ellaOſocietatē pati nequit ⁊ ſic beſtiale eſt. Alio mō qꝛ vult intēdereꝯtēplatiōi ⁊ diuinis. ⁊ iō dicit ph̓us ꝙ homo ſolitariꝰ aut beſtiaaut deus eſt. Et Augꝰ. In heremo bn̄ viuere eſt ſūma lauda-tio: ⁊ male ſūma dānatio. Ad ſecundū dicendū ꝙ miſſis a ſpiritu ſcō non eſt periculū qꝛ nutriti ſunt a coruis. illis quoqꝫ oēs fere ſunt domeſtice. Inſuꝑ bn̄ exercitatis non eſt opus alijs Etqn̄ dicit̉ ve ſoli: hoc intelligendū eſt de non perfectis. ⁊ ſic ſoluūtur argumēta. Ubi enim deeſt anxiliū humanū ſolitudinis lo-cus aptus eſt ad impetrandū diuinū auxilium. quia cū ignora-mus quid agere debeamus hoc ſoluꝫ habemus refugij vt ocu-los noſtros dirigamus ad deū. Iuxta eniꝫ aliquorū opinionēpoſſet dici ꝙ alia eēt ratio antiqui tꝑis ⁊ alia moderni. Si eniꝫviros ſolitarios conſideremus illos videlicet qui in pͥmitiua eccleſia floruerūt/ veriſſimū putant illos fuiſſe perfectioris ⁊ ſāctioris vite ꝙͣ modernis temporibus. Eo eniꝫ tēpore non artabātur fideles tot canonū decretoruꝫ p̄ceptis/ cenſuris/ aut penis.nec erant tot ꝯſtitutiones/ a quibus vix fideles etiā diligentiſſimi ⁊ timorati reſpirare ⁊ precauere poſſunt. non tot ieiunia ⁊ officia diurna dicenda ex precepto. non deniqꝫ tot feſta colenda.non tam crebra confeſſio ⁊ corporis chriſti cōmunicatio. nō totobedientiarū preſtationes ſicut modo fideles inuoluūtur. Un̄ſi aliqua in primitiua tenebātur eccleſia erant volūtatis: ⁊ trāſ-greſſio horū propter non prohitionē non erat peccatū. Nūc eaomnia ⁊ alia quotidie ſcd̓m hominū maliciā expedit vt ab eccleſia augeātur/ ⁊ ex precepto iniungūtur. Quoruꝫ ignorātia nonexcuſat: ſed et omnes ſolitarios ad obſeruatione ligat. Cū igit̉ea ōnia nō ſolū facere ſed ſcire difficile ſit: ⁊ fere impoſſibile: nōſolum anachoritis ⁊ in heremo vitā agentibꝰ qui hominū ꝯuerſationes fugiunt ⁊ omniū reruꝫ neceſſariarum penuriaꝫ habēt:ſed etiam hijs qui vrbes incolunt. Ideo putāt ſine offenſioneveritatis probabiliter dici poſſe modernis tēporibus vitaꝫ he-remiticā nō poſſe reꝑiri illiꝰ ꝑfectionis ⁊ ſāctimonie ſicut pͥſcisillis tꝑibꝰ: quin ymmo ꝑiculoſaꝫ fore: ⁊ cūcta difficult̓ eccl̓ie ſtatuta obẜuare poſſe niſi aliqͥs diceret p̄dcōs anachoritas iā ꝑfe-ctos fore ⁊ tam fixum animum in dei amore habere/ vt ab hijs