Sxrundacum. pͥmo polit̓. videt̉ ꝙ ſit ꝯtra naturam hōis hec vita. Pre-terea eſt locꝰ periculoſiſſimꝰ. qꝛ ibi fere innumerabiles: ibi de-eſt cibꝰ ⁊ potus: ibi nec rep̄hēſor: quare faciliꝰ ꝑpetrat̉ iniqͥtasItē nullꝰ ibi miniſtrat ſacramēta: ibi deeſt informator: Ut ec-cleſiaſtici iiij. Ue ſoli qꝛ ſi ceciderit nō habet ſubleuātē ſe. Sedꝯtra eſt qd̓ dicit Augꝰ li. de oꝑibꝰ monachorū/ illos ſanctioreseſſe qui a ꝯſpectu hominū ſeꝑati: nulli ad ſe prebēt acceſſum: viuentes in magna intētione or̄onum. ¶ Rn̄ſio ẜᵐ Thomā in 22ͤ q. clxxxviij. ar. vlt̓. ꝙ ſolitudo nō eſt ip̄a ꝑfectōis eēntia ſꝫ ꝑfe-ctiōis inſtrumētū. Un̄ in collatiōibꝰ patrū dicit abbas moyſesꝙ ꝓ puritate cordis ſolitudo ſectāda eſt/ ſicut ⁊ ieiunia ⁊ hmōiManifeſtū eſt autē ꝙ ſolitudo eſt inſtrumentū ꝯgruū ꝯtēplationi Ozee ij. Ducā eū in ſolitudinē ⁊ loquar ad cor eiꝰ. vnde nōcongruit religionibus ordinatis ad vita actiuā niſi forte ad tempus: ſed ſolū perfectis ⁊ contemplātibus Et hoc ꝯtingit dupliciter. Uno mō ex ſolo diuino munere: ſicut de Iohāne bapti-ſta/ qui antra deſerti teneris ſub annis petijt: qui repletꝰ fuit ſpiritu ſancto adhuc in vtero matris ſue. vnde cum adhuc puer eſ-ſet erat in deſertū: vt pꝫ Luce pͥmo. Et ꝙͣuis exiuit deſertū adcorripiendū herodē: hoc fuit ex inſtinctu ſpiritus ſancti ⁊ preordinatōne dei. Alio modo per exercitiū v̓tuoſi actus ẜᵐ illud adhebreos. v. perfectorū eſt ſolidus cibus eorū qui pro cōſuetudine exercitatos habent ſenſus ad diſcretionē boni vel mali. Adexercitiū autē huiuſmodi iuuat̉ homo ex aliorū ſocietate dupliciter. Uno mō quo ad intellectū quia inſtruitur ab alijs in hijsque ſunt contemplāda. Unde Iheronimus ad ruſticū monachum. michi placet vt habeas ſacrū ꝯtuberniū nec ipſe te doce-as. Alio mō quo ad affectū. vt ſcꝫ noxie affectiōes hominis re-primātur correctione Et ideo vita ſocialis neceſſaria eſt ad exercitium ꝓficientibꝰ. ſolitudo autē cōpetit iam ꝑfectis. Sicutergo id quod iam perfectū eſt p̄eminet ei quod ad ꝑfectōeꝫ ex-ercet̉: ita vita ſolitariorū ſi debite aſſumatur preeminet vite ſo-ciali. Propterea non eligetur ille locus niſi ex inſpiratōe diui-na vel niſi ſit pͥus exercitatꝰ in ſocietate bonoꝝ. Ad pͥᵐ gͦ dicēdūꝙ hō poteſt dici ſolitariꝰ duplicit̓. vno mō qꝛ ita crudelis eſt ꝙ