¶ Cap. iij. de regimine p̄gnantis ⁊ fetus: ⁊ cōcipientismaſculum ⁊ gemellos¶ Cap. quartū de partu naͣli: quibꝰ tm̄ ſolūmō procedemus quātū ſpectat ad indigōne eoꝝ: vt per eoꝝ notitiascās ꝯſeruatīas ⁊ nocumenta ipſoꝝ: ſi qͣ eueniant cognoſcamusˡ: ⁊ eius prouidentia vel curam faciamus.¶ Cap. v. de mala complōne matricis ⁊ cura eius.¶ Cap. vi. de egritudībꝰ eius: ex ꝗbus eſt oppilatio.¶ Cap. vij. de ſuſpenſione matricis: ⁊ de aſcenſu eius:⁊ de declinatione ipſius: ⁊ deſcenſu ſeu precipitatōe.¶ Cap. viij. de prefocatione matricis ⁊ medicinis eius.¶ Cap. x. de ſpēbus ſolōnis ꝯtinui matricis ex ꝗbꝰ ſūtvulnera corroſiōis ⁊ putrefactiones ragadie: ⁊ fiſtule.¶ Cap. x. de apoſtematibus humoralibus matricis.¶ Cap. xi. de nocumentis in actione menſtruandi. ⁊ pmo de cura fluxus menſtruorum.¶ Capitulum. xij. de cura retentionis menſtruorum.¶ Capitulum. xiij. de curſu matricis ſeu fluxu: ⁊ aqua.¶ Cap. xiiij. de nocumētis in actōe ꝯcipiendi ⁊ īpregnādi: ⁊ primo de ſterilitate ⁊ difficultate impregnationis.¶ Capitulum. xv. de mola matricis.¶ Cap. xvi. de nocumentis ꝑtus: ex ꝗbus eſt difficl̓tas.¶ Capit. xvij. de cura accn̄tium que ſequuntur partum¶ Cap. x. viij. de retentōe ⁊ extenſione ſecundine.¶ Cap. xix. de aborſu ⁊ medis: que ſequuntur.¶ Cap .i. de menſtruis ⁊ eorum iudicijs.Enſtrua ſūt a ſanguīe ſuꝑfluc̄te ī mulieribꝰſic̄ ſꝑma ex ſuꝑfluo in eius ī viris: al̓r tn̄ ⁊ al̓rꝓut ariſto. ix. de aīalibus dixit. tales .n. ſangīs ī mulieꝝ corꝑibꝰ aggregat̉ quotidie ꝑ īdigōis modū ꝑꝑ lapſū naͣe ipſaꝝ ad fr̄ꝫ ⁊ hūidū ex d̓cidētiaſexus: cū ſit reīa maſculus occaſionatus. hec tam̄ eſt diuina ſapīa ordināte: cuius gr̄a earuꝫ illuſtra naͣ emittit talēſanguinē in mr̄icis ꝯcauum vltra illū quem in ſb̓a eiusemittit ꝓ nutrimento ipſius gr̄a genealogie ſeruāde: vtſi quidē puꝝ in eo ſit cedat in nutrimētū: ⁊ augmentumcorꝑis embriōis iam ex ſeīe mulieris ipſius mal̓r gn̄ati.qd̓ vero īpurū aūt ſuperfluū de corꝑe expellat̉: quemadmodū eſt videre ī plantis hūis ex ꝗbꝰ ſpes gūmoꝝ emanant: qd̓ menſtruuꝫ dicit̉ ſeu flos mulieris. Et qꝛ corpuſipſius gn̄ationi ē aptū: ⁊ cū ꝯpletū fuerit ⁊ perſcm̄ dn̄teph̓o tūc vnūquodqꝫ perſcm̄ ē: cū tale qͣle ipſū eſt generare pōt ſanguis ille ad mr̄icē nō mittet̉: nec mēſtrua apꝑebūt donec ꝯpletū ⁊ augmentū fuerit cū prius in nutrim̄tū ⁊ augmētū matricis tranſeat oīs ſanguis gn̄ationi ſitaptus. hoc aūt tp̄s p̄fixit. nam in. xiij. ānis in maribus inxiiij. limitaſſet. ⁊ hec ꝑꝑ defectū naͣe mulieris: qꝛ in vterotardius ꝯpletur: ⁊ citius perficit̉ extra ipm̄. quod .n. debile ⁊ fr̄m eſt tāde venit ad terminū: ⁊ cum ꝑuenit parumdurat. Sicqꝫ mora ⁊ ſtatus in ꝯplem̄to ē breuis: ⁊ extūcmēſtrua ꝯplete priuant̉ ex ſiccitate corꝑis: cooꝑante rōeetatis. In illo aūt ītermedio gn̄atōe fiēte ille ſāguis totꝰretinet̉: ⁊ purum eius ꝑꝑ nutrimentum embrionis: atqꝫaugmentū: ⁊ carnis generationē īmittatur in mr̄ice proꝑte ad vbera vt lac fiat nutritioni eiꝰ oportunū poſt eiusortū. impurū vero ꝑtī reſeruet̉ in vēis ſecūdine: ⁊ vacuoeius. ⁊ tūc auxiliet̉ ſua lubricitate vt facilis fiat exitus embrionis. Et ꝓinde cū an̄ ꝑtum mēſtrua fr̄uēta in quan-titate ꝯtueta fctū ſignificant egꝝ vel pebilē: vt dixit hipniſi in muliere ſāguinea valde in ꝙͣtita. minori ꝯſucta gneratione vero fiente in muliere ſana purum