰ psͣ. Ab alienis parce ſeruo tuo. Ub alienis ſcilicet