Druckschrift 
Opera
Entstehung
Seite
86r
Einzelbild herunterladen
 

cuiſuge ⁊ qꝛ ſanguis ex ea veniens ſubtilis ⁊ ſanioſus.Gignum fortitudinis expulſiue: ⁊ quod ex ea proceſſiteſt alleuiatio que ſequitur euacuationē natura deponētequod velut onus aggrauabat. Qui .n. a debilitate ꝯtenriue procedit alleuiationem ſubſequentem non hēt. Sienum oppilatiōis viarum: p̄ͦ quas expellere conſueuit ⁊amplitudinis aliarum cum ſtomaci debilitate recipienris eſt ex hoc quod non egreditur ꝑ viam: per quā expellere cōſueuit: ſed per ſtomacum violenter.Ura eius non eſt ſtolidi medici neqꝫ pigriſed ſolertis ⁊ ſolliciti ait. n. G. ex fluxū ſanguinis ſpiritus deficere cōſueuit: qui vite vniuſcuiuſqꝫ membri ſubſtantie exiſtit vndemors ſequitur: quod aduertens. Terxias aīam hōinisſauguinem eſtimauit. Proinde ergo in cura eius ꝓmꝑte ac diligenter eſt procedendū. Conſiſtit autē in rebuſprenarratis quas tali modo ⁊ ordine adminiſtrabis: primo enim feſtinabis ex venis ſanguinis exuberantiā educere anticipando quatenus tolerat virtus: ⁊ hec cum flebotomia de nigra: ſeu ſaphena ſecundum diuerſitatemſue exuberantie: ⁊ exceſſus in loco. Ipſum etiam trahesad oppſita ⁊ longinqua: ⁊ hec cū ligaturis doloroſis exremorū: cum ventoſis in cruribus: brachiis: ſpatulis cūſcarificatione: vel fine: prout tolerat virtus ⁊ diſpoſitiorepletionis requirit. Secundo ipſuꝫ inſpiſſabis ⁊ alterabis: aut farmacabis: vel quod prius expediat ages ꝓut ſupra de cu. flu. ſanguinis nariū dictum eſt. Que autem ſunt illud complentia: ibi de cura. ſpū. ſan. ſuperiushabuiſti. Tertio ſtomaco: eiuſqꝫ venarum debili cōpoſitioni qꝛ rarefactus apertus: vel qūo ſolutus prouideb̓cum ſtipticantibus: ⁊ frigidantibꝰ. Inꝗt. n. Hip. Quicumque ſponte ſanguinem vomunt ſi quidem ſine f. ſalutare. Curare vero ſtipticis ⁊ infrigidantibus: que aūtſunt illa dictum eſt ſupra ibidem: ⁊ ꝙ ſint ꝗntuplicis generis. Elige ergo ad hec tibi magis propria. Et ex a ꝓpriatis in retinendo ſanguinem eſt iaſpis ⁊ mēta. Quarto regimen proprium ad frigidum ⁊ humiduꝫ cōuertesquod eſt ex precedētibus notū. Si vero ſanguīs vomitus ex alijs membris fuerit illi influentibus: cura eſt cūeiſdem. Sꝫ adde vltimum .ſ. membri mittentis rectificationem que predictis eſt proferenda: ait enim G. mittēti tam quam fonti prius eſt prouidendum. Qualiter autem illud agere oporteat: ⁊ cum quibꝰ ſupra de cura maſe complexionis cū materia: dictuꝫ eſt que omnia ſuprade ſpū. ſanguinis incidenter tetigimus ſuccinte cāis quoque mediatis cum notis contrarijs ⁊ proprijs obuiabis⁊ manifeſtas: ſeu extrinſecas amouebis. Sed ad ꝑfectonem cure vomituſ ſuperfluētis ⁊ ſinthomatici reſtat. vi.accidentibus ſuperuenientibus inſtare. Sūt autē diuerſa: vtputa dolor capitis: obſcuritas viſus: ⁊ dolor pectoris: ⁊ malitia anhelitus: interſecatio vocis: tēſio ⁊ dolorſub hipocundriis: debilitas mordicatio: dolor ſtomaci:gultus: ⁊ alcuzeꝫ: detenſio ſanguinis ⁊ congelatio inſtomaco: debilitatio ⁊ ſincopis: quorum correctioni attēde. Et primo dolorem capi. corriges ꝓut ſupra de curaſode ex vaporibus acu. cāte ꝓuenientibus a toto corpore aūt a membro aliquo dictum eſt. Obſcuritatē quoqꝫoculorum ⁊ viſus ꝓut ſupra de cura egritudinum oculorum dictum eſt. Abo. autem volens ex vomitu nocumento oculorū prouenienti occurrere ſubleuet materiā⁊ vapores conuertat ad caput ⁊ oculos: docuit ī hora vomendi vt oculi ligentur ſuppoſitis pilis duabus ⁊ pͥmovt facies