eius retintur in mēbris: ⁊ eam īpinguat: vt eſt manifeſtū. qd̓ v̓o īpuꝝ eſt ad mr̄icem tāꝙͣ totiª ſentia īpellitur: vt ab ca ertra corpꝰ vt ſuꝑfluū educat̉: quemadmodū ꝑ emorroidasq nō in alijs aīalibus reſeruat̉: vt in additamentū ſui corporis ꝯuertatur. nec tam̄ quotidie educit̉ lꝫ quotidie aggregetur ne quotidie aboīabil̓ infectio eius ⁊ de turpatōſequat̉: īmo paulatim aggregatur: quādiu ſuꝑfluentis fuerit ꝙͣtita. qua naͣ expulſiua ſui corꝑis nequeat tolerare: ⁊proinde ad eius expulſionē. Hec autē tēpora v̓a dei ſapictia ꝯpenſauit: vt tp̄s aggregatiōis eius equale eſſet men.xiiiſis vnius ⁊ plus ⁊ mīª ẜm naͣe tp̄is ⁊ regīs varietatē ⁊ dr̄.iix. teitp̄s interpolationis ipſoꝝ. Et ſil̓r tp̄s aꝑitionis ipſoꝝ infine menẜ coadiuuatur influētia lūe ⁊ ꝑdurationis ipſorvt equale ſit illud qd̓ inter vnū diem ē: ⁊ ſeptīanam ⁊ citp̄s dieꝝ trium: lꝫ in aliꝗbus ſit latius: ⁊ in aliꝗbus bre­ Iimtitumuius ꝑꝑ cās p̄dc̄as. ⁊ ſil̓r ꝙͣtitas ⁊ qͣlitas. cū .n. ꝑ indigeſtionis modū aggregetur talis ſanguis in corꝑe mulieris ī liupjaio ctinpequa digō fortior eſt: vt in muliere viragine pauci cibi: ⁊ liuſſimaioris exercitij: concurrentibus alijs circunſtantijs ſil̓ibus ꝙͣtitas mīor erit. In qua v̓o digō debilior: vt in lapſa ⁊ molli: ⁊ multi cibi ⁊ ocij circunſtantijs etiam ſilibusꝯcurrentibus maior erit ꝓpter eandē cauſam color cōisin pluribus ipſaꝝ erit ſubrubeus ad albedinem tendens Iuuad modum ſanguinis arietis nouiter iugulati. In puel 1lis ſanguis in principio: in ml̓icis vero rubeus obſcurusin eolericis autem rubeus clarus: in ſanguineis rubeusroſeus. in flegmaticis ad albedinem multum tendens.Cum ergo menſtrua ſunt temperata in quantitate qualitate ⁊ tempore ſuo concurrente ſecundum conſuetudineꝫ illuopiſuam naturalem in omni ſpatio ſunt cauſa ſanitatis mulieris ⁊ mundificationis corporis eius in omni nociuo inquanto ⁊ quali ⁊ faciunt ipſam acquiere caſtitatem ⁊ paucitatem deſiderij: ⁊ euentus ipſorum erit ſuauis cum bona tolerantia ⁊ abſqꝫ aliquo accn̄te prauo natura enī milierum diſpenſans corpora earum per matriceꝫ ex menſtruis velut per renes ex vrīs ſtatim videtur expurgarvt G. ait. Cum ergo alterantur a diſpoſitione ſua natirali veniunt cum prauis actionibus ſcilicet dolore capitis: faſtidio caſuˡ apetitꝰ ⁊ d̓bilitate cordis: ⁊ dolor̄ dorſi.⁊ renum lumborum ⁊ ancharum grauedine: que euertus ipſorum ſunt ſigna: ⁊ ſunt cauſa egritudinum plurimarum. Et ſi quidem alterentur in colore vel temporcauſa egritudinis indicat neceſſariam preuiſionem: diccte. Hypo. in affo. Mulieri mēſtrua ſine colore aut nōſecundum ſe ſemper facta purgatione indigere ſignificaSi vero in quantitate fiunt egritudinum cauſe vel mōbi. inquit enim Galienus ſanitatem eſſe temperamentū⁊ equalitatem. exiens autem temperamentum proculebio venit in infirmitatem. ⁊ ſi parum cauſa morbi fit. Sivero multum morbus appellatur vnde Hipo. Merſtruis plurimis venientibus ⁊ nō euenientibus a naturaaccn̄t egritudines: ac egritudines accidentes ex ſupernūtate ipſorum ſunt egritudines inanitionis principaliterper ſe: que ſunt notē per accn̄s vero ⁊ ꝯn̄r ſunt egritudines replōnis: ex quibus idrops eſt plurimum: Egritudines accn̄tes ex retentione ipſorum ſimpliciter: vel in parte ſunt replōnales ⁊ ꝑ ſe ⁊ ꝓprie. Et quedā haꝝ ſūt ꝓpele