ſecundo gradu. Conſeruatur per vnuꝫ annum vel vſqꝫ ad duos ad plus decoctionis eius. Potio e ius a. z.v. vſqꝫ ad. vij. Et puluis eius. a. 3. ij. vſqꝫ ad. iij.¶ De ſumo terre.Ico ꝙ ſumus terre eſt ex medicinis benedictiscuius habundantia minuit eius precioſitatē: ⁊eſt ſolitiuus melancolie. Melior ē: cuius herba eſt viridis ⁊ cuius folia ſūt plana ⁊ tenera cuius flosē ſub violaceus criſpus vero nō eſt bōas: cuius collectiomelior ē in pͥncipio veris. Eius vero ſemē in fine veriscolligit̉: de ꝯplexione vero eius aliꝗ dicūt ꝙ eſt frigideꝯplexionis in pͥmo ſed ẜꝫ veritatē declinat ad latus caliditatis. ⁊ lꝫ caliditas ſit in eo minor frigiditate. tn̄ in ſuꝑficie dominans ⁊ eſt ſiccus in ẜo: ⁊ ſemen eius calidum.¶ Inter oīa ſimplicia mundi nō reperit̉ ei par in purificando ſanguiue. ⁊ p̄cipue ſi ſuccus eius bibitus fuerit calidus cū zuccaro vel cōmixtus cū aqͣ lactis. Succi ipſiꝰeſt potio ab. Z. 5. vſqꝫ. ad. ij. Et decoctionis eius. a 3. x.vſqꝫ ad. xv. ⁊ puluis eius. a. 3. iiij. vſqꝫ ad. v.¶ Cap. de euꝑatorio.Ico ꝙ euꝑatoriū ẜm Salernitanos ē ſaluia ſilueſtris ẜm Serapīonē eſt canaparia ad modūlini ſed ideo canaparia dicit̉: qꝛ ad illius ſimilitudinē ꝓducit folia. ẜn. v̓o Me ſuc ē herba lōgitudīscubiti amaritudīs multe folia eius ſūt ſicut folia centauree mīoris viridia: ſed ſūt aſꝑa ⁊ īciſa Colligit̉ in fine veris. ⁊ melior oꝑatio eius ē ſuccus eius. calid. eſt in primoſic in ſecūdo ¶ Conſeruat̉ aūt per ātiuꝫ tā herba: quamſuccus eius decoctionis Eius potio eſt. an̄. drag. iiij. vſque ad. vi. Et puluis eius. a. 3. ij. vſqꝫ ad. iij. Et loco eiꝰponitur in defectu ipſius abſinthij ⁊ aſſari a. mediumponderis ipſius.¶ Cap. de epithimo.Ico ꝙ epithimꝰ dicitur quaſi ſuper thimumnaſcens. Eſt enim ex herbis ſuper excreſcentibus alijs plantis: ⁊ quaſi eſt ſimilis cuſcute: ⁊aliquando excreſcit ſuper halaſee ⁊ aliquando ſuper ſpecies origani: ⁊ eſt duplex cretenſe ⁊ ſyrum eſt complexionis calide ⁊ ſicce in ſecundo licet Galie. ponat ipſum calidum in tertio. Conſeruat̉ per ānum ⁊ nō vltra. Potio eius in decoctione a. 3. v. ad. xx. Et pul̓ eiuſ. a. 3. iij. vtqꝫ ad. vij. Ille. aūt ꝗ ſumit vitet acceptionē eius eſtate¶ Capitulum de ycopo.Ioco ꝙ ꝗdam dicunt ꝙ ē yſopus ortēſis. Alijdicūt ꝙ eſt vna ex ſpēbus origani: calide ꝯplexionis ⁊ ſicce in ſecūdo gradu. Et ſeruat̉ ꝑ ānūDoſis eius decoctionis eſt. a. 3. v. vſqꝫ ad. x. Et puluīseius a. 3. ij. vſqꝫ ad. iiij. Dico ꝙ yſopus eſt duoꝝ modorū .ſ. ortenſis ⁊ montanus durat ⁊ conſeruat̉ per annumdecoctionis eius potio eſt. a. 3. vi. vſqꝫ ad. x. Et puluiseius eſt. a. 3. iij. vſqꝫ ad. vij.