Sermo
qd̓ notandū. Panthera ẜm Iſi. lib̓. xij. Eſtomniū aīaliū amicꝰ excepto dracone quē valde odit. hꝫ enī cū oībꝰ aīalibus ſil̓itudinē. qꝛcū nigris habꝫ nigredinem. cū albis albedinē. ⁊ cū flauis flauedinē. qꝛ ex maculaꝝ albarū nigraꝝ flaueaꝝ tota pellis varietate decorat̉. iō oīa aīalia vt dicit Phiſologus audiētia vocē eiꝰ ad ipſū veniūt. Draco autē ſi appropinquauerit ⁊ eiꝰ vocē audierit territuscito fugit. Myſtice ꝑ pantherā quo ad propoſitū intellige beatū Martinū qui habuitſil̓itudineꝫ cū oībus ſanctis. ita vt de ip̄o exponi pōt illud Ecc̄i. xliiij. Bn̄dictionē oīumgentiū dedit illi. Reuera cū angelis excellentem habuit dignitatē ⁊ puritatē. iō pōt comparari vitro qd̓ vnū colorē cuiuſlibꝫ liquorꝭoſtendit clare. Sic ipſe qd̓ totum habuit intus in conſcientia oſtendit per claram cōfeſſionē. ita vt de ipſo pōt exponi illud Apoc̄.xxj. Platee eius ſcꝫ conſcientie aurū mūdū⁊ vitrum perlucidum. Secūdo cum patriarchis habuit iuſticiam ⁊ longanimitatē. Fuitenī multe iuſticie. Nam cum imꝑator Maximianus ipſū inuitaſſet ⁊ ei primo poculumallatū fuiſſet ſperantibus cunctis vt pꝰ ſe regi tribueret. Martinꝰ preſb̓ro ſuo dedit nullā exiſtimās dignitatē digniorē qui pꝰ ſe deberet libere ⁊ indignū ſe iudicās ante regemaut regis ꝓximos preſb̓ro pretulit. Tertiocū prophetis habuit ſubtilitatē. Sicut enimlegitur in legēda beati Britij eius diaconi qͥei multa cōuitia inferebat. Nam cum quidāpauper martinū quereret dixit Britiꝰ. Naꝫſi illū delirū queris proſpice eminus ille eſt qͥquaſi amās cētum proſpicit. cum ergo pauꝑa martino qd̓ petiſſet recepiſſet Britiū ad ſevocans ait. An ego delirus videor. Britiusqd̓ cū ille p̄ verecūdia dixiſſe negaret ſibi dixit. Nonne aures mee erant ad os tuū quando hec loquebaris. Amen dico tibi oraui obhoc dn̄m vt tu mihi in ep̄atu ſuccedas. ſꝫ ſcias te in epātu multa paſſurum aduerſa. Naꝫin. xxx. ep̄atus ſui anno cōcepit ⁊ crimē epiſcopo impoſuit quapropter de dioceſi expulſus fuit. Similiter obitū ſuum longe ante ſciuit ⁊ fratribus reuelauit. Quarto habuit cūapoſtolis in orando aſſiduitatē. quia ſic̄ Petrꝰ ⁊ Iohannes aſcenderunt in templum adhoram orationis nouā. Act̉. iij. Et Bartholomeus centies in die ⁊ cēties ī nocte genuaflectens orauit. Ita vir ſanctꝰ Martinꝰ nūqͣꝫ vllā horā vel momentū preterijt qua nonorationi aut lectioni īcūberet inter legenduꝫtn̄ ⁊ operandū ꝓ quodam laboris leuaminenūqͣꝫ animū ab oratione relaxabat. Et ponit
ſimile Seuerus exēplū dicens. Sicut fabrisferrarijs moris ē vt inter oꝑandū ꝓ quodaꝫlaboris iuuamine incudē v̓berāt. ita. b. martinus dū aliquid ageret ſemꝑ orabat. Quinto cū martyribus habuit patiētiā ⁊ ſtabilitatē. ſaltē enī in omnibus patientiā ſeruabat.ꝙ cū eſſet ſūmus ſacerdos impune ſepe a clericis ledebat̉ nec a ſua eos ꝓpter hoc charitate repellebat. legit̉ in ſepe dicto dialogo cūMartinus quadam vice hiſpido nigro ⁊ pēdulo pallio circūtectus ſua ſuper aſella ꝓcederet equis ecōtra venientibꝰ expauefactismilitantes in terram p̄cipitati ſe dederūt ſaltui. propt̓ qd̓ martinū arripientes grauitereū percuſſerunt. ille autē patiens vt mutꝰ cedentibus prebebat terga illi autē magꝭ feriebant eo ꝙ quaſi nō ſentiens verbera cōtēnere videretur. Protinus autem animalia ī humo fixa manebāt. vt quātūcūqꝫ flagellata velut ſaxa moueri nō poſſent quouſqꝫ ad martinū redeuntes vt peccatū ſuum qd̓ ignoranter in eum fecerunt confiterentur ille eis licētiam dedit ⁊ gradu cōcito animalia ꝓceſſer̄tSexto cum cōfeſſoribus habuit cōpaſſionispietatē. valde enī pius fuit ergo delinquentes. qꝛ omnes volētes penitere cōpaſſionisſinu recepit. Cum enī ſemel diabolus martinū rep̄henderet cur ſemel lapſos ad penitentiam reciperet. Et reſpondit. Si tuip̄e o mirabilis ab omni infeſtatiōe deſiſteres ⁊ te tuorum factoꝝ peniteres ego tibi cōfiſus ī domino ieſu chriſto miſericordiā pollicerer.Septimo cū ſanctis virginibus habuit auſteritatē. neceſſe ē enī v̓gines dominicas habere abſtinentias. ſic̄ docet beatus Augꝰ. inlibro ad ſacras virgines. Dominica inqͥt virgo ad extinguendum libidinis flammas ieiunijs ⁊ abſtinentijs deberet operaꝫ dare ſi cupit laqueos diaboli inſidiātis euadere ⁊ adp̄miſſe virginitatis p̄mia ꝑuenire. Sic beatꝰmartinus vt teneret virginitatē corpus ſuuꝫieiunijs ⁊ ceteris auſteritatibus afflixit. Refert Seuerus in epl̓a ad Euſebium cū martinus in quandam ſuam dioceſim veniſſet lectumqꝫ ſibi plurimo ſtramine clerici p̄paraſſent ille ibi reqͥeſcēs inſuetā molliciē ꝑhorreſcit. ip̄e enī nudo humo vno tm̄ cilicio ſuꝑiacto cubare cōſueuerat. quare ꝑmotꝰ ſurgenſſtramentū omne proiecit ⁊ ſe ſuꝑ nudum humum collocauit. Circa mediam vero noctētota illa pallea igne accenditur ⁊ Martinꝰexcitatus duꝫ exire temptaret ⁊ nequiret abigne capitur ⁊ eius iam veſtimenta vrerentur. Crucis igitur emittens ſignaculum inmedio ignis intactus permanſit. ⁊ flammas