Druckschrift 
3 (1487) De sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Q R

nitus eſſet a dn̄o ꝑ ſoporem vt viſitaret parentes ſuos mox volūtatē ſuā deſeruit et diuinā volūtatē fecit. ẜm illd̓ Mat. xxvj. Nōſicut ego volo ſꝫ ſicut tu vis pr̄. Fuit contēptor terrenoꝝ. qꝛ in ſuo monaſterio tā pauperfuit ꝙ de radicibꝰ herbaꝝ vixit. ⁊ potuit dicere cū ſancto Bernardo. Quid nobis de diuitijs que nec vere nec noſtre ſunt. Fuit ⁊ caſtus vt ſupra. ⁊ pōt dicere illud Thobie. iij.Mūdam ſeruaui aīam meā ab oī ꝯcupiſcentia. D Ep̄i etiā hn̄t tria mādata. Primum eſt ꝙ ſint hoſpitales ⁊ pauꝑm receptoreſ. ẜm ꝙ ponit̉ ī can̄. xvj. q. vij. qm̄ ibi d̓r ꝙres eoꝝ dn̄t eſſe cōes ad ſuſtētatōnem ꝑegrinoꝝ. Scd̓m ꝙ ſint prudētes. Tertiuꝫ ꝙ ſintdoctores. ⁊ hoc ꝓbat apl̓us. j. Timothe. iij.Oportet ep̄m eſſe hoſpitalē. prudentē. ⁊ doctorem. Hec mādata ſeruauit beatus Martinus. Fuit em̄ hoſpitalis nulli pauꝑi hoſpitium denegādo. Ip̄e fuit alter Loth qͥ ſedebat in foribuss domus ſue peregrinos expectando. Gene. xix. Fuit ⁊ prudens ẜm ꝙ canit̉ de ip̄o. Qui pius prudēs hūilis pudicſobrius caſtꝰ fuit ⁊ quietus. Prudēs in ſubtili demonis cognitione. legit̉ in dialo. Seueri ⁊ galli. ꝙ quedaꝫ vacca a demone agitatacūqꝫ vbiqꝫ ſeuiret ⁊ multos ꝯfoderat ⁊ verſus Martinū ⁊ ſocios ſuos in itinere furibūda concurreret. ille manu eleuata iubet eamſiſtere qua immobili ꝑmanente vidit demonem dorſo eius inſiſtentem quē increpat dicens. Diſcēde ⁊ euaneſce a pecude ⁊ innoxium aīal agitare deſiſte. Illo aūt ꝓtinꝰ diſcedente vacca ad pedes eius ꝓſternit̉. ⁊ ad eiimꝑium cū oī māſuetudine ad gregē ſuū reuertit̉. Fuit etiā doctor egregius. qꝛ ſalutisoſtēdit viā verbo ⁊ facto. ꝟ̓bo doctrine ⁊ exemplo bone vite. ꝓpter hāc mandatoꝝ obẜuantiā dilectꝰ fuit a pr̄e. ſic ⁊ nos ſi ab eo volumus diligi mādata eius neceſſe ē teneri. qꝛdicit dn̄s Ioh̓. xiiij. Si qͥs diligit me ſermonem meū ſeruabit ⁊ pr̄ meus diliget euꝫ ⁊cͣ.Filius eū dilexit eo ꝙ eū totū angelis commēdauit dicēs. Martinus adhuc cathecuminꝰ hac veſte me ꝯtexit. ⁊ hec dilectio martini erga xp̄m fuit ex paupeꝝ compaſſione qͥbus veſtimēta ſua tribuebat. vt habes in legenda. ⁊ non ſolū eis veſtes tribuebat ſed ⁊eos alebat iō xp̄s eū n̄ tm̄ coraꝫ āgelis ſed coram tota curia celeſti honorabat dicēs illudMat. xxv. Eſuriui ⁊ dediſti mihi māducare. Si igit̉ vis o xp̄iane a xp̄o filio diligi miſericordiā erga pauꝑes habe. qꝛ hoc ē neceſſe ſicut dicit Leo papa in ſermone. Miſericordie virtus tāta eſt vt ſine illa cet̓e ꝟtutes

