eͣ. gro. j4 ſar.g¶ Capitulum de aloc.I ergo queratur quanto tēpore durat aloesDico ꝙ pōt ſeruari vſqꝫ ad. x. ānos. ſed cauene in loco humido teneat̉ nec in loco vētoſonꝫad ſolē neqꝫ ad fumū nee ꝓpe ignem qꝛ virtus eius reſolueret̉. No. vlteriꝰ qꝛ aloēs pōt ſophiſticari ⁊ adulterari. vnde ꝓ hoc lege meſue in ca. ꝓprio de aloe: ⁊ ibireperies ꝯditiones veri aloēs ⁊ adulterari. Doſis eiuseſt ab aure. 5. vſqꝫ ad. 3. ij. Et infuſionis ab aur̄ .i. vſqꝫ adz. iij. ¶ Quid aūt ſit aloēs ⁊ qūo fiat ⁊ ex qͣ herba ⁊ in qͦꝓuincia dictū eſt ſufficienter ſuperius in pͥma ꝑticula cūde ligno aloes mentio facta fuit.¶ De mirabolanis.Ico ꝙ mirabolanoꝝ quinqꝫ ſunt ſpēs ⁊ ẜꝫ opinione aliquoꝝ ab vna ⁊ eadē arbore ꝓducunt̉in diuerſis tn̄ tēporibus vnde citrini durat duobus annis. Emblici vero ⁊ bellericiocto anis conſeruātur. Indi. vij. ānis vnde citrini minori tēpore oībus cōſeruantur qꝛ rarioris ſub̓e expͥmo germine producti: ⁊omnes qui ſumūt mirabolanos timeāt boreā ſuperuenientē ⁊ nō cōmedant piſces. ¶ Potio citrinoꝝ teſtoꝝeſt a. 3. ij. vſqꝫ ad. 3. v. infuſe ⁊ a. 3. v. vſqꝫ ad. xx. Et potiokebulorum tritorum eſt a. 3. iij. vſqꝫ ad. iiij. Et infuſorūa. 3. iiij. vſqꝫ ad. x. Potio indorum eſt ſicut kebulorum¶ Potio vero emblicorum tritorum eſt ab aureo .i. vſque ad. iij. Et infuſorum ab aur̄. iij. vſqꝫ ad aur̄. vi.¶ Capitulum de reubarbaro.Ico ꝙ reubarbarum qn̄ eſt electū nō adulteratum neqꝫ exanimatū per ānos quatt̉uor cōſeruatur. preſeruat̉ etiam a putrefactione ſi ſuperlinit̉ cū cera liquefacta ſolum cū modica terbentina autcū cera ſola. aut ſi ſepeliat̉ in melle tabarzed aūt ſi ſepeliatur ⁊ inuoluatur in milio aut cum ſemine pſilij.¶ Nota ꝙ reubarbarum poteſt adulterari vnde legemeſue in ca. ꝓprio de reubarbaro: ⁊ ibi diſces cognoſceverū reubarum a falſo. Potio eius infuſi in ea eſt a. 3.ij. vſꝙ ad. x. Et potio contriti eſt a. 3 .i. vſqꝫ ad quattuor¶ Ca. de caſſia fiſtula.Ico ꝙ caſſia fiſtula ſeruat̉ per ānuꝫ ⁊ in loco humido nō tn̄ exceſſiue. Melior aūt caſſia fiſtulaeſt illa q̄ eſt grauis in pōdere ⁊ pinguis in ſubſtātia ac lucens ⁊ nigra in colore: ⁊ groſſa in canulis ac dulcis in ſapore. Nota tamen ꝙ aliqualiter ledit ſtomachū ⁊ mouet in ventre tortiones.¶ Capitulum de tamarindis.Ico ꝙ tamarindi ſunt dattali acetoſi ⁊ ſunt exfructibus palmarum ſilueſtrium ⁊ ſunt ex medicinis nobilibus nō excedentibus in operatione ⁊ conſeruantur per ānos tres. ¶ Et cauendum eſt neaqua aut alia res mollis ⁊ humida cadat ſuper eos qꝛ putreſcerent. Modus autem conſeruandi eos eſt vt eosbene ſtrictos ⁊ calcatos in vaſe vitreo bene obturato reponas ⁊ in loco recenti ⁊ ficco ipſum vas teneas. Potio eorum eſt ab. z. ij. vſqꝫ ad. vi.