laueturaceto cuꝫ aqua tēꝑato: que ſi ſit roſaceamelior eſt. reſoluit .n. ⁊ reꝑcutit vapores. Dolorē ēt pectoris ⁊ malitiā anhelitus cuꝫ fricatione ſnaui ex ol. aīg.dl̓. cāomil. ⁊ de li. amouebis. Interſecationi vocis: cumſit ex ꝑducentibus ad mortem ſacilē oꝫ ſuccurrere Abo.aūt ei ⁊ p̄dictis accn̄tibꝰ ſubuenire miniſtrauit cū enegmate tꝑato: ⁊ vt detur doſis mel̓ cū aqͣ cal̓. ⁊ ol̓m in quovirtus thiriace exiſtit: vt eſt ol̓m de li. deīde laboret vt ēuōat. Quod ſi euōat nō ſuffocabit̉. Si vero neꝗerit vomere ſtudeas materiā diuertere ⁊ trahere ad extrēa cumfrieatiōibus calefactionibus ⁊ ꝯſtrictionibꝰ doloroẜ atqꝫ ventōẜ: ⁊ cōfortes ſtōacum cū calidis ⁊ ſtic. ⁊ ꝓpͥe cūpāno ſuperpoſito ei īfuſo in ol̓o in quo cocta fuerit ruta⁊ ſucidis. Tenſiōi quoqꝫ ⁊ dolori ſtōaci ipocōdriis ſubuenire mr̄auit cū panis madefactis ī aqͣ ca. ſuꝑpoſitis: ⁊oleis tepidis lē̄ificātibꝰ: vt voluit G. ⁊ vētoſis īflamatiſdebilitati ⁊ dolori ſubuenire: ꝓut ſuperius dictū eſt ca.ꝓprio. Eiꝰ ēt mordicatō cū iuribus vnctuoſis qͥ facile digerant̉: vt ſunt iura carniū gallinarū: ⁊ vituloꝝ: ⁊ vnctōne ex ol̓o de li. ⁊ violato: vt docuit Abo. cū pauca cera.Singultui etiā ꝓuidebiſ cū his q̄ ſupra ca. ꝓprio dictaſūt. Alcuzeꝫ quoque docuit pͥnceps Abo. ſubuenire cūligatura ⁊ ſtrictura exteriorū ⁊ alijs q̄ interſecatiōi vocis voluit miniſtrari. Sanguīs āt rectentiōi ⁊ cōgelatōni in ſtō q̄ in ſanguīs vomitū plerūqꝫ accidere cōſueuitfeſtine oꝫ ſuccurrere: cū cā ſit paſſionū cordis ſuꝑius p̄dictarū: ⁊ hec cū vōitu ꝓuocato cum aqua ca. mellis ſucci apij ⁊ farina cartami: ⁊ cū cliſteribꝰ ex his q̄ ſunt ſan.cōgelatū liq̄facere ⁊ educere. Ex ꝗbus eſt aqua cinerisligni ficus vehuen: oppopo. ⁊ bde. mel: ſal: aſſa: ⁊ alhaſce: ⁊ mēta decocta in aqua ⁊ coagulum leporis vl̓ edi ſūptū in potu cū aqua p̄dictorū alicuius: ⁊ ꝓprie alhaſce:qꝛ liq̄facit deīde ſumat̉ ellebori al. 3. j. faba. 3. iij. cū aquatepi. ⁊ melle: vt liq̄ factus educat̉. Et ex his q̄ cōferūt liq̄faciēdo: ⁊ reſoluēdo ⁊ ꝓprie vbi educi nō poterit eſt euaporatio ⁊ ēplaſtatio ſtōaci ⁊ vētris cū decoc. aniſi ipiconpire. maſti. xiloa. ſal̓. alha. ⁊ mēte. Debilitati ⁊ ſincopi qͣliter ſubuēiat̉ ſuꝑius dictū eſt. Siru. cōfortās ſtōa. ⁊ vomitū arcens. ℟. ſuc. vua. acer. ſuc. mē. diāo. aqͣ ro. an̄ lib.j. zucha. li. ij. ⁊ ſirupētur ⁊ arōa. cū gar. 3. ij. Elec. ex nr̄aīueniōe in retinēdo ſan. vōitū vltimū cōfortās ſtomacū⁊ alterans malitiā cōpl̓onis cal̓aꝫ. ℟. coralli ru. 3. v. ma.3. 5. ro. 3. iiij. aca. ſūac. an̄. 3. ij. ātere. ſandara. ana. 3. iij. gar̄.. ij. caſto. ꝯ. j. muſci gra. j. ſan. drago. luti ſigil. ana. 3. ij.cōfice cū hoc ſiru. ℟. ſuc. pirorū ⁊ pomo. ſilue. ⁊ citoni. agreſte mēte ana. li. 5. zucha. li. ij. Pillule reſtrigētes vomitū. ℟. maſti. mirre. ſan. dra. ana. 3. ij. āterre. 3.j. Confico cum ſuc. mente: ⁊ da mane ⁊ ſero. Confectio ſiru. deberbe. cōuēiens ad p̄dicta. ℟. ſpodij. ziiij. berber. zͣ. iiij.vue acerbe zͣ. ij. cicoree. M. 5. zuc. li. ij. ⁊ da īeiuno ſtomaco cū aqua maſti. Linimētū Serapi. retinēs vomitum colericum. ℟. balauſt. z. iiij. foliorum oliue. zͣ. ij. foliorum rubi. z. j. romani himuſcie. z. j. piſta: ⁊ diſtēperacumalbumine ouorū ⁊ farina ordei: ⁊ ſtomaco ſūpponeſtringit omnem vomitum ſi chriſto placeat. Aliud adhoc ſublime ⁊ vltimum Recipe ſucci plantaginis lingue caniſ: pentaphilon: ana. 3. ij. aceti. z. j. olei ōfā. z. iij.buliant vſque ad conſumptionem duarū partium: ⁊ ad