Nota ex. §. ſtatuimus. in ꝟẜ. ac deinde. iūcta gl. in ꝟ. ꝓbatas ſex qͣlitatesrequiſitas in iſtis fratribus eligēdis ⁊ deputādis ad ꝯfeſſiōes au-diēdas. dn̄t eī eē ſufficiētes. idonei. vite probate. diſcreti. modeſti. atqꝫperiti. ⁊ſi tales nō ſunt pn̄t ꝑ p̄latos nō admitti. ⁊ alij dn̄t ſurrogari.ſꝫ ſi fine cauſa p̄lati nollēt admittere. ſuccedit pape licētia. vt hic ī tex.in ꝟẜ. ꝙ ſi forte. ⁊ clariꝰ ꝑ gl. ī ꝟ. quēqͣꝫ. ⁊ in ꝟ. ſurrogari. ⁊ noͣ ꝙ nō reqͥrit̉ in hͦ ꝑ p̄latū cauſe ꝯgnitio. vt hic ī gl. in ꝟ. nollent. Quid aūt ſi p̄-latus petita licentia expreſſe ip̄am nō dat. nec denegat. ſꝫ negligit. velmalicioſe differt vide hic bo. gl. in ꝟ. recuſauerit. que ꝯcludit ꝙ pꝰterciam monitionē vel requiſitōeꝫ hēbit locū pͥuilegiū iſtud eis ꝯceſſumī ꝟẜ. ſi vero. ⁊ no ſingularit̓ hanc gl. ad multa ſil̓ia. ⁊ maxime ad ꝓbādum ꝙ quando inferior habet conuincere ſuperiorem de negligētia.nō ſufficit vnica requiſitio. ſꝫ requirit̉ trina. allegat. c. de ſup. ne. prela.qd̓ bn̄ facit. ⁊ nota pro intellectu ⁊ extenſione illius. c. ſecꝰ dic qn̄ parrequirit parem. ⁊ fortius ſi ſuꝑior maiorē. vide bo. gl. que ſic dꝫ itelli-gi ī cle. i. de here. in ꝟ. requiſiuerīt. iūcta gl. ⁊ tex. in. c. ſi ep̄s. xviij. di.Ibicūqꝫ requirit̉ perſonaꝝ pn̄tatio debet fieri corꝑaliter ⁊ non ꝑ litteras ſeu ꝓcuratorē. qꝛ preſens dicit̉ qui prebet̉ ſenſibus corꝑis. ⁊ id̓oiſti fratres electi ꝓ ꝯfeſſionibus audiēdis debēt corꝑaliter preſenta-ri prelatis locoꝝ. de quo vide hic tex. iūcta gl. noͣbili in ꝟbo pn̄tari. ettene eā menti. ex quo infero ꝙ eccl̓ie patronus debꝫ ad inſtituēdumcorꝑaliter pn̄tare habēti inſtituē. Ipſe tn̄ patronus p̄t illum pn̄tareper ꝓcuratorē ſuuꝫ. vl̓ ꝑ litteras. vt ē tex. noͣbilis ī. c. ea noſcit̉. de hisque fi. a prela. ⁊ in cle. i. de exceſſ. p̄la. in ꝟẜ. ⁊ iudicibus. vbi etiam cla̓ehͦ vltimū probatur. quia preſentari debꝫ inſtituendus ⁊ nō patronꝰ.Ipſe eī habꝫ p̄ſentare ⁊ inſtitutionē petere. in. c. vno. de Iure pa. li. vi.⁊ vltꝭ. c. eo. ti. in antiquis.Ꝙ licet predicare ⁊ ꝯfeſſiones audire ſint de cura animaꝝ. non ꝓpter hͦdicunt̉ iſti fratres curati ſeu habere animaꝝ curam. Ratio qꝛ ip̄i nōſunt aſtricti ad executionē vel ad exercitiū iſtoꝝ actuū. nec fideles ſūtaſtricti vt in his ad eos recurrāt. hͦ ſingulariter voluit gl. hic ī ꝟ. īpe-diant. ex qua nō plura Primo ꝙ etiā per exerciciū aliquoꝝ actuū ꝑtinentiū ad curā dr̄ qͥs hr̄e curam animaꝝ. dūmodo iſte talis ex neceſſitate habeat illos actꝰ exercere. ⁊ alij de neceſſitate hēant ad eum recurrere. al̓s ſecꝰ. facit ad illā queſtionē. An eccleſia hn̄s ſolū fontē adbaptiſandū dicat̉ hr̄e curā animaꝝ. de quo vide qd̓ noͣ. in cle. vnica d̓baptiſ. Scd̓o noͣ ꝙ iſti fr̄es nō tenent̓ p̄dicare. nec ꝯfeſſiones audire ſinolūt. Idē puto quo ad terciū hic eis ꝯceſſum. ſcꝫ qͦ ad ſepulturaꝫ. vtnō teneant̉ admittere aliquē ad ſepulturam. cū tex. hic eos nō aſtringat. ſꝫ det facultatē. vt ꝓbat̉ hic ī ꝟ. hmōi. et in ꝟbo valeāt. ⁊ nō qͥcqͥdIudicis poteſtate ꝑmittit̉ id Iuris neceſſitati ſb̓ijcitur. l. non quicquid