¶ Ca. de manna.Anna eſt ros de celo cadens ſuper quaſdā plātas: cuius materia eſt vapor qui eleuatur: cui accidit digeſtio ⁊ maturatio in aere quando ē eqͣlis ⁊ ſecundus in latis aſpectibus vnde aliquando cadtſuper lapides ⁊ aliquando ſuper arbores. Et cum cadit2ſuper arbores ſuſcipit proprietatem ⁊ virtutem ramoꝝplantarum ac foliorum ⁊ florum ſupra quos cadit durat autem ⁊ conſeruatur perānum bene obturato vaſe.Fumus auteꝫ puluis ⁊ pluuia ac oīs humiditas deſtruit ipſā: ſallificatores autē adulterant eam vnde lege meſue. Et aliquando ſit māna adulterata ex zuccaro albiſſimo ⁊ arnido ſil̓ ⁊c̄. Doſis aūt eius eſt. a. 3. vi. vſqꝫ xv.¶ Ca. de aqua lactis.Ico ꝙ eſt materia infuſionum ⁊ debet eſſe recens boni ſaporis ⁊ odoris ⁊ nō diu teneatur qꝛcito corrumpitur ⁊ ſit ex lacte iuuenum caprarum ⁊ nigrarum ⁊ recentrr fetarum ⁊ boni paſcui bonarum herbarum. poſt hoc aqua lactis ex lacte ouium ſedcaprarum eſt melior ⁊ efficatior. Doſis eius eſt ab. zͣ. vivſqꝫ ad lib. iij.¶ Cap. de roſa.Ico ꝙ roſa eſt duarum ſpecierum ſcilicet alba⁊ rubea: vnde alba eſt magis frigida ⁊ magisſtiptica ꝙͣ rubea. roſa vero rubea eſt nobilior alba cuius ſuccus dum eſt recēs eſt aliqualiter ſolutiuus:⁊ eſt etiam eius ſuccus calidus in primo gradu propterexcluſionem eius a re terreſtri. ¶ Et roſe rubee exficcateſunt magis ſtiptice quam recentes. Et roſe rubee īcomplete ſunt magis frigrde ⁊ magis ſtiptice quam complete: ⁊ ſemen earum eſt adhuc fortius in frigiditate ⁊ ſtipticitate. Conſeruantur autem roſe vſqꝫ ad annum ⁊ ſimiliter eaꝝ ſuccuꝰ. Sꝫ vt meliꝰ a putrefactiōe reſeruent̉paꝝ olei fundēdū eſt ſuꝑ eo in fiala: vel in vaſe in quo reponitur: deinde obturetur obturatione optima: ne exalet virtus eius ⁊ cetera. Potio ſucci roſis eſt ab. zͣ. i.vſque ad. ii. cum zuccaro. Et potio ſyrupi facti cū ſuccocarum eſt ab. z. ij. vſque ad. v.¶ De viola.Ico ꝙ viole ſunt medicina temperata conueniens ⁊ eſt ex primis floribus veris: ⁊ debent coligi de menſe februarij: quādo non inueniturcalor: aut pluuia diſſoluens diſſipans virtutem eius frigida eſt ⁊ humidam prīmo gradu? que vero eſt ficca eſtminus frigida: ſuccus eius eſt lenitiuus nature. Cōſeruatur ſicut ſuccꝰ roſis per annum: ⁊ ſimiliter viole ſicceconſeruantur vſque ad annum ⁊ non vltra. In capitevero anni renouari debent abiciendo antiquas reponēdo nouas. potio earū eſt ab. zͣ. ij. vſque ad. iiij. ⁊ Iulepeaꝝ ab. 3. iij. vſqꝫ ad. vj.¶ Capl̓m de abſinthio.Ico ꝙ melius abſinhium ē romanum: ⁊ precipue quod eſt remotū ab odore: ⁊ a preſentiamaris: quia vapor maris reſoluit virtutem:que eſt in ſuperficie ſoliorū eius. Eſt atem abſinthiumcalidū in primo gradu ⁊ ſuccū in ſecūdo. Conſeruaturaūt per ānum. Colligi aūt dꝫ de menſe aprilis de maneante ortū ſolis ⁊ nō in meridie dū ſol verberat ipſum: qꝛtūc a caloreſolis virtus ſuperficiei foliorum eius eſt aliqualiter reſoluta. Doſis eiꝰ decocti aut infuſi Potioeſt a. 3. v. vſqꝫ ad. vij. Et puluis eius a. 3. ij. vſqꝫ ad. iij.¶ Cap. de ſticados.Ico ꝙ vtilius ⁊ meliꝰ eſt ſticados arabicū ⁊ meliores ſūt flores eiꝰ. calicū eſt in primo: ſiccūm