et ꝯtra q̄rentes vindictā ⁊ linguā doloſaꝫ. vide plē ⁊ pulcre in d. c. xxDe zizania. vide gl. hic in ꝟ. zizanie. ē eī hba ꝑuerſa .ſ. lo (viij. ecl̓iaſticiliū. ⁊ qn̄qꝫ ponit̉ pro ſorde omniū ſegetū.Periculū dicit̉ a perio peris. vide gl. in ver. periculis.Prelati appellant̉ iuriſdictionē habentes ſiue de iure cōi ſiue ex ꝯſuetu-dine. vide hic gl. in ver. p̄lati. iūcto tex. et gl. in ver. ſuperior.Appellatione p̄latoꝝ nō ꝯp̄hendūt̉ rectores eccleſiaꝝ. ſiue curati. vide h̓gl. ī ꝟ. p̄lati qd̓ ē veꝝ ſtricte. ſecꝰ large ſūpto voͣbulo. vid̓ tex. ī. c. tua deUicariꝰ exercēs vices ſui ſuꝑioris. dꝫ gaude̓ p̄rogatīa ip̄iꝰ ſu cle. egroperioris. vide h̓ tex. iūcta gl. in ꝟ. p̄lati. in fi. quā noͣ. ſꝫ vide hic ꝑ doct.Studiū gn̓ale ꝯſtituit̉ ex pͥuilegio vel ꝯſuetudīe tāti tꝑis de cuiꝰ inicionō ē memoria. vide hic gl. notabilem. ī ꝟ. gn̄alibꝰ. Et tene eā mēti-De iure cōi fratribus nō ꝯpetit facultas p̄dicādi ſꝫ ſolū p̄latis ⁊ cura-tis. Iſtis aūt fratribꝰ datur hic iſta ptās ex ſpeciali priuilegio ⁊ ī certis locis. Ideo qͥlibet locus ē eis īterdictus qui nō reꝑit̉ eis ꝑmiſſuſvide h̓ bo. gl. in verbo eccleſijs. in fine.Uicarij perpetui vel tꝑales dati ab ep̄o in caſu licito poſſunt dare licētiā fratribus p̄dicandi in ecclelijs in quibꝰ ſunt vicarij. vide hic gl. inver. ſacerdotibus. Ex qua etiā noͣ ꝙ cura ſpectat ad vicarios. Itē ꝙ īꝑtinētibus ad curā id pn̄t iſti vicarij quod ip̄i pͥncipales rectores.Quanqͣꝫ fratres iſti mēdicanteſ nō habebāt loca in certa dioceſi pn̄t tn̄ad illa deputare certos fratres ꝓ audiēdis ibidem ꝯfeſſionibus. ſer-uando tamen ꝙ hic dicitur. vide hic tex. iuncta gl. in ꝟ. nō habentur.No ex tex. in. §. ſtatuimus. iuncta gl. in ꝟ. cuſtodes. ꝙ priores ꝯuentuales p̄dicatoꝝ ⁊ Gardiani minoꝝ nō pn̄t etiā petitionē facere ad p̄-latos locoꝝ ꝓ fratribꝰ eligēdis vt liceat eis ꝯfeſſiones audire ⁊cͣ. Sꝫhͦ ꝑtinet ad p̄latos eoꝝ maiores. de qͥbus ī p̄alle. § ſtatuimꝰ. Et notaillū tex. ꝓ diuerſitate nominū p̄latorū inter p̄dicatores ⁊ minores.Itē aduerte ꝙ licet vicarij prioꝝ ꝓuincialiū et cuſtodes poſſint ſe cōferre ad pn̄tiā p̄latoꝝ ꝓ obtinēda licētia ꝓ fratribꝰ eligēdis non pn̄t ip̄ifr̄es illos eligere. ſꝫ electio ꝑtinet ad magiſtꝝ ſeu gn̓alem ꝓuīcialeꝫ ⁊mīſtros. Et ītelligo ꝙ qͥlibet illoꝝ poſſit in ordine ſuo. ad hͦ gl. ī ꝟ. mi-Prius dꝫ ſacerdos audire ꝯfeſſionē 2º imponē pnīaꝫ. ¶ niſtri. iūcto texTercio abſolutionē facere. nec dꝫ iſtū ordinē ꝑturbare vt ſic abſolutionē p̄cedat cordis ꝯtritio. oris ꝯfeſſio. oꝑis ſatiſfactio. ſaltī affc̄u. vid̓h̓ tex. iūcta glo. ī ꝟ. audire. Ex cuiꝰ fine nō ꝙ an̄ ꝑactam pnīaꝫ īiūctamp̄t fieri abſolutio. et ꝑ ꝯn̄s infert̉ qd̓ inſtan̄. cā p̄t ſacerdos an̄ ꝑactaꝫpnīaꝫ ſibi īiunctā celebra̓e. dꝫ tn̄ ꝓpoſitū ꝑagēdi pꝰ celebratōeꝫ tenereqd̓ vr̄ tenē Inno. ī. c. omnis. de pe. et re. ⁊ ꝑ gl. ī. c. de his. l. di. Quid ātſi ſacerdos nō ẜuat ordinē in pͥncipio poſitū. vtputa qꝛ abſoluit an̄ ī-iūctā pnīaꝫ. vide h̓ ꝑ doc. ⁊ tenēt pleriqꝫ ꝙ iſte ordo nō ſit de ſb̓ſtantia
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten