LXVIII

ꝯformeris. Que aūt ſunt illa ſigna oſtenditapl̓s ad Col̓. iij. Induite vos ſicut electi deiſancti ⁊ dilecti viſcera miſericordie benignitatē humilitatē. modeſtiā. patientiā. ⁊cͣ. ſuꝑoīa aūt hec charitatē habete qd̓ ē vinculū ꝑfectionis. Suꝑ quo dicit Remigius. qui hꝫiuſticiā. veritatē. patiētiā. charitatē. ceterasvirtutes qͣs xp̄s habuit xp̄m vtiqꝫ induit.Tertio debēt ire ⁊ ꝓficere in bonoꝝ operuꝫmultitudine. Ad qd̓ hortat̉ ſapiēs. Quātuꝫpōt manꝰ tua inſtant̓ oꝑare. qꝛ nec ē ſcīa necro apud inferos. Ecc̄s. ix. Idē ꝑſuadet beatus Augꝰ li. de v̓bis dn̄i. Semꝑ inqͥt aliqͥdadde. ſemꝑ labora. ſemꝑ ambula. ſemꝑ ꝓfice. Nā in via dei ſtare nō ē ꝓficere ſꝫ deficereadeo nāqꝫ feruidū appetitu dꝫ hō ſemꝑ hr̄eꝑficiendi in meliꝰ vt quātūcūqꝫ ꝓfecerit ſꝑſibi videri dꝫ ꝙ pͥmo incipiat. qꝛ ẜm ſapiēteCū cōſūmauerit hō tūc incipiet. Ecc̄i. xviij.Sed perfecti ire debēt etiaꝫ in tribꝰ. Primoin omniū rerum mūdanaꝝ obliuione. de quibus psͣ. xliiij. Obliuiſcere ppl̓m tuū ⁊ domūpr̄is tui. Illis enī ẜm Gregꝭ. affluentia reꝝmundanaꝝ dꝫ eſſe oneroſa vt dicere poſſintcū apl̓o. mihi mundꝰ crucifixꝰ ē ⁊ ego mūdoad Gal̓. vj. Secūdo in ſue imꝑfectiōis oīmoda recognitione. qꝛ ẜm Greg. Magna ē ꝑfectio ſue imꝑfectiōis cognitō qd̓ bn̄ vas electionis paulus on̄dit cū ſe minimū apl̓oꝝ aſſeruit. vt hr̄. j. ad Coꝝ. xij. Nā vt ait Gregꝰ.Sancti dei oēs qͣꝫto magis in dei cognitioneꝓficiūt tanto magis imꝑfectionem ſuā recognoſcūt. Qꝛ nūqꝫ legit̉ ſe abraam cinerē appellaſſe ⁊ puluerē niſi qn̄ dei eloquiū haberemeruit. Gen̄. xviij. dicēs. Loquar ad dominū cū ſim cinis ⁊ puluis. Tertio in alienaimꝑfectiōis ꝑpenſiōe. Et ẜm Gregꝭ. Ille ꝑfectꝰ ē qui ad ꝑfectionē ꝓximi īpatiēs non ēNā qui imꝑfectionē alienā eqͦ aīo ferre nonpotuit ip̄e ſibi teſtis ē ꝙ ꝑfecte non perfecit.hec ille. ⁊ in his ſtatibꝰ quilibet ꝓficere debꝫQuantū ad tertium ē notandū. ẜm Iſi.lib̓ .xij. Oues inter oīa aīalia quadrupēdavbiqꝫ afferūt fructū. in carne que ē in cibumin pelle q̄ ē ad varin̄ vſū. in pilis qui ſunt adveſtimentū. in fimo qͥ valet ad terre īpiguationē. Per oues intelligunt̉ apl̓i. de quibuſMatth̓. x. Ecce ego mitto vos ſic̄ oues ī medio lupoꝝ. He fructifere oues fructū attulerunt. in carne magnū fructū fecerūt. tulerūtgͦ fructū in verbis ⁊ in exēplis vita ⁊ doctrinis. De verbo ⁊ doctrina pꝫ. Qꝛ inoēm terram exiuit ſonus eoꝝ. Sed de vita eoꝝ exēplari pꝫ. qꝛ in vita ſua mirabilia exēpla ſanctitatis nobis reliquerūt que tn̄ poſſunt re-

duci ad tria. Primū fuit patīe ⁊ longanimitatis. qꝛ oēs penas ⁊ iniurias patient̓ ꝓ xp̄oꝑtulerūt. ⁊ cū gaudio ſuſceperūt. Iux illudAct̉. v. Ibāt apl̓i gaudētes a ꝯſpectu ꝯcilijqm̄ digni ſunt habiti ꝓ noīe ieſu ꝯtumeliampati. ⁊ illud maxime ꝑfectiōis ē exemplum.ſed exēplo patīe pauci imitant̉. Nā ꝓ verbovno iniuriaꝝ in magnā impatientiā multotiens cōcitant̉. qd̓ cōq̄rit̉ Augꝰ. Onimis dolendū ē ꝙ cū apl̓i terroribꝰ nec tormentis potuerūt a charitate dei ⁊ patīa ſeꝑari. ⁊ nos īterdū ocioſis fabul̓ ⁊ ſepe ꝑ omiſſū ꝯmerſiūſiue ꝑuiſſimo imo qn̄qꝫ propt̓ ſignū ita dereliquimus charitatē nō ſolū multis diebꝰ. ſedetiā menſibus. nec loqui nec amiciciaꝫ habemus. hec ille. Et nos qui facimꝰ ẜm Gregꝭ.Oīa bona priꝰ geſta ꝯfundimꝰ ⁊ ſubito īpulſu deſtruimus qͥcquid antediu ꝓuido labore ꝯſtruximus. Iō docet. b. Augꝰ. Noli īqͥtmurmurare fili cōtra flagellū dei. qꝛ qd̓ pateris medicina ē nō pene caſtigatio. nō ꝯmendatio noli repellere ſi vis ꝯſequi regnū. Secundū fuit exemplū manſuetudinis ⁊ mititatis q̄ eſt virtus tanta ꝙ a ſolo xp̄o digͣ edoceri fuit Matth̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitꝭ ſum ⁊humilis corde. Ideo dicit. b. Ambro. ſuperLucam. cum depoſuero omne peccatū ⁊ extermino omnē maliciā ſuꝑeſt vt mitis reperiar. Quid enim prodeſt carere ſceleribꝰ niſifuero mitis ⁊ manſuetus. Tertiū fuit exemplum beniuolentie ⁊ charitatis que maximein hoc apparet ꝙ pro fidei dilatione ⁊ eoruꝫſaluatione mortis amaritudine alacriter ſuſtinebāt. qꝛ in ſchola ſtuduerūt bene iſtaꝫ lectionē. Ioh̓. xiij. quando dixit xp̄s. Mandatū nouū do vobis vt diligatꝭ inuicē. ī hoccognoſcant homines ꝙ mei diſcipuli eſtis ſidilectionem ad inuicem habueritis.¶ Sermo de ſancto Alexio confeſſore.Cce odor filii meiſicut odor agri pleni cui bn̄dixit dn̄s.Gen̄. xxvij. A ¶ Caſſiodorus ſuꝑ psͣ. l. dic̄Iſopus ē breuis ⁊ modica q̄ in eſtate ꝓducitflores ⁊ illi debent colligi in loco vmbroſo ⁊mundo ⁊ fumoſo qui deſiccati habent virtutem attrahendi ⁊ mundificandi pulmonem.hec herba creſcit libenter in locis petroſis ⁊in radicibus petre ſolide ſe infigit. Odor eiꝰbene redolet. ſi autē fuerit trita odorē vndiqꝫ dilatat. E Myſtice per iſopū Alexiuſromanus nobilis poteſt hic optime deſignari. quia ſicut iſopus eſt breuis herba ⁊ modica. Ita beatus Alexius qͣꝫuis eſſet ortusex nobiliſſimo ⁊ alto ſanguine ſenatoꝝ verūNN 2

NN 2

j