ſi ſint ꝓdeſſe non pn̄t. qͣꝫuis em̄ qͥs fidelis ſitſtatu etiā ſobriꝰ ⁊ alijs maioribus ornatꝰ inſignijs. ⁊ ſi miſericors non ē miſcd̓iam non meretur. Spūſſanctꝰ etiā eū dilexit eo ꝙ in ſpecie ignis ſuꝑ caput eiꝰ apꝑuit. ⁊ hec dilectiofuit ꝓpter humilitatis retentionem. RefertSeuerus ꝙ beatus Martinus fuit ml̓te humilitatis. nam leproſum quēdam cūctis horribilē obuiū pariſius hn̄s ipſiꝰ gl̓iatus ē atqꝫbenedixit ſtatīqꝫ mūdatus ē. Etiā vno ſeruoꝯtētus cui cā humilitatis ſepius calceos detrahebat ⁊ pedeſ abluebat in ſecretarioqꝫ reſidens nūqͣꝫ cathedra vſus ē. nā ī eccl̓ia ip̄mnemo ſedere ꝯſpexit. Sic ⁊ nos ſimꝰ hūiles.vt ſpūſſanctus nr̄as inhabitet mētes. qͥa dicit̉ Eſa. vlti. Suꝑ quem requieſcet ſpūs meus. niſi ſuꝑ humilem. ⁊ qͥetum ⁊ trementemꝟba mea. Etiam dicit Caſſiodorus ſuꝑ psͣ.In vallibus quidem humiliū aīaruꝫ fontesmanant ⁊ trāſeunt flumina celeſtium gr̄arū.Et ſcias ꝙ non ſolum deitas ip̄m dilexit ſcꝫpater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. Sed etiam regina ⁊ prīcipiſſa celoꝝ ꝟgo maria ꝙ ex hoc apparuit. qꝛ ip̄m ſepiꝰ viſitauit. Refert̉ in dialogo Seueri ⁊ Galli dum Martinus in cella ſolus ſederet Seuerus ⁊ Gallus eius diſcipuli p̄ foribus expectarent plures ſecumaudierūt inſimul loquētes. de quo cū ipſumpoſtmodū reqͥſiſſent ait. Dicā vobis. ſꝫ q̄ſonulli dicatis. Maria. Agnes. et Cecilia adme venerūt ⁊ non tm̄ illo die ſed ſepiꝰ ab eisſe confeſſuſ ē viſitari. Et qͣre hoc. certe ꝓpterſuā mūdiſſimā dignitatē qͣ pollebat ⁊ nūc p̄tſibi dicē̓ maria. Dormi mecū. hoc ē reqͥeſce ⁊fruere delitijs meis ⁊ amore. qꝛ btīſſima regina ſꝑ diligit ꝟgines tāqͣꝫ ſibi ſil̓es. ẜm illd̓Ecc̄i. xiij. Oē aīal diligit ſibi ſil̓e. O hō bōaeſt dilectio marie. qꝛ quē ip̄a diligit nūqͣꝫ ineternū peribit. Si ergo ab ea viſ diligi ſeruav̓ginitatem. Angeli ip̄m dilexerūt qͥ ſue ſanctitati quotidie aſtiterūt ⁊ ei miniſtrauerūt.ita vt de ip̄o exponi pōt illud dictū. Miliamiliū miniſtrabāt ei ⁊ decies milies ⁊ cētenamilia aſſiſtebāt ei. qꝛ d̓r Mat. xxiiij. Vbicūqꝫ fuerit corpus .ſ. xp̄i illic ⁊ ꝯgregabunt̉ aqͥle. i. angeli qui dicunt̉ aquile. qꝛ īmediate recte deū qui ē ſol iuſticie irreuerberatis ocul̓ꝯtemplāt̉. ẜm illud Mat. xviij. Angeli eoꝝſꝑ vidēt faciē pr̄is mei ⁊cͣ. Tota celeſtis curia ip̄m dilexit. qꝛ hodie in ſuū conſortē accepit. ẜm ꝙ ip̄e ait. Sinus abrae me recipiet.hoc ad primū. Quātum ad ſecundum cōmēmendat̉ beatus Martinur a ſimili adeptōeqꝛ cū ſanctis aīabus adoptionē ē adeptꝰ. ettāgit̉. ſil̓em fecit illū ī gl̓a ſāctoꝝ. E Circa

Z 4