¶ Cap. de prunifi.Ico ꝙ prunoꝝ quedā dantur ad alterandū ⁊quedam ad ſoluendum. vnde alba ⁊ citrina adopus medicine nō valēt: ⁊ ex eis ſūt muzā .i. medij ſaporis inter acrem ⁊ dulcem. Et hec dantur magisad alterandum ſanguinem ⁊ coleram ⁊ calidos humores: ⁊ ſunt ex eis dulcia: ⁊ hec dantur ad ſoluendum vētrem ſed vtraqꝫ tam muza ꝙͣ dulcia alterant: ſed muzamagis ⁊ vtraqꝫ ſolutionem leueꝫ faciunt: ſed plus ⁊ minus: qꝛ muſa minus ⁊ dulcia magis ⁊ humida plus lubricant ꝙͣ ſicca Damaſcena vero ⁊ armena in omnibuſillis ſunt fortiora: dulcia ſunt fere temperata inter caliditatem ⁊ frigiditateꝫ: ſed magis declinant ad frigiditatem aliqualē ⁊ ſūt humida in ſecūdo. Muza vero ſūtfrigida in principio ſecundi: ⁊ oīa ſūt refrigeratīa ⁊ lenitiua nocent ſtomaco ſūt pauci nutrimenti Conſeruant̉per annum. Potio aque ideſt decoctionis earuꝫ eſt circiter. lib. i. cum zuccaro.¶ Cap. de pſilio.Ico ꝙ pſilium eſt de alterantibus facientibusſolutionem: ⁊ eſt triplex. Album ſub nigrum ⁊purpureū. ¶ Melius autem eſt illud quod eſtgroſſum completum graue ita ꝙ ſubmergetur in aqua:habet autem pſilium complexionem diuerſam in duabus ſubſtantijs eius que ſeperari poſſunt: quia in cortice exteriori eſt frigide ⁊ humide complexionis in ſecundo gradu ẜm diaſcoridem Subſtantia eius medullariseſt calida ⁊ ſicca in quarto gradu ⁊ acuta vehementer rubificatiua ⁊ inciſiua. Conſeruatur autem ab vno annovſqꝫ ad duos. Potio ipſius eſt. a. 3. .i. vſqꝫ ad tres. timeat autem ipſum habens debilitatem viſcerum. ¶ Nota ꝙ in predicto capitulo de pſilio videtur eſſe diſcordiainter ruffum: ⁊ diaſcoridem de complexione pſilij quiadicitur a Meſue ꝙ ſubſtantia exterior extēſa ſuper corticem eſt multum ex infrigidantibus. Et dicit ruffus ꝙeſt frigida ⁊ humida in tertio ⁊ exceſſit. ⁊ dicit diaſcorides quod eſt in ſecundo illud eſt verius. Inquit enimypo. in epidimijs ꝙ non eleuatur res frigida iuncta cūhumiditate ſupra ſecundum gradum. Et dicit Galienus ꝙ humida res non tranſgredietur metam abſqꝫ adquaꝫ poteſt regimen hominis exiendi propter quod nōinuenimꝰ humidū eſſe cauſam doloris inquantum humidum: ſed in quantum poteſt eſſe cum materia cumquantitate ſua mouetur ad continui ſolutionem ⁊c̄.¶ De capillis veneres.Ico ꝙ capillus veneris: qui alijs nominibusdr̄ coriandruꝫ putei: vel capillus fontium: velcapillus hominis: nemoralis: vel capillus porcinus ponitur temꝑate complerionis a Ga. ⁊ vix cōſeruatur ꝑ annū quia eſt ſubtilis ⁊ rare ſubſtautie. Potiodecoctionis eoꝝ quando queritur per ipſos ſolutio perventrem eſt circiter lib. i.¶ De Aſſaro.Ico ꝙ aſſaruꝫ eſt radix herbe aromatice: queaſſara baccara dicitur. ⁊ eſt calida ⁊ ſicca in tertio gradu: licet diaſcorides dicat verius ꝙ ē ca.in ſecundo gradu; ⁊ ſic in tertio ⁊ eſt magis prouocatiuum ⁊ aperitium oppilationum ⁊ ſubtiliatiuum ꝙͣ ſolutiuum. ¶ Conſeruatur autem per annum. Doſis eiꝰinfuſi potio eſt ab aur̄. ij. vſqꝫ ad. iij. Et puluis eius. a. 3.i. vſqꝫ ad aur̄. ij.¶ De Gallis.Ico ꝙ gallorum electio ſumitur a quattuor cōditionibus Primo a colore: qꝛ ruffus eſt melior alijs. Secundo ab etate: quia quanto antiquior tanto melior ⁊ calidior. Tertio a motu: quia illovelocior eſt melior ⁊ calidior. Quarto a coitu q ſit fortiſin dimicando: quia ſi fortiter dimicat: fortiter coit. Potio iuris galli eſt circiter lib. ij.