Druckschrift 
Morticellarium aureum
Einzelbild herunterladen
 

Cellales ab appēditijs immateriatis ſunt īmunes eſſe queūtin organica vlla potētia. Preterea cum actꝰ iſti ſint actiōes immanētes in ſuo ſubiecto realit̓ permanētes ipſuꝫ formalit̓ de-nominātes. Non poterit ab eis denominari intelligēstemplās niſi vere/ realit̓/ ſubiectiue formalit̓ exiſtāt in homine/in aiā rōnali/ in potētia eiꝰ intellectuali. Si vero non ſic ſꝫ in in-telligētia ſeparata ꝙͣuis per influētiā applicata realit̓ formalit̓qꝫ ꝯſiſtāt: nullo per actꝰ illos ipſe intelligit ſed intelligit̉tm̄. Ampliꝰ Si ſup̄ma vis perfectio hōis eſſet intellectꝰ paſ-ſiuus non intellectiua ꝓprie rōnalis potētia beſtia eēt etnon rational̓ intellectual̓qꝫ creatura: ſpēm ſortiret̉ ab eēntiali intrīſeca ꝓprietate perfectione ſed ab extrinſeca ſi rōna-le ponat in ſpecie ſicut arguit Albertꝰ nulli ꝯuenit creatu-re neqꝫ in celo neqꝫ in t̓ra. Iſtā diſputationē doc. ſanc. in ſūmaꝯtra gen. li. ij. ſuꝑ ij. ſentētiarū. atqꝫ in prima ꝑte ſue ſūme. ſpecialiter quoqꝫ in tractatu ſuo ꝯtra vnitatē intellcūs Albertus/Egidius cęteri xp̄iani ph̓i in diuerſis tractatibꝰ efficacit̉ proſequuunt̉. Terciū latus. In tercio qͣrto lateribꝰ depingunt̉ opiniones vere. quarū prima in t̓cio latere eſt ph̓oruꝫgentiliū. primo ph̓iam platōnis iij. thimei. ca. iiij. vbi int̓ multa erronea que ibi de aiā dicit humana hoc verū int̓ſerit aiā ēimmorialis: ſcd̓m paſſiones vicerit vel ab eiſdē victa fueritpremiabit̉ vel puniet poſt mortē Itē libro fedronis rōnes adducit ad immortalitatē aiē ꝯprobandaꝫ. vbi plane dicit ſuꝑ-ueniente nece in hominē quod mortale eſt ipſiꝰ defungit̉. Qd̓vero īmortale integrū non ꝯuenit alicui meutē hn̄ti. vbi etiā ponit qn̄ homines defungunt̉: ducunt̉ in chaos: qui ſcē deguerunt premiant̉. qui vero īiuſte puniunt̉. ymmo hoc ait. O vi-ri iuſtū eſt intelligere qm̄quidē aiā immortal̓ ſollicitudine indiget non iſto tꝑe ſolū in quo vtiqꝫ vocamꝰ viuere: verū vni-uerſo. Si enim mors eſſet vniuerſi liberatio: certe male moriē-tibus a corpore parit̉ liberās ab ipſoꝝ malicia cum aiā nūc ſane quoniā īmortal̓ apparet eſſe: nulla ꝓfecto erit ipſiꝰ alia fugamalorū neqꝫ ſaluatio vt optima atqꝫ prudentiſſima fiat. Etinfra dicit: malorū aiās ingreſſuras tartarū vnde nunꝙͣ egredi