?Sermo

conditionis ingreſſuꝫ ⁊ dānabilē hūane diſſolutionis egreſſū culpabilē hūane ꝯuerſationis progreſſū. Iſta gloria fuit beatꝰ Donatus ornatus. nā habuit ꝯſcīam purā nō ſord̓peccatoꝝ maculatā. Iō pōt dicere illud. psͣ.xvij. Scd̓m puritatē manuū meaꝝ retribuitmihi. qꝛ cuſtodiui vias dn̄i. Habuit corporꝭintegritatē vt ei ꝯpetit illud Eſa. xxxv. Gloria libani data ē ei. Libanꝰ cādidatio interp̄tat̉ ⁊ ſignificat mētis carniſqꝫ ſue mundiciā.E Tertia gloria fuit eternalis q̄ ē omniumnoſtrū finis deſiderioꝝ. ⁊ ꝯſiſtit etiā in quattuor. Primo in ſanctoꝝ ſocietate. Quid enīdulcius qͣꝫ eē in cōſortio tantoꝝ ſanctoꝝ cuꝫxp̄o regnantiū. O mira ſocietas ⁊ predulcisex ſocietate ſuauitas videre tot ſanctos quiſunt reges purpura veſtiti diademate coronati ſuper hunc ſoleꝫ oībus bonis pleni. dequibus dicit psͣ. cxlix. Exultabunt ſancti ingl̓ia letabunt̉ in cubilibꝰ ſuis. Scd̓o ꝯſiſtit ībonoꝝ omniū ſocietate. In hac enī vita ſemper ſcientijs ꝓficere cupimꝰ ⁊ nunqͣꝫ qd̓ cupimus obtineri qꝛ quātūcūqꝫ intelligamꝰ ⁊ ꝓficiamꝰ ſemꝑ ſuꝑeſt qd̓ queramus. Iō legit̉in geſtis ph̓oꝝ. cum quidā ph̓s ad mortē veniſſet dixit ſe dolere ꝙ iā deberet mori cū iaꝫtunc incipiebat diſcere; ⁊ aliꝰ interrogatusvbi eēt terminus ſcīe dixit. Ubi ē terminꝰ vite. Tante aūt capacitatis volūtas humanaē vt oībus bonis mūdi ſatiari nō poſſet. Nātotus mūdus Alexandro nō ſuffecit. nec alicui regū potuit eē ſufficiens qd̓ poſſidebat.ergo quanta ē illa gl̓ia q̄ ſic intellectū ꝯſumataffectū ſatiat vt nihil vltra qd̓ poſſideat querat. ſed oīno ꝯtentꝰ exiſtat. ẜm illud psͣ. xvjSatiabor cū apparuerit gl̓ia tua. Tertio cōſiſtit in omniū bonoꝝ reuelatiōe. qꝛ nihil boni homini occultat̉ vnde debebat eē letus vl̓beatus. Quarto hec gl̓ia cōſiſtit in clara deiviſione. Oīa enī alia mūdi bona oīa celeſtianō ſufficerēt nobis data niſi diuinā eſſentiaꝫvideremꝰ. Iō dixit quidā ph̓s ꝙ tam delicata eſt dei viſio totoqꝫ honore digniſſima vtquicquid haberi poſſit illa nō habita non facit hoīem btm̄ ſꝫ miſeꝝ. gͦ ſumme beati erimqn̄ deū in ſeipſo videbimꝰ. Et hāc gl̓iam certiſſime poſuit dn̄s ſuꝑ famulū ſuuꝫ ſanctumDonatū. habet enī cōſortium cum celeſtibciuibus. ⁊ eſt bonis oībus ſatiatus nihilqꝫ ēqd̓ ſit ei occultū cum vidit deū facie ad faciēin quo tanqͣꝫ in ſpeculo clariſſimo relucēt oīa⁊ apparent. Ideo conuenienter aſſumptū ēpro feſto ip̄ius hoc verbum magna ē gloriaeius in ſalutari tuo.¶ Sermo primus de ſancto Laurentio

Adam et videCbo viſionē hanc quare nō ꝯburat̉rubus. Exo. iij. A Pli. in ſpec̄.na. x. li. c. xvij. dicit Salmādra ē ſerpēs quiſolo incendio repugnat ſola int̓ alia animalia ignē extinguit ⁊ in igne ſine cōſumptioneviuit. Et cauſa huiꝰ ē magna frigiditas. Nārecte ſic̄ glacies in igne ꝓiecta ip̄m extīguitIta hec beſtia veniēs in ignem ꝓpter ſui frigoris frigiditatē vt pꝫ de pelle eiꝰ de qͣ fiuntinterdū cingula regū qui pꝰ longā vetuſtatēin ignē proiecti nō ꝯburūt̉. ſed illeſt purgatiextrahunt̉. de hac etiā lichmina fiunt ī lāpadibus q̄ nullo incendio ꝯburunt̉. ¶ Spiritualit̓ per Salmandra. b. Laurentiū poſſumꝰ deſignare. qꝛ recte ſic̄ Salmādra apparet ſolū tempore pluuie ⁊ tēpeſtatꝭ. ſed in tempore deficit ſerenitatis. Ita. b. Laurentiꝰ tēpore ꝑſecutiōis martyruꝫ noluit occultari.qꝛ cū Sixtus papa ad paſſionē duceret̉ apparuit Laurentiꝰ clamās. qͦ progrederꝭ pat̓ſine filio. q. d. Paratꝰ ſum tecū mori o paternō me derelinquas. Iſte ſanctus martyr poſitus in ignē illeſus in mēte ꝑmāſit. ⁊ frigiditate ſue caſtitatis ꝑ ignē dīne charitatis materialē extinxit. Qd̓ declarat. b. Amb̓. in ſermone de hac feſtiuitate dicēs. Quāuis rex īpius ligna ſubijceret vt incēdia maiora incēderet. tn̄ ſanctꝰ Laurentiꝰ fidei calore accenſus nō ſenſit. Et dū xp̄i p̄cepta cogitat frigidū ē illi oē qd̓ patit̉. Et ſubdit Laurentius īcraticula flāmaꝝ igne torquet̉ ardebat extrīſecus tyranni ſeuientis incēdijs. Sꝫ maior illum extrinſecꝰ xp̄i amoris flāma torq̄bat necpōt viſceribꝰ igniū tormēta ſentire. qꝛ ſenſibus ꝑadiſi refrigeria poſſidebat. hec ille. Ecce quō hec Salmādra. b. Laurentiꝰ in ignēꝓiectꝰ incēdijs illiꝰ repugnauit nec ꝯbuſtusfuit ꝙ innuit̉ in verbis p̄miſſis vbi ꝯꝑat̉ rubo incōbuſto. In quibꝰ a tribꝰ pͥncipalit̓ cōmendat̉ Primo quātū ad meritū qd̓ habuithͦ tāgit̉ in rubo. Scd̓o quātū ad tormentumqd̓ ſuſtinuit hͦ tangit̉ in incēdio. Tertio quōp̄ualuit. h̓ tangit̉ in miraculo. De pͥmo ē notandū ẜm Iſi. li. xvij. Rubus ē denſitas ſpinaꝝ ⁊ alioꝝ fructuū aculeos habentiū ⁊ acriter pungit. et ꝑ hūc ſignificat̉. be. Lauren. qͥfuit plenꝰ aculeis paſſionū ẜm qd̓ dic̄ Amb̓.in ſermone hodier. Nō enī fratres. b. Laurētiū breui ſimpliciqꝫ paſſione ꝑimitur. nā quigladio percutitur ſimul moritur. qui in flammarum camino mergitur vno impetu liberatur. hic autem longa ⁊ multiplici pena cruciatur. Et ſubdit legimus beatos pueros ī pe-