Druckschrift 
Opera
Entstehung
Seite
209r
Einzelbild herunterladen
 

atientē ꝑticulā ſpōgiā vīo ſtiptico madefactā: aut acetoinbato cū frigida. Qd̓ ſi ī prīcipio volueris gerere cū ſeutiōe doloris ꝑ magnitudinē eius vbi predicta apocrutica dolorē mitigātia nō ſuffecerit mīſtrabis iſta: ꝙ ſi iſtanō ſuffecerit mīſtrabis volubile qm̄ ē vehemētis iuuamēni pricipio ⁊ ſtatu ⁊ apiū ⁊ ſil̓ia q̄ cū reſolutiōe ſtipticēt ⁊nhibeāt ⁊ ifluxionē materie. Et deinde farmacum qd̓ exſuria aqͣ calida ⁊ oleo calido ꝯmiſcet̉ ⁊ ſil̓ia nō mīſtrent̉ inpnꝰ. ſūt .n. reūatibꝰ diſpoſitiōibꝰ aduerſātia valde. Et ꝓile an̄ euacuationeꝫ ⁊ ſi videant̉ aliqͣlit̓ mitigare: magisn trahūt ꝙͣ reſoluat: pīde de lorē cōitis magis augebūtralibꝰ auxilijs videbimꝰ ꝗeſcere flōnē. Cū at qd̓ ē veluthuliēs flōnis ⁊ feruor ceſſauerit a mitigatiuis ſimplicibꝰſecedere ad diaforetica .i. euaporātia trāſire oꝫ paulatiꝫ qͣlia ſūt p̄dicta tꝑata vt cāomill̓ ⁊ ſil̓ia q̄ nō mordeāt. Cuꝫn. mēbꝝ patiēs ī ſuꝑficie poſitū ſit: lꝫ valde calida ⁊ acutaſint diīforetica mordebūt illud applicita ⁊ dolebit nō parū ſi ſil̓ patit̉ ⁊ doleat: qr̄ reuma ꝓuocabūt: ⁊ ſic ſtōatichūaugmētabūt. Oꝫ ergo illa eē tꝑata nec ēt dure ſb̓e ꝑꝑ eādē cāꝫ nec cū digitꝭ applicet̉ fortit̉ veſ leuiter vel tagēdocū pluma qm̄ miſcebis eqͣliter: ⁊ cū venerit ad ſtōachumcū illa augebis ī fine vero eius in declīatione pura ⁊ ſinemixtiōe illoꝝ aliqͣ mīſtrabis. Et ꝯpoſita q̄ īfra dicēt̉. Sꝫīcircuitu ſtiptica ⁊ ꝓprie diaforetica fortia ſūt. Qd̓ ſi nōreſoluat̉ ſuꝑficiei ꝑticule appareat ſāies dimiſſis diaforeticis ſaniātibꝰ ⁊ maturātibꝰ ē vtēdū: qͣlia ſūt farīa tricici vl̓ordei cū vīo vel pſilij ī capite eius vel cū exiccatiuis incircuitu ⁊ alijs q̄ īfra dicent̉. Deīde apparēte ſaniatiōe cōpleta oꝫ aperire cū cauſtico farmaco: vel cultello ſi nō tīeſt ī loco emūtorij eiꝰ fortaſſe tn̄ oꝫ an̄ꝙͣ ad ſaniādū deueniaſ ⁊ ēt reſoluēdū aper re ipſū ſeu ſcarificare ⁊ ſcalpellar̄ſeu ſanguinare: vt materia effiuat ⁊ ꝓprie cū materia ml̓ti ī apoſtēate fuerit ꝯgregata ⁊ incuneata ꝑducēſ ad ſuffocationē mēbroꝝ ꝑꝑ ſuffocationē caloris naturalis eius amultitudīe vel malicia: vt ī alijs: vel ēt cū īfrigidātia adſuperexceſſū ꝑuenerūt vt ſuꝑius ⁊ pꝰ ſcapellationē ēbroca cū aqͣ calida maris vel reliquis ſalſis: diaforetica .n. an̄hec ſūt nociua ⁊ maxīe ſaniātia cū putrefactiua ſint membꝝ magis ad putrefactionē adducēt: cūqꝫ aperueris euacuabis ſaniē: ⁊ cū volueris vulnꝰ abluere mellicrato ⁊ vino mellito vtendū. Cauēdū āt ne aquā īmittas vel oleūqm̄ aqͣ hūectat ipſū cū oporteat exiccare ⁊ oleū ſordidumreddit. Sꝫ ſi quidē adhuc flē̄onab̓ cataplaſma dictū ꝙ ꝑlētes qꝛ reꝑcutiūt ⁊ reſoluūt tēperate: ⁊ ſic flōnem ſedant⁊ ceſſare faciunt applicabis nō flegmonatice nature aliqd̓ſarmacoꝝ quibus ī talibus īciſiōibus ad mitigationē doloris vtimur applicādū: quale ē qd̓ vtunt̉ ēperici: ex vtraque ſb̓a oua ꝯcuſſa adīuicē ꝯplica exterius īmiſſa cū vīovel lana nō ſuccida ſꝫ molli: mitigat .n. īciſiōis dolorē ⁊ ꝓhibet reumatis īfluxionē ꝑꝑ dolorē. Deīde v̓o ablutiōefacta īmitte puluerē thuris ad exiccādū ⁊ ꝯſolidādū velcorticū eius maſticis ⁊ ſimiliū. Adhuc ſupponere oꝫ exterius lanā vel linū vīo ſtiptico madefactū iniectū aqua ꝑmixto quātū vtiqꝫ poſſit bibi vulneri vero nihil pīguiuꝫſarmacoꝝ afferri oꝫ: qͣle ē macedonicū ⁊ tetrafarmacū exſaria aqͣ ⁊ oleū mixtū: certiſſime .n. exiccari īdigēt ⁊ ꝑꝑ ſanē ⁊ putredinē: ⁊ ꝑꝑ carnis regnatōem ſi qua deperijt ⁊pyrie ī generatione ſaniei. ⁊ cuiꝰ materia ē hūor crudus⁊ raro attrita: ⁊ ꝓpter cicatrizationē ⁊ ꝯſolidationē. Un̄Ga. Nō ſanāt̉ vlcera niſi ꝑfecte ſeu certiſſie .ſ. ꝙͣtū ad p̄dicta oīa exiccētur: ⁊ ꝙ oꝫ ſanare eos qui ī reumnate flōnūQuarto ꝯſiſtit ī cura regimīs: ſit āt regimē in dieta extenuatiua ad frigidū ⁊ ſiccum vergēs. Eos v̓o qui ꝑ mōꝫꝯgeſtiōis ſūt qn̄qꝫ fiētes curari ozauxilijs ꝑ oīa cōſimilibus ẜꝫ plus ⁊ minus differētibus a predictis prīo euacuatiōe vl̓i. flebothomia .n. ī ſanatiōe predictoꝝ plus ꝯuenitī ſaniatiōe iſtoꝝ minꝰ plus ꝯuenit in illis: qꝛ cū ſuꝑ in illis preſupponatur vl̓is repl̓o corporis totius vel epatis: īiſtis qn̄qꝫ fit vl̓ nō. Cū .n. fiat a debilitate ꝑticule ex cā ꝓcatartica. vel an̄cedēti generali īmediate ⁊ ꝓprie nō ꝯuēiteiſ floīa niſi qn̄ cū mala qͥlita. ſeu ꝯplexi. ledēte ipſā fueritꝯiūcta predicta repletio vel cā ꝓcatartica ſuꝑueniēs inuenerit ea: ſed illud ē raro: ⁊ qn̄ ꝓinde minus cōuenit ⁊ plurimū nō minus ꝯuenit ꝙͣ qd̓ ꝯuenit ſꝑ propterea ſi oporteat illā premittere oīo ꝑꝑ magnitudinē ⁊ maliciā apoſtematis ī vtriſqꝫ nō exn̄te hūoꝝ habūdantia: ſꝫ cū moderatiōe ī iſtis mīoris quātitatis eē dꝫ ꝙͣ ī illis ꝑꝑ eādēc āꝫ ꝓpe qꝛ vbi maͣ influit maioriſ quātitatis eē preſūit̉ ꝙͣ vbi ſolū extitit generata cū illic nō in tm̄ influc̄s ſit: ſꝫ ēt generata: hec vero generata ſola. Secūdo ī ꝑticulari euacuatione nō tā per recurſū quā ꝑ extractū de ꝑte patiēte quia reꝑcuſſiua ſtiptica ⁊ attractiua euacuātia ⁊ diaſoretica ⁊ etiaꝫ ſaniātia in iſtis minora ⁊ leuiora eē oꝑꝫ quā in illis ꝑꝑeandē cāꝫ. Regimē v̓o eiꝰ ex precedētibus ē manifeſtum⁊ ē vt in oībꝰ ad frigidū ꝯuertatur ⁊ ſiccū. Reꝑcuſſiumefficax ⁊ exꝑtū ⁊ cōe in oībus ſatis tꝑatū. ℟. a q̇ ro. partesiij. aceti al. ⁊ boni ꝑ. i. olei ro. ꝑtes. ij. ꝯqͣſſentur ſil̓ ⁊ cū ſpōgia pecioſa duplicata in eis madefacta epithimetur ⁊ īnouetur freq̄nter: ⁊ qn̄qꝫ expedit aliquē ex ſuccis predictaꝝherbaꝝ addere illis ꝑꝑ doloris ⁊ inflōnis magnitudineꝫDiaforetica empl̓m ꝯueniēs ⁊ expertū. ℟. floꝝ cāomil.aneti ſenugre. ana. z. i. radicū yreoſ. 3ͣ. 5. decoqͣntur in vino: ⁊ deinde terantur ⁊ ꝯficiantur cū melle ⁊ emplaſtent̉⁊ addatur paꝝ croci. Emplaſtū ex fecibus oleoꝝ dictorūeſt efficax ⁊ expertū. Emplaſtū cōe ⁊ expertuꝫ in maturatiōe ⁊ ſaniatiōe flōnū. ℟. folioꝝ malue: radicū maluauiſci: radicū lilij al. que ſunt ſicut radix allei in colore ⁊ forma: ⁊ eſt lilium domeſticū: ana partes equales bulliāt inaqua ⁊ conterantur cū aſſungia putrefacta vel butiro ⁊emplaſtetur. Emplaſtū cōe ſatiſ ⁊ expertū in maturatiōe⁊ mūdificatione flōnū apertoꝝ. ℟. farine tritici. z. iij. aſſungie: olei cōis ana. zͣ. ij. mellis. 3ͣ. ij. croci. 3. i. bulliant ſimul in olla donec perfecte miſceantur: deinde auferatur⁊ vſui reſeruetur: ⁊ cū oꝫ extendatur ſuꝑ peciola ⁊ ſuperponatur: ⁊ apprehendat vlcuſ ⁊ totum flōnē mūdificatione facta perfecte abluatur cū vīo ſtiptico tepido ⁊ repleatur vlcus peciolis ⁊ filatis ⁊ deſuper emplaſtum apoſtolicon ſuperponatur. Et finaliter cum puluere gallaruꝫ deſuper contrito cicatrizetur. Capitulum. iij. de apoſtemate glandularum ⁊ flōneearum ⁊ mediciniſ eius. Landule ſūt mēbra carnoſa ad modū glandis rotūda rare ſb̓e alijs mēbris diſtincta ⁊ invacuitatibus eoꝝ poſita hn̄tia velamē durūQuaꝝ quedā ſūt operatiōes faciētes quēdaꝫiuuamētū preſtātes: ⁊ ſi nō operationē faciant ſicut primeInquit. G. Unūquodqꝫ mēbroꝝ ⁊ ſi nō faciat oꝑationē: tn̄ efficit iuuamētū. Operationes v̓o faciētes ſūt glandule teſtiū in generando ſꝑma: ⁊ mamillaꝝ in generādo olac: ⁊ que ſūt in radice ſīgue in generando ſaliua: ⁊ q̄ ſunt