Cellales ⁊ ab appēditijs immateriatis ſunt īmunes iō eſſe nō queūtin organica vlla potētia. Preterea cum actꝰ iſti ſint actiōes immanētes in ſuo ſubiecto realit̓ permanētes ⁊ ipſuꝫ formalit̓ de-nominātes. Non poterit hō ab eis denominari intelligēs ⁊ cōtemplās niſi vere/ realit̓/ ſubiectiue formalit̓ exiſtāt in homine/in aiā rōnali/ in potētia eiꝰ intellectuali. Si vero non ſic ſꝫ in in-telligētia ſeparata ꝙͣuis per influētiā applicata realit̓ formalit̓qꝫ ꝯſiſtāt: nullo mō per actꝰ illos ipſe hō intelligit ſed intelligit̉tm̄. Ampliꝰ Si ſup̄ma vis ⁊ perfectio hōis eſſet intellectꝰ paſ-ſiuus non intellectiua ⁊ ꝓprie rōnalis potētia hō beſtia eēt etnon rational̓ intellectual̓qꝫ creatura: ⁊ ſpēm ſortiret̉ nō ab eēntiali intrīſeca ꝓprietate ⁊ perfectione ſed ab extrinſeca ſi rōna-le ponat eū in ſpecie ꝙ ſicut arguit Albertꝰ nulli ꝯuenit creatu-re neqꝫ in celo neqꝫ in t̓ra. Iſtā diſputationē doc. ſanc. in ſūmaꝯtra gen. li. ij. ⁊ ſuꝑ ij. ſentētiarū. atqꝫ in prima ꝑte ſue ſūme. ſpecialiter quoqꝫ in tractatu ſuo ꝯtra vnitatē intellcūs Albertus/Egidius ⁊ cęteri xp̄iani ph̓i in diuerſis tractatibꝰ efficacit̉ proſequuunt̉. ¶ Terciū latus. ¶ In tercio ⁊ qͣrto lateribꝰ depingunt̉ opiniones vere. quarū prima in t̓cio latere eſt ph̓oruꝫgentiliū. primo ꝑ ph̓iam platōnis iij. thimei. ca. iiij. vbi int̓ multa erronea que ibi de aiā dicit humana hoc verū int̓ſerit ꝙ aiā ēimmorialis: ⁊ ſcd̓m ꝙ paſſiones vicerit vel ab eiſdē victa fueritpremiabit̉ vel puniet poſt mortē Itē libro fedronis rōnes adducit ad immortalitatē aiē ꝯprobandaꝫ. vbi plane dicit ꝙ ſuꝑ-ueniente nece in hominē quod mortale eſt ipſiꝰ defungit̉. Qd̓vero īmortale integrū non ꝯuenit alicui meutē hn̄ti. vbi etiā ponit ꝙ qn̄ homines defungunt̉: ducunt̉ in chaos: ⁊ qui ſcē deguerunt premiant̉. qui vero īiuſte puniunt̉. ymmo hoc ait. O vi-ri iuſtū eſt intelligere qm̄quidē aiā immortal̓ ſollicitudine indiget non ꝓ iſto tꝑe ſolū in quo vtiqꝫ vocamꝰ viuere: verū ꝓ vni-uerſo. Si enim mors eſſet vniuerſi liberatio: certe male moriē-tibus a corpore parit̉ liberās ⁊ ab ipſoꝝ malicia cum aiā nūc ſane quoniā īmortal̓ apparet eſſe: nulla ꝓfecto erit ipſiꝰ alia fugamalorū neqꝫ ſaluatio ꝙ vt optima atqꝫ prudentiſſima fiat. Etinfra dicit: malorū aiās ingreſſuras tartarū vnde nunꝙͣ